Mury fabryczne przy Tobacco Dock

[Mistrz Gry]

Mury fabryczne przy Tobacco Dock

Fabryczne mury to relikt przeszłości - olbrzymia ceglana forteca, która jeszcze do niedawna stanowiła ożywiony punkt handlowy, dziś służy jako magazyn, lub tymczasową przechowalnię. Większość pomieszczeń jest pustych, okna zabite są deskami lub całkowicie wybite. Niektóre hale wynajmowane są na krótko przez tutejszego dozorcę: na targi, magazyny mebli, do czarnych interesów, o które nie warto pytać. W deszczowe dni woda sączy się z nieszczelnego, blaszanego dachu, tworząc pokaźne kałuże. W nocy wszystko tutaj wydaje się żyć własnym życiem, wiatr odbija się od ogołoconych murów przenikliwym i zdradzieckim szeptem. a tyłach fabryk dzieci z okolicznych kamienic grają w piłkę, a starzy dokerzy siadają na skrzyniach i wspominają długie noce przeładunków.  Miejsce to nie jest do końca zapomniane.

[Jesse Leffingwell]

Zawsze miał dozę sentymentu do Londynu, bo też tu poczuł się pierwszy raz na miejscu. Wtedy jeszcze wszystko miało swój porządek, a on wiedział, w jakim kierunku chce zmierzać. Kiedy sprawy się pokomplikowały, nawet to wymarzone miejsce stało się niewygodne. Uśmiecha się nikle do Fintana, lecz nie komentuje dalej. Poza tym, mają obecnie więcej zmartwień na głowie, stąd przyjazna pogawędka schodzi na dalszy plan. Tak samo schodzi na dalszy plan rozdrabnianie tematu, czy przypadkiem ta twarz nie wygląda mu znajomo. Jeśli będzie czas, zapyta go jeszcze, dyskretnie rzecz jasna, żeby wybadać grunt. Wolałby jednak, aby ewentualne przeszłe spotkanie nie nosiło znamion konfliktu. Może jednak wyolbrzymia? Skoro tamten nie rzucił się na niego lub nie uciekł, to nie mogło być aż tak źle.
Kiedy ustalają, że mają jasny kierunek działań, Jesse rozgląda się jeszcze wokół, aby upewnić się, że żaden nieproszony gość nie wejdzie im w paradę. Pozwala Fintanowi przejąć inicjatywę i kiedy ten wyczorowuje młotek, niewiele mówi. Przygląda się jego próbuje zbicia skrzynki do kupy. Niestety, chyba potrzebuje pomocy.
— Dobra, daj mi to — rzuca i podwija rękawy, aby zasadzić się lepiej do roboty. Przy okazji obmyśla, co jeszcze mogą zrobić, żeby zamaskować ślady i nie ściągnąć na siebie podejrzeń. Zwykle lepiej idzie mu szpiegowanie, ale i w takich momentach umie sobie jakoś poradzić. Wychodzi jednak na to, że nie ma dziś szczęścia. Może działa nieco sprawniej od Fintana, ale wciąż jego umiejętności pozostawiają wiele do życzenia. — Lepiej nie będzie, wyszedłem z wprawy jak widać. — Dobija ostatnie gwoździe. Jak zmruży oczy to nawet nie widać, że było majstrowane. — Trzeba to będzie dobrze zakryć resztą skrzynek i upłynnić ten łom czy cokolwiek zostawił tamten mistrz złodziejstwa — mruczy lekko już zirytowany. Zaczyna przepychać skrzynię na stronę z pieczęciami, bo nosi na sobie ów ślad. Zaczyna myśleć, co znaleźliby w pozostałych pakunkach. Czy każdy oznaczony miał w sobie coś równie cennego? Czym zajmował się realnie Harlow? Zdecydowanie były to rzeczy, których nie powinni poruszać, bo napytają sobie tylko więcej biedy, a nie o to tu przecież chodziło. — Dobra, teraz ruchy, trzeba uporządkować resztę i zapomnieć o tym gównie, bo więcej tu nie zdziałamy. Zgoda? — Upewnia się jeszcze. Nie chce brać na siebie całości decyzji, skoro są już w tym razem, to lepiej aby tak już zostało. Nie potrzeba mu więcej kłopotów. Czuje napięcie, już wie, że jak tylko stąd wyjdzie, będzie musiał odreagować. — Jak się stąd zmyjemy, to stawiam kolejkę. — Ni z tego ni z owego proponuje. Zerka na Fintana, choć sądzi, że ten raczej nie odmówi. Mało kto odmawia, chyba, że ma jednak do czynienia z jakimś wyjątkowym egzemplarzem.

rzut 34 +10(bonus) = 44