Redakcja "Proroka Codziennego"

[Mistrz Gry]

Redakcja "Proroka Codziennego"

Biuro redakcji najbardziej znanej gazety w świecie czarodziejów to jeden z największych budynków przy ulicy Pokątnej. Tętni życiem, jest pełen hałasu. Wnętrze przypomina nieco kontrolowaną burzę – lewitujące rulony pergaminu, krążące sowy z najnowszymi wieściami i pracownicy w pośpiechu piszący artykuły za pomocą samopiszących piór.
Każdy dział "Proroka Codziennego" to osobne piętro. Ważniejsi redaktorzy mają gabinety, stażyści i dział korekty wspólnie zajmuje dużą przestrzeń, gdzie mają swoje wydzielone biurka. Na piętra mogą dostać się wyłącznie uprawnieni pracownicy.
Każdy czarodziej i czarownica może jednak wejść do holu na parterze, gdzie znajduje się salonik prasowy z najnowszymi wydaniami proroka, a na petentów zawsze czeka ekspedient, gotów podpisać z nimi umowę na prenumeratę Proroka Codziennego. Naprzeciwko saloniku znajduje się recepcja, gdzie za wysoką, mahoniową ladą zwykle przysypia jasnowłosa recepcjonistka, niezadowolona z tego, gdy ktoś jej przeszkadza

[Mistrz Gry]

Nocny Londyn tonie w majowej mgle, ale studio Czarodziejskiej Rozgłośni Radiowej tętni ciepłym blaskiem świec. Mellita Macmillan i Lysander Hatley trafiają przed magiczne mikrofony niemal przez przypadek – a może to kwestia przeznaczenia, które rzadko bywa subtelne. Wygrali udział w kultowej, nocnej audycji Listy Życzeń, prowadzonej przez tajemniczy, aksamitny głos znany jako Nocny Przewodnik. Ten, w obliczu migania czerwonej diody ON AIR, szepcze w końcu do mikrofonu: A teraz nasi goście... rzemieślnik i wizjonerka. Opowiedzcie nam o pięknie, które rodzi się z rozpadu.

Zadanie wydaje się proste, lecz w rzeczywistości jest pułapką: muszą wspólnie, na żywo przed tysiącami słuchaczy, opowiedzieć najpiękniejszą historię, jaką znają. Mikrofony są zaczarowane – wyczuwają fałsz i brak emocji, ucinając transmisję, gdy tylko opowieść staje się zbyt powierzchowna. Lysander wyznaje przed mikrofonem, że tworzy protezy, bo sam czuje się niekompletny od czasu pożaru; Mellita odpowiada mu historią o malowaniu obrazów, których nikt nie widzi – o portretach ludzi, którzy potrafią patrzeć głębiej niż na jej utykający krok. Szybko więc orientują się, że pod osłoną radiowych wyznań obnażają własne dusze, a przy okazji – mając umysły omamione działaniem pyłku Floraconiuncta, wpadającego wraz z powietrzem przez uchylone okno – niejako opowiadają o sobie nawzajem. Tak, jakby łączyła ich jakaś przeszłość i jakby wkrótce miała zdefiniować jakaś przyszłość.

Zadanie jest precyzyjne: zaczarowane mikrofony wymagają, by opowieść Mellity i Lysandra stała się spójną przypowieścią. Aby wygrać obiecane za udział bilety do magicznej opery (wynik zależeć będzie od ilości słuchaczy na antenie), postacie muszą przestać opowiadać o sobie osobno, a zacząć tworzyć historię, w której ich punkty widzenia nierozerwalnie się przenikają. Każde z nich musi podjąć wątek dokładnie tam, gdzie przerwało drugie. Ich wspólna historia, przypominająca bajkę z morałem, musi być spójna, zrozumiała i szczera (zawierająca elementy autobiograficzne obydwu postaci). Jeśli ich opisy będą się wykluczać, radio wyemituje jedynie pisk ciszy, a bilety przypadną parze biorącej udział w audycji dnia następnego.

Pytania Nocnego Przewodnika

W razie zawahania w czasie kreowania przypowieści możecie (lecz nie musicie) skorzystać z sześciu (lub mniej) pytań-wskazówek zadawanych przez Nocnego Przewodnika.

1: Kim dokładnie są bohaterowie? Jakie przyświecają im cele, jakie historie ich definiują?

2: Z czego zbudowany jest świat waszych bohaterów? Czy to materia twarda i zimna, czy ulotna i barwna? Jak te dwa tworzywa się ze sobą łączą?

3: Nic nie płynie gładko. Co stanęło na drodze bohaterów i jak to spotkanie zmieniło ich sposób poruszania się po świecie?

4: Ludzie rzadko pokazują swoją prawdziwą twarz. Jaką maskę przywdziewają wasze postacie i co dzieje się, gdy ktoś odważy się pod nią zajrzeć?

5: Czy to, co raz pękło, można złożyć na nowo? Opowiedzcie o procesie odzyskiwania całości – czy blizny są powodem do wstydu, czy do dumy?

6: Dokąd zmierza ta opowieść? Jaki jest finałowy obraz, który widzą bohaterowie, gdy wreszcie decydują się iść ramię w ramię?

Mistrz Gry nie kontynuuje rozgrywki. W razie pytań zapraszam do konsultacji. Miłej zabawy! Igor Karkaroff