Księgarnia "Esy i Floresy"

[Mistrz Gry]

Księgarnia "Esy i Floresy"

Na Pokątnej witryna Esów i Floresów przyciąga spojrzenia ciepłym światłem lamp i gęstwiną wystawionych tomów. Za przeszklonymi drzwiami rozciąga się wysoka sala z drewnianymi regałami sięgającymi niemal pod sufit, połączonymi wąskimi, skrzypiącymi schodkami i balkonami. Na półkach piętrzą się podręczniki, pamiętniki, stare kroniki i tomiki poezji, a nad niektórymi z nich unoszą się dyskretne zaklęcia porządkujące kurz i prostujące zagięte rogi stron. Przy ladzie leży gruby rejestr zamówień, a za nim uwija się pracownik w długim fartuchu, od czasu do czasu sięgając po drabinę, by zdjąć z najwyższych półek rzadkie egzemplarze. W głębi księgarni znajduje się spokojniejsze skrzydło ze starymi, rzadko odwiedzanymi tytułami.

[Mistrz Gry]

18 maja 1962 r.

Eugenia Potter, córka właściciela Esów i Floresów, po wielu tygodniach gorączkowych starań zdołała namówić ojca na wyjątkowe wydarzenie: wspólne czytanie popularnych tytułów przy dźwiękach prawdziwej muzyki. Tego dnia w progach księgarni spodziewano się mnóstwo natchnionych czarodziejów. Połączenie gry na instrumentach wraz z fabularną magią zaklętą w pergaminach zachęcić miało miłośników wszelakiej sztuki do otwarcia się na nową przestrzeń artystyczną. Pisarze, poeci, instrumentaliści i wokaliści – wielu z nich przed kilkoma tygodniami zaproszono listownie na to urocze popołudnie w Esach i Floresach. Organizatorzy spodziewali się jednak przede wszystkim grona szanownych fanów, słuchaczy i czytelników. W czasie starannych przygotowań nikt nie zauważył, że na moment przed rozpoczęciem wyczekiwanego wydarzenia, na zapleczu, w starej donicy wyrosła tajemnicza roślina – jej pyłek delikatnie wznosił się w powietrzu w całej księgarni.

Młoda i obiecująca pisarka Clara Ashford, choć na co dzień kryła się ze swą twórczością pod tajemniczym pseudonimem, pojawiła się w progach księgarni, w dodatku aż godzinę przed czasem. Między regałami już znajdowało się kilkoro pierwszych gości, a gęste rzędy wypchane księgami chłonęły niekiedy naprawdę rozgorączkowane dyskusje tutejszych czytelników. Czy uda jej się usłyszeć kilka słów o swojej powieści?
Edward Bones, perkusista Nocnych Nuciaków, należał do grona zaproszonych gości specjalnych. On również zjawił się w lokalu. W specjalnie uszykowanym skrzydle księgarni muzycy mogli z odpowiednim wyprzedzeniem przyszykować instrumenty i rzucić zaklęcia dbające o właściwe rozchodzenie się dźwięku. Z