Kącik Nil

[Mistrz Gry]

Kącik Nil

Pokój ten pełni rolę zarówno gabinetu Nylah jak i pokoju do ćwiczeń. Tutaj trenuje głos, gdy nie jest w teatrze, a także tutaj zajmuje się drobnymi, zaklętymi przedmiotami. Regał z książkami zawiera przede wszystkim pozycje o runach, klątwach i fazach księżyca, ale inne pozycje przydatne w realizacji hobby także się tutaj znajdują. Pokój został magicznie wyciszony, by nie denerwować za mocno pozostałych domowników i im nie przeszkadzać. Z tego też powodu panna Black wybrała sobie pokój na samej górze domu. Do gabinetu przynależy również niedużych rozmiarów balkon, wychodzący wprost na ogród za domem.

[Primrose Burke]

|20.04.1962

Figurka Morrigan ciążyła w torbie przewieszonej przez ramię kiedy zjawiła się w Londynie na Grimmauld Place 12. Dała znać wcześniej kuzynce, że może spodziewać się jej wizyty, tym razem nie w celach towarzyskich, a zawodowych. Nylah zajmowała się łamaniem klątw i miała w tym lepsze rozeznanie niż sama Primrose. Ponadto, dodatkowa prawa oczu przy klątwie zawsze się przyda. Jednocześnie jak badała artefakt zorientowała się, że nie ma do czynienia z bardzo silną klątwą, do której musiałaby prosić kogoś bardziej doświadczonego.
Poza tym, panna Burke, uznała, że nauka przez doświadczenia jest najlepszą formą zdobywania wiedzy; choć niektórzy mogliby się z nią nie zgodzić.

W Burke Manor nauka nigdy nie była suchą teorią zapisaną w opasłych tomach. Rodzinne lekcje bywały bolesne. Nie obce jej były drobne poparzenia magiczne, pęknięta warga po rykoszecie źle odbitej klątwy, tygodnie spędzone z dłonią w bandażach, gdy zaklęcie obronne zadziałało z opóźnieniem. Nikt jednak nie traktował tego jak porażki. Każdy uraz był przypomnieniem, że magia nie wybacza lekkomyślności. W Burke Manor uczono, że artefakt nie jest martwym przedmiotem, lecz bytem o własnym charakterze i kaprysach. Teoria była fundamentem, koniecznym, ale niewystarczającym; bez praktyki pozostawała jedynie elegancką hipotezą. Dopiero własne doświadczenie uczyło pokory, czujności i instynktownej ostrożności, tej szczególnej uważności, która każe cofnąć palce w ostatniej chwili lub przerwać inkantację, zanim magia wymknie się spod kontroli. To w domu zrozumiała, że prawdziwa nauka zaczyna się w momencie ryzyka, a wiedza, która nie została sprawdzona w praktyce, jest jedynie obietnicą, czasem niebezpiecznie złudną. To zaś prowadziło do tego, że panna Burke w szkole często łamała regulamin, pakowała się w kłopoty, które kończyły się wyjcami od matki lub długimi listami do brata, w których ją upominał jednocześnie lamentując, że został tak wcześnie rodzicem choć jeszcze nie posiada żony.

Miała w sobie dumę Blacków zmieszaną z pragmatyzmem Burków, co sprawiało, że ciężko było jej przełknąć fakt, że nie wszystko może i nie wszystko potrafi, a gdy gorzka pigułkę jej duma przetrawiła siadała do nauki lub orientowała się kto w jej otoczeniu ma wiedzę i umiejętności jakich aktualnie potrzebuje. Dlatego też, zamiast samej siedzieć nad rzeźbą Morrigan uznała, że skontaktuje się z osobą mającą lepsze predyspozycje do zdjęcia klątwy.
Doskonale znała trasę do kącika Nil, miejsca, w którym kuzynka ćwiczyła nie tylko swój głos, ale również umiejętność łamania klątw. -Mam swoje podejrzenia, ale chciałam, aby ty rzuciła na nią okiem. - Wyjaśniała kiedy przywitała Nylah, delikatnym uśmiechem oraz wyciągnęła rzeźbę wcześniej nakładając rękawiczki ze skóry szpiczaka. Niewielka, wykonana z ciemnego kamienia, przedstawiała postać kobiety o ostrych rysach twarzy. Skrzydlaty hełm, włócznia oparta o bok, kruki u stóp. Morrigan. Bogini śmierci, wojny i przeznaczenia.-Dostrzegałam runę hagalaz. Reszta jest ukryta. Jeżeli jest klątwa, konieczne jest jej złamanie, a potem decyzja należy do właściciela tego przedmiotu czy będzie chciał nową klątwę czy może pozostawi artefakt bez obciążeń magicznych. - Postawiła przed kuzynką rzeźbę.