Poszukiwania

**Serpens** · 24-05-2025, 16:58

Poszukiwania

W tym miejscu możesz:

przejrzeć aktualne ogłoszenia graczy dotyczące poszukiwanych przez nich konkretnych postaci

umieścić swoje indywidualne poszukiwania.

Jeśli jednak szukasz towarzysza do pojedynczej rozgrywki, udaj się do tego tematu.

Jeśli masz dla graczy kilka propozycji, umieść je wszystkie w jednym poście. Pamiętaj też, aby regularnie aktualizować datę aktualności swojego ogłoszenia - dawno nieaktualizowane posty są archiwizowane przez moderatorów. Chcąc przywrócić swoje zarchiwizowane ogłoszenie, zgłoś się do dowolnego administratora forum.

Swoje poszukiwania możesz umieścić w poniżej zaproponowanym wzorze lub zaproponować własny.

Kod:
<div id="poszukiwania"><div class="gradient-image"><div class="banner"><img src="link do obrazka"><div class="aktualne-badge">AKTUALNE/NIEAKTUALNE/REZERWACJA</div></div><div class="gradient-overlay"></div><div class="gradient-text">CYTAT</div>

</div><div class="gradient-subinfo"> uwagi <span>|</span> uwagi <span>|</span> uwagi <span>|</span> uwagi </div>

Lorem Ipsum is simply dummy text...

<hr class="kreska">

Lorem Ipsum is simply dummy text...</div>

**Loretta Krueger** · 10-12-2025, 20:51

ulubiona nieprzyjaciółka

niechęć | czysta krew |rywalizacja| slytherin

Mary Goyle pojawiła się w moim życiu zanim zdążyłam zrozumieć, że nie wszyscy ludzie są stworzeni po to, żeby nas wspierać. By nas lubić. Była jak rysa na szkle - drobna, ale widoczna od pierwszego dnia. Nawet nie musiała się odzywać - wystarczyło, jak wchodziła do pomieszczenia, jak unosiła podbródek, jak patrzyła na innych z tym swoim niezłomnym przekonaniem, że wszystko jej się należy.

Po prostu… jakaś część mnie spinała się za każdym razem, kiedy była obok. I długo próbowałam wmówić sobie, że to tylko pierwsze wrażenie, że powinnam poczekać, znaleźć powód. Ale on przyszedł szybko - tak szybko, jak tylko ktoś dostatecznie słaby znalazł się w jej zasięgu. Jej śmiech - o ton za głośny. Jej kpina - o chwilę za długa. Sposób, w jaki potrafiła rozłożyć na części czyjąś wrażliwość, zupełnie jakby to była zabawa.

Mary była… irytującą stałą. Cichym zgrzytem, który słyszysz nawet wtedy, gdy próbujesz skupić się na czymś innym. Ona rzucała obelgami tak, jak inni rzucają kamykami do jeziora - bez zastanowienia, dla odprężenia, przyjemnego dźwięku kamienia stykającego się z taflą. Ja odpowiadałam chłodnym sarkazmem, który doprowadzał ją do szału, bo wiedziała, że widzę ją na wskroś. Że nie uważam jej za potwora. Uważam ją za kogoś boleśnie przewidywalnego.

Z czasem stała się dla mnie symbolem wszystkiego, czego w ludziach nie potrafię zaakceptować. Do dziś, gdy słyszę jej imię, czuję w sobie dziwną mieszaninę irytacji i rozbawienia. Jakby wspomnienie tej naszej dawnej gry wciąż miało w sobie coś absurdalnie znajomego. I czasem myślę, że gdybyśmy znów stanęły twarzą w twarz, wszystko potoczyłoby się tak samo.

Szukam szkolnej rywalki dla Lorki - Mary Goyle. Rok urodzenia 1941, dom Slytherin, krew czysta, ciemne włosy. Nic innego nie narzucam.
Chodzi o postać, z którą Loretta od pierwszego dnia w Hogwarcie nie mogła się dogadać; wzajemna niechęć, subtelne prowokacje i sarkastyczne starcia były codziennością. Jestem ciekawa czy ta niechęć przetrwała do dziś!

połączyła nas woda

dawna przyjaźń | dzieciństwo | pływanie | rozłam

Woda zawsze była moim żywiołem. Pływanie nie tylko pasją. Od zawsze czułam się pod taflą bezpieczniej niżeli na lądzie. Zmywała moje przewinienia, uspokajała myśli, dbała o nastrój. Wszystko cichło, gdy przekraczałam linię wody. Teraz robię to z wprawą, oddaje się temu z czystą przyjemnością, ale zanim do tego doszło przez wiele miesięcy, a nawet lat musiałam się tego nauczyć. Szacunku do tego żywiołu i tego czym był.

Wiedziałam, że mogę na ciebie wtedy liczyć. Nie dzieliliśmy właściwie nic innego niż właśnie umiłowanie do pływania. Spotykaliśmy się zawsze nad tym samym jeziorem rozmawiając o wszystkim i o niczym, dzieląc się dużymi i małymi sprawami. Każde wakacje, gdy mogliśmy wspólnie pływać i wszystkie przerwy świąteczne, gdy mogliśmy na taflę jedynie patrzeć.

Nie jestem osobą, którą łatwo zrozumieć ani taką która łatwo się otwiera przed innymi. Która łatwo ufa. Może nie widzieliśmy się od długiego czasu, może nasze drogi teraz są już całkowicie różne, ale i tak zastanawiam się co się z tobą stało.

Szukam przyjaciela/przyjaciółki z przeszłości. Początek tej relacji był jeszcze w dzieciństwie, ale ta ciągnęła się przez wiele lat, aż do jej zakończenia (co było tego powodem oczywiście możemy ustalić wspólnie). Nie narzucam zbyt wiele, wiek również nie musi być ten sam, jedyne co to umiejętność pływania.

ofiary dłużnika

wierzyciele | pokrzywdzeni| ofiary | zemsta

Mój ojciec zawsze chciał za dużo. Żył tak, jakby jedno życie było za krótkie na jego ambicje - jakby mógł dogonić wszystkie idee świata, jeśli tylko będzie wystarczająco uparcie i szybko biegł. Był naukowcem, marzycielem, wizjonerem… i człowiekiem, który nigdy nie nauczył się mierzyć siły na zamiary. Żeby tworzyć, potrzebował pieniędzy. Zaufania. Cierpliwości innych. Więc brał, pożyczał, obiecywał, zastawiał to co mieliśmy i wyprzedawał to co zostało. A kiedy trafił na coś przełomowego, coś rzeczywiście niezwykłego… wtedy odkupywał. Odbudowywał. Znów wierzył, że tym razem się uda.

To było jak wieczny ruch wahadła. W górę, w dół. W nadzieję i porażkę. W zachłanne marzenia i puste kieszenie. Szczęście się do niego uśmiechało, ale tylko od czasu do czasu. Za rzadko, żeby długi przestały rosnąć.

Czasem zastanawiam się, ile jeszcze niespłaconych obietnic krąży po świecie, czekając na moment, by w końcu mnie odnaleźć. Bo jego już nie dosięgną. Ojciec dawno temu odsunął się od rzeczywistości tak daleko, że żadne wezwanie, żadna groźba nie zdoła go stamtąd wyciągnąć. Postawił wszystko na jedną kartę i przestał przejmować się całą resztą.

Może jesteś jednym z tych, którym jest coś winien.
Może straciłeś pieniądze, które miały się zwrócić, a nigdy nie miały szansy.
Może w jego eksperymentach ucierpiał ktoś, kogo kochałeś.
Może nosisz w sobie gniew, żal, poczucie niesprawiedliwości i wiesz, że od niego tego nie odzyskasz. Że jego umysł jest już gdzie indziej, w miejscach, do których nikt rozsądny nawet nie zagląda.

Więc przychodzisz do mnie. A ja… nie wiem, czy jestem w stanie spłacać czyjeś długi. Udźwignąć ciężar, którego sobie nie wybrałam.

Szukam ludzi, którym ojciec Loretty napsuł w życiu krwi – wierzycieli, ofiar jego szaleństwa i nieudanych eksperymentów. Nie ma znaczenia płeć czy wiek.

**Irina Macnair** · 14-12-2025, 21:54

Młody kochanek

wiek 30+ |krew czysta | nienawiść do mugoli

Choć mój mąż powrócił zza grobu, ja nie zdjęłam wdowiego woalu. Pozostaje wolna, mściwa i pragnę kary dla każdego, kto działa wbrew mej woli. Nie znoszę nieposłuszeństwa. Ty stajesz na mojej drodze. Ambitny, czarujący, odnajdujący we mnie intrygujący obiekt pożądania. Skłonna jestem pogardzić tobą i twym śledzącym mnie wejrzeniem, nawet jeśli zdołałeś sprawić, by w martwym ciele wdowy zbudziło się coś, co od lat tkwiło głęboko pod ziemią. Być może służymy jednemu panu i łączy nas jedna misja, być może znamy się już od jakiegoś czasu lub pozostajemy sobie wciąż zupełnie obcy. Mijamy się, co rusz ocierając o niezrealizowane, rosnące pragnienie. Ja jestem kobietą totalną, obietnicą tortury i uosobieniem śmierci. A ty? Kim jesteś?

Poszukuję kochanka dla kobiety dojrzałej. Namiętności, fascynacji, grozy i owocnej współpracy - nie uczuć, nie obiecujących wizji wspólnej przeszłości w ciepłym domostwie. Kogoś, kto będzie w stanie dorównać niebezpiecznej kobiecie. Są to poszukiwania raczej luźne, do wspólnego ustalenia relacji i historii, choć bardzo chętnie ujrzę w tej roli Śmierciożercę. Może to być postać istniejąca już na forum lub ktoś zupełnie nowy (pomogę i oprowadzę. Zapraszam! Irina nie gryzie. Zwykle.
Discord: grosia.

**Lydia Travers** · 17-12-2025, 14:03

idiotki

przyjaciółki z czasów szkolnych| błekitna lub czysta krew |" ja bardziej"

W szkole byłyśmy nierozłączne do tego stopnia, że zacierała się granica między moje / twoje / nasze. Pomimo silnych więzi rywalizowałyśmy ze sobą, w sposób typowy dla nastolatek — o uwagę, sympatię innych, lepsze oceny, miejsce w grupie. Potrafiłyśmy być dla siebie wsparciem, zwierzać się z lęków i marzeń, bronić się nawzajem przed światem. Jednocześnie równie łatwo tworzyłyśmy fronty przeciwko sobie, obrażałyśmy się, dzieliłyśmy role i lojalności. Ta relacja była intensywna, zmienna i pełna sprzeczności — bliskość mieszała się z rywalizacją, a przyjaźń z potrzebą wygrania.
Podobno dorośli nie są w stanie nawiązywać tak silnych przyjaźni. Ale może nasza przetrwała.
Albo zamieniła się w coś o wiele gorszego.

Szukam dwóch przyjaciółek (bo na mężczyzn liczyć absolutnie nie można) z czasów szkolnych, chociaż nie wykluczam, że nasza grupa mogła być liczniejsza. Preferowana krew błękitna, albo czysta, o ile z porządnej rodziny rzecz jasna, też da radę.
Wiek zbliżony do Lidki, najchętniej przyjmę ślizgonki, ale jeśli byłaś w innym domu, trudno, dogadamy się.
Widzę tę relacje w przeszłości jako bardzo typową dla nastolatek, którą po latach wspomina się z dystansem, uzmysławiając sobie jak wiele razy było toksycznie, jak wiele razy przez siebie wzajemnie płakały przeżywając dramaty, ale szybko przechodziło. Czy powinno to inna sprawa.

Co zostało z tej przyjaźni do dzisiaj — do ustalenia. Być może wszystkie się rozeszły w swoje strony, może tylko dwie utrzymują wciąż kontakt, a trzecia pojawi się znienacka, kto wie, kto wie.
Lydia od zawsze nie jest osobą skorą do zwierzeń, ale czasem przydałoby się dać upust emocjom.
I szczerze mówiąc nie chciałabym grać tylko sesji o spotkaniach na herbacie, więc dramaty przeszłe lub obecne będą mile widziane.
Tylko nie za mocne, żeby mnie aż tak serce nie bolało, jak będę odpisywać.

zapraszam do kontaktu na pw lub przez discorda: firtula

**Rodric Carrow** · 22-12-2025, 20:52

the carrows

rodzina Carrow| błękitnokrwiści| poglądy antymugolskie| Grindelwald

Dumny i fanatyczny ród, z korzeniami sięgającymi zamierzchłego średniowiecza, z mocną postacią na czele rodu - Cassianem Carrow, dziś otwiera swoje progi. Nasza sława nas wyprzedza, a dzieci z niektórych rodów boją się z nami bawić. Jesteśmy rodziną dość porywczą, ale mamy żelazne zasady poza które nie wykraczamy. W naszych żyłach płynie krew brutalnych przodków i każdy z nas ma lekki odchył od "normalności". Pilnujemy swoich tajemnic i lubimy poznawać tajemnice innych, które później możemy traktować jako kartę przetargową.

