— najedź, by rozwinąć pergamin —
Philippo,
najmocniej przepraszam, że nie odpisałem na Twój ostatni list. Nie chciałem wyjść na jakiegoś... natrętnego typa, zwłaszcza że wspominałaś o ogromnej ilości pracy oraz innych bolączkach. Liczę, że po zjeździe wszystko się uspokoiło i możesz sobie pozwolić na nieco czasu dla samej siebie.
Liczyłem, że uda nam się spotkać w Hogwarcie, ale nigdzie Cię nie widziałem - udało Ci się w ogóle dotrzeć? Przewinęło się tam tak wiele twarzy... sam jestem zdziwiony, że udało się siostrze namówić mnie na to wyjście. Właściwie było całkiem miło - a przede wszystkim pysznie. Takie jedne kuleczki mięsne w sosie to był prawdziwy obłęd - czyste niebo w gębie. Starałem się je odtworzyć - rzecz jasna z ryby - ale czegoś mi wciąż brakuje, jakiejś korzennej nuty. mimo że za tymi smakami akurat nie przepadam.
Miałabyś ochotę opowiedzieć mi te różne historie, o których wspominałaś? Chciałbym je usłyszeć.
I... tak, było naprawdę cudownie i niczego bym nie zmienił miło. Żałuję tylko, że tak szybko musiałaś rano wracać. Porozmawiać...? W sensie o tej nocy? No, to ja nie za bardzo wiedziałbym o co pytać, w sensie Tak, jasne, jeśli tylko chcesz.
Freddy