Poszukuję postaci w dwóch grupach wiekowych:
seniorzy (50-70+):

matka - z domu Crouch, mistrzyni legimencji, która nie wzbraniała się przed czytaniem w myślach dzieci w okresie ich dojrzewania, w karcie opisałam, że to był główny powód dlaczego Rodric nauczył się sztuki zamykania umysłu. B. ważna postać dla Rodrica, widzę tu potencjał na potężne mommy issues.

ojciec - wszelka dowolność, niech będzie tylko osobą wspierającą Grindelwalda

wuj Fester - pierwszy Śmierciożerca w rodzinie, osobistość, która wprowadziła Rodrica w tajniki czarnej magii; wyobrażam sobie że niezły z niego freak

adults (40-20):
Poszukuję wszyskich braci i sióstr. Rodric jest najmłodszym synem w rodzinie (28 l.), więc potrzebuję przynajmniej 2 starszych braci. Sióstr mogę przyjąć nieskończoną ilość, również tych które już zamążposzły i nie mają nazwiska Carrow.

Jeżeli macie ochotę na stworzenie Carrowa, dajcie mi znać na Discordzie (#mcmillian_52129) albo tu na PW. Polecam się i obiecuję grać rodzinne wątki!

**Margaret Davies** · 30-12-2025, 01:41

Osy z Wimbourne

wiek dowolny | płeć dowolna | krew dowolna| poglądy dowolne

Jesteśmy grupą ludzi, która zapewne nigdy by się ze sobą nie połączyła gdyby nie wspólna miłość do quidditcha. Kochamy ten sport i dajemy z siebie wszystko, żeby wspiąć się na szczyt. Tworzymy buzujący kocioł odmiennych charakterów i życiowych doświadczeń, ale z drugiej strony wiemy, że nikt nie zrozumie nas tak dobrze jak kolega z drużyny. Na boisku znika wszystko co poza nim, są tylko piłki, obręcze i złoty znicz.

Szukam kolegów i koleżanek z drużyny. Wyobrażam sobie, że jesteśmy grupą różnorodnych czarodziejów ze skompikowaną siatką relacji: kochamy się, przyjaźnimy i nienawidzimy, ale ostatecznie tworzymy drużynę i to na niej zależy nam najbardziej (przynajmniej większości z nas). A może jesteś wchodzącą gwiazdą, Ludo Bagmanem? Wszystkie parametry dowolne, musisz tylko umieć grać w quidditcha!

Chętnie zobaczyłabym na forum również naszego trenera, zawodników innych drużyn, pracowników Departamentu Magicznych Gier i Sportów, naszych fanów i hejterów. Sportowe świry, łączmy się!

do wszystkich chłopców, których kochałam

byłe miłostki | wiek dowolony | krew dowolna

Chciałabym kogoś prawdziwe pokochać, ale nie jest mi to pisane. Wielokrotnie próbowałam stworzyć z kimś szczęśliwy związek, niestety każdy z tych mężczyzn kończył źle. Zaczęło się od upadku z miotły mojego pierwszego chłopaka – boleśnie się poturbował i cały tydzień spędził w skrzydle szpitalnym. Potem wcale nie było lepiej: Robert, który stracił pracę na naszej pierwszej randce. Nick, któremu zaginął kuguchar zaledwie po miesiącu naszej znajomości. Hugh, który przestał się do mnie odzywać, kiedy stracił przeze mnie sporą część swoich oszczędności. Przynoszę pecha, bo jestem przeklęta. Podchodzisz na własną odpowiedzialność.

Margaret wiele lat temu usłyszała od jasnowidzki, że jej miłość umrze. Nie wie czy to prawda, dlatego czasem ryzykuje i próbuje się z kimś umawiać, ale dotychczas każdy z jej partnerów kończył nieszczęśliwie. Szukam kilku z nich. To niekoniecznie musi być rozbudowana relacja, chętnie przyjmę też takie pomniejsze, będące bardziej urozmaiceniem naszych rozgrywek. Może wyskoczyłeś z Margaret na drinka i stado sów załatwiło ci się na najlepszy garnitur. A może umówiliście się na randkę w restauracji i dostałeś takiego uczulenia, że resztę wieczoru spędziłeś na magicznym sorze, chociaż nie masz na nic alergii. Możliwości są nieograniczone, także zapraszam!

**Keith Croft** · 04-01-2026, 22:13

Potrzebowała Cię każda komórka mojego ciała

Dziewczyna | 20-25 lat | krew dowolna | poglądy dowolne

Zawsze na świecie ktoś na kogoś czeka.
Ja czekałem na ciebie, chociaż o tym nie wiedziałem.

Moje życie było spokojne, pozbawione większych dramatów, w każdym razie nie większych niż normalny dwudziestotrzyletni mężczyzna mógłby mieć. Żyłem z dnia na dzień, pracowałem, doskonaliłem się, a w wolnych chwilach nie odmawiałem sobie zabawy.

I nagle pojawiłaś się ty. Bez uprzedzenia, bez zapowiedzi. Wkradłaś się w moje życie zostawiając w nim ślad, który nie chciał zniknąć. Wywróciłaś je do góry nogami w sposób, który choć początkowo mnie zaskoczył zaczął mi się aż nadto podobać i chciałem tego więcej.

Kiedy byliśmy razem czas przestawał mieć znaczenie. Kiedy jednak się rozstawaliśmy robiło się jakoś dziwnie cicho. Wypaliłaś mi ślad w umyśle na zawsze. Nie ma na tym świecie niczego co mogłoby to kiedykolwiek zmienić.

Nie szukam ideału. Bo ideałów nie ma. Szukam kogoś, kto zdenerwuje mnie jak nikt inny. Przy kim nie będę chciał udawać nic. Dla mnie tą osobą jesteś ty.

Jak można się domyślić szukam dla Keith’a dziewczyny. Nie mam żadnych wymagań co do historii postaci, jej pochodzenia czy poglądów. Wszystko pozostawiam Tobie. Z przyjemnością stworzę relację o wielu kolorach, o wielu nastrojach, mniejszych i większych dramatach. Obiecuje ciekawą rozgrywkę, fajną fabułę i zaangażowanie w jej tworzenie razem.

George Lupin · 04-01-2026, 22:50

watson

policjanta/aurora| przyjazn i braterstwo| poglady pro mugolskie| 30 +

Ufamy sobie jak łyse konie. Ty robisz za mięśnie, ja robię za głowę. Czasami jest na odwrót i wtedy okazuje się, że jesteś równie bystry co ja, a ja równie zręczny co ty. Trzymamy się od czasów szkoły, a może poznaliśmy się dopiero podczas szkolenia do zawodu? Mamy te same poglądy, wierzymy w to, że świat może być jeszcze piękny.

Szukam swojej prawej ręki, albo ręki dla której ja będę prawą. Partnera z pracy z którym razem wspieramy również Dumbledora. Byłoby świetnie, gdybyśmy mogli chodzić do tej samej szkoły, więc pisze poszukiwania jeszcze zanim zrobię kartę, bo mogę dostosować się do Ciebie wiekiem. Jeżeli wolisz przyjaźń od czasów pracy - to też jest okej. Ważny jest grunt, czyli to, żebyśmy się dogadywali.

Osobiście preferuję rozgrywki nieco bardziej luźne, z humorem i pomysłami na to, jak można utrudnić życie postaciom. Byłoby wspaniale, gdybyśmy dogadywali się również na tym gruncie.

pani mego serca

romeo & julia | poglądy obojętne | błękitna krew

Będę twoim rycerzem w lśniącej zbroi, albo tym na białym koniu. Będę pisać Ci wiersze, kłaść kwiaty na oknie, prosić o ukradkowe spotkania albo chodzić za Tobą aż powiesz, żebym przestał. Ty będziesz się wzbraniać, ale ponieważ nikt nigdy wcześniej nie był dla ciebie tak dobry, wkrótce dasz się zaprosić na spacer, uśmiechniesz w czasie czytania listu i wkrótce odkryjesz, że sama chcesz mnie spotkać. Pokażę Ci świat wolny od uprzedzeń, taki którego nie znałaś przede mną.
A może znamy się od dziecka i żyjemy już tą bajką, zupełnie nieświadomi, że zbliża się jej kres w postaci politycznych przeciwności?
Czy napiszemy wspólną historię, wystawimy Twoją rodzinę na pośmiewisko, a może po prostu będziemy się ukrywać z uczuciem? Sprawdź.

Historia niczym z Szekspira. Dwoje ludzi, którzy nie powinni mieć ze sobą nic wspólnego, a jednak ich serce zostały zestrzelone strzałą amora. Czy będzie to dramat, tragedia a może coś jeszcze innego? Dla George'a szukam błękitno/czystokrwiście urodzonej damy, która jest chętna sprawdzić co się stanie, jeżeli zakocha się w osobie o krwi mieszanej. Co jej rodzina powie na taki związek, co pomyśli ona sama. Na co jest gotowa, a czego na pewno nie będzie chciała zrobić?
Możemy wymyślić sobie również przeszłość, może znamy się od dziecka i to już trwa na tyle długo, że w gruncie rzeczy oboje jesteśmy zdumieni, że nagle pojawia się jakiś polityczny powód dla którego mamy się rozstać. Opcji jest wiele.

zagadka, której nikt nie zdąży rozwiązać

pantofel i dama | poglady antymugolskie | 20-40

Przyszłaś do mnie elegancka i zmysłowa. Przyszłaś podzielić się ze mną swoją największą słabością. Obiecałem zrobić wszystko, by ulżyć Twemu cierpieniu, przenieść góry, zmienić bieg rzek, zbudować dom z nowych drzew. Nie widzę w Tobie krzty winy, przecież jesteś zjawiskowa, a piękni ludzie nie mogą być źli. Ty możesz mieć wobec mnie zupełnie inną agendę. Może zamordowałaś swojego męża, może potrzebujesz bym zataił Twoje zeznania. Niestety wpadłem w Twoje sidła i nie widzę już horyzontu, za którym byłby świat w którym mógłbym się z nich wydostać.

Poszukuję zauroczenia z drugiej strony barykady, najchętniej mocno powiązanego z zawodem George'a, czyli z przestępstwami. Jeżeli jesteś śmierciożerczynią bądź masz po prostu poglądy konserwatywne, ale coś przeskrobałaś i nie chciałbyś, żeby Twoja sprawa została skierowana na drogę sądową - napisz, może wyjdzie nam z tego fajny wątek.
Wstępnie chciałabym, żeby George poprzez tą panią wplątał się w niemałe kłopoty w pracy, a może nawet pośród Zwolenników Dumbledora. Jeżeli sobie wzajemnie zaufają, to może niechcący mógłby nawet ujawnić jej coś z planów Dumbledora?

Arthyen Borgin · 05-01-2026, 00:47

Broken souls are the easiest to teach new truths

pojmana dusza | kobieta | wiek 20 - 27 | krew dowolna

Weź moją miłość — jeśli musisz ją tak nazwać. Sam doskonale wiem, że nie potrafię kochać, za to dewastować przychodzi mi z zadziwiającą łatwością, zwłaszcza tych, którzy wierzą, że są wyjątkiem. Przykuć moją uwagę to zawsze był grzech ciężki; zatrzymać ją na dłużej — niemal akt samozniszczenia. Dusze czyste mają w tym wyjątkowy talent, zupełnie jakby nie rozumiały, że ciekawość bywa formą wyroku.

Zatrzymałaś mi oddech, przyznaję. To rzadkie. Norno, tkaczko własnych zwiastunów — zasiałaś światło w miejscu, gdzie było tylko chłodne przyzwyczajenie do ciemności i ręce, które dawno przestały drżeć od cudzej krwi. Pozwoliłaś się do siebie zbliżyć, uwierzyłaś, że to coś znaczy. I teraz pytasz, kim jesteś w tej historii.

To proste, kochanie.
Nie muzą. Nie wybranką.
Zwierzyną — która sama podeszła bliżej.

Przychodzę i znikam.
Konsekwentnie, bez pożegnań i bez wyjaśnień. Krzywdzę obojętnością. W końcu nic nie uzależnia tak skutecznie jak brak. Pytanie tylko, czy łakniesz bardziej mnie, czy wyobrażenia idylli: ukojenia, zapomnienia, iluzji bezpieczeństwa.
Ktoś kiedyś Cię skrzywdził. To niemal pewne. Nikt zdrowy nie patrzy w ten sposób.
W Twoich sarnich oczach mogę być wybawicielem, katalizatorem zmiany, a może jedynie chwilowym tchnieniem nowego życia — wybór narracji pozostawiam tobie. Ja dostarczam ramy.
Nie obiecuję stałości. Nie oferuję równości.
Oferuję uwagę — dawkowaną. Obecność — warunkową. Poczucie wyjątkowości, które znika dokładnie wtedy, gdy zaczynasz wierzyć, że na nie zasługujesz.
Zaszczep mi powód, dla którego pozwoliłaś, bym dopisał własny rozdział do Twojej historii.
Opowiedz, od czego uciekasz, a ja zdecyduję, czy warto Cię gonić.

Zapraszam do kontaktu na pw!

Gabriel Holloway · 05-01-2026, 20:39

znasz mnie lepiej, niż powinnaś

płeć, wiek, krew i poglądy dowolne

Zawsze jesteś o krok za mną. Wystarczająco blisko, żebym wiedział, że istniejesz. Wystarczająco daleko, żebym znów zdążył zniknąć. Może to przypadek. Może zbyt wiele wspólnych tropów, zbyt często te same nazwiska, miejsca, sprawy. A może po prostu masz do mnie pecha — albo ja do Ciebie.
Możemy znać się jeszcze ze Stanów. Z czasów, gdy wszystko było prostsze: inne struktury, procedury, granice. Może już wtedy wiedziałaś, że coś się nie składa, ale nigdy nie miałaś wystarczająco dużo dowodów. A może dopiero Anglia sprawiła, że nasze ścieżki zaczęły się krzyżować regularnie — zbyt regularnie, by to ignorować.

To nie jest historia o pościgu, raczej o przeciąganiu liny. O rozmowach, które zaczynają się od pytań służbowych, a kończą na rzeczach, których nie powinnaś wiedzieć. O spotkaniach, które formalnie nie powinny mieć miejsca — i o tym, że za każdym razem pozwalasz mi odejść. Czasem świadomie, a czasem dlatego, że nie chcesz sprawdzić, co się stanie, jeśli jednak mnie złapiesz. Nie wiem, czy bardziej chcesz mnie zatrzymać, czy zrozumieć. Nie wiem też, czy ja bardziej uciekam przed Tobą, czy wracam dokładnie tam, gdzie wiem, że znów na Ciebie trafię.
To relacja pełna napięcia i niedopowiedzeń, moralnych konfliktów między obowiązkiem a uczuciem, albo oparta na sprawdzeniu, co stanie się w chwili, gdy jedno z nas wreszcie przestanie odpuszczać.

Poszukuję postaci, z którą Gabriel może być w relacji opartej na niejasnej granicy między obowiązkiem a fascynacją oraz powtarzających się niby-spotkaniach. Możemy założyć wcześniejszą znajomość, albo dopiero zderzyć postacie w Anglii. Interesuje mnie znajomość oparta na rozmowach, niedopowiedzeniach i świadomych decyzjach, żadnym tam szybkim rozwiązywaniu. Nie jest to relacja stricte romantyczna — bliżej jej do gry na nerwach, flirtu i intelektualnego starcia, acz gwarantuję, że nie będziemy się nudzić! Dla postaci nowej, jak i istniejącej <3

zatrzymaliśmy się tylko na chwilę

płeć, wiek, krew i poglądy dowolne

Nie planowałem Cię spotkać. Byłaś po drodze — dosłownie. Przystanek, miasto na chwilę, kawiarnia, w której usiedliśmy tylko dlatego, że padało. Nie było w tym niczego, co zapowiadałoby historię — ot, rozmowa. Jedna, potem druga, zaskakująco długa, jak na ludzi, którzy wiedzą, że każde z nich jutro ruszy w inną stronę. Nie pytam, dokąd zmierzasz, a ty nie pytasz, skąd uciekam. Jest w tym jakaś ulga — brak przyszłości jako warunek szczerości. Mówimy sobie rzeczy, których nie mówi się tym, którzy mają zostać. Śmiejemy się zbyt swobodnie, spacerujemy zbyt długo, zaczynamy zapominać, że to miało być tylko na teraz. To historia o czasie pożyczonym. O wspólnych porankach, które nie powinny mieć kontynuacji. O wyborze: czy rozstać się dokładnie wtedy, kiedy trzeba — czy spróbować przeciągnąć moment, wiedząc, że może to zaboleć jeszcze bardziej.

To mogło zakończyć się pożegnaniem na peronie. Może obiecaliśmy sobie, że się nie odezwiemy i złamaliśmy to szybciej, niż wypada. Pozwoliliśmy, by ta historia wróciła po miesiącach albo latach, już w innych okolicznościach, z pytaniem, czy tamto spotkanie naprawdę było tylko przypadkiem.

Poszukuję postaci, z którą Gabriel miał już relację w przeszłości — krótką, intensywną, osadzoną w czasie podróży lub okresu przejściowego w jego życiu. To coś, co miało swój początek i koniec: bez planów i bez deklaracji. Interesuje mnie, co stanie się z tą relacją teraz, kiedy oboje (a może tylko ona?) się zmienili wraz z okolicznościami i bagażem doświadczeń. Chcę sprawdzić, czy to, co zostało przerwane, da się w ogóle sensownie podjąć ponownie — albo czy lepiej pozwolić temu zostać dokładnie tam, gdzie się skończyło.

nie przyszliśmy tu po to samo

płeć, wiek, krew i poglądy dowolne

Nie będę Twoim rycerzem. Nie będę Cię ratować, ani przynosić kwiatów pod oknem. Najpewniej będziemy się spierać — o metody, o poglądy, o to, kto ma rację i dlaczego to na pewno nie jesteś Ty. Będziesz mnie irytować, z wzajemnością. Zbyt często spotykać się po przeciwnych stronach rozmowy, stołu albo sprawy, której żadne z nas nie zamierza odpuścić.
Nie będziemy się lubić, bynajmniej od razu, a jednak coś sprawi, że będziemy do siebie wracać. Może wspólny projekt, może konieczność współpracy, może zwykła ciekawość, która z czasem zacznie zahaczać o coś znacznie mniej wygodnego. Zorientujesz się, że słuchasz mnie uważniej, niż byś chciała. Ja zauważę, że Twoje zdanie zaczyna mieć znaczenie — i że przestało chodzić wyłącznie o rację.
Nie obiecuję łatwej relacji. To historia o napięciu, które z czasem zmienia temperaturę. O uczuciu, które rodzi się tam, gdzie miało go nie być. O przekraczaniu granic, których oboje byliśmy pewni. Lód może topnieć powoli, albo zatańczymy na ostrzu noża.

Czy skończymy po tej samej stronie?
Czy któreś z nas będzie musiało zrezygnować z własnych przekonań?
A może nigdy nie przestaniemy się spierać, tylko nauczymy się to robić zdecydowanie bliżej siebie?

Poszukuję postaci do relacji opartej na konflikcie, różnicy poglądów lub interesów, który stopniowo (lub niechętnie) przeradza się w fascynację i chemię. Zależy mi na dynamicznej relacji: spory, współpraca wymuszona okolicznościami, przeciąganie liny, zmiana pozycji sił. Nie będzie to łatwa ścieżka romantyczna, ani tym bardziej szybki happy end. Będzie to proces, napięcie, świadomość, że ta relacja coś kosztuje obie strony. Postać może być istniejąca lub nowa. Jestem otwarta na różne konfiguracje (polityczne, zawodowe, ideologiczne, relacyjne) i chętnie dogram coś wspólnie!

**Anastasiya Trubetskoy** · 06-01-2026, 01:26

diamond fires in your eyes, searching endlessly
for your rarest or flowers, or so you called me

mężczyzna, 30+ | dawna, francuska miłość
architekt mojego sukcesu | poglądy, krew dowolna

Z początku wcale cię nie kochałam. Odważnie sięgałam po swoje, tęskniąc za dziecięcym marzeniem o wielkiej, sportowej karierze, a w tych dążeniach pozwalałam sobie na wszystko. Miałeś kontakty i to mi wystarczało; swoim trenerem nazwałam cię pewnie szybciej, niż ty wyraziłeś na to pełną zgodę. Wilim urokiem pozwoliłam ci jednak w siebie uwierzyć; wilim urokiem zaciągnęłam cię do łóżka i w nim też na dłużej zatrzymałam. Lubiłeś mój temperament, ceniłeś też zawodową skrupulatność, więc z czasem podrzędne widowiska zamieniłeś na gwiazdorskie rewie. Pompowałeś we mnie pieniądze i namiętność, a przez to, że mój sen stał się w końcu jawą, na twoim punkcie, tak po prostu, oszalałam.
Nasz wspólny sukces skończył się jednak z chwilą dyskwalifikacji w zawodach, dożywotnio skreślającej mnie do reszty tam, w Paryżu; nasza miłość też tam wtedy umarła ― bo rozczarowanie okazało się silniejsze od uczucia.
Więc przyjechałam tutaj, już bez ciebie; więc zastąpiłam cię ― a przynajmniej to, co przedtem nakazywało mi za tobą płakać ― kimś innym.
Ale ty wróciłeś ― odezwałeś się, objawiłeś obietnicą, na nowo rozpaliłeś to, co wydawało się, że już dawno zgasło.

Szukam charyzmatycznego mężczyzny, który w latach 1951-1953 mieszkał w Paryżu i tam też prowadził moją łyżwiarską karierą, przy okazji wdając się ze mną w płomienny romans. O samej dyscyplinie nie musisz wiedzieć zupełnie nic, dobrze by jednak było, gdybyś posiadał zasoby finansowe i kontakty, dzięki którym rozwinęłam się zawodowo. Po dożywotniej dyskwalifikacji z udziału w zawodach zostawiłeś mnie, jako sportowca i jako kochankę, ja zaś po trzech latach francuskiej beznadziei wyemigrowałam w końcu do Anglii. Skomplikowana relacja z moim nowym lubym poskutkowała ciążą, która przerwała moje poczynania na lodzie; na początku marca 1962 roku zaszłam w kolejną ― której donoszenie do końca twoja obecność skutecznie mogłaby mi wyperswadować. Kto wie, może wraz z nią powróciłoby również dawne uczucie, dolegliwie mącące mi w głowie?

Po więcej szczegółów zapraszam do karty postaci, na priv lub Discorda (sylwka).

Zaloguj się
Login:
Hasło:	Nie pamiętam hasła
	Zapamiętaj mnie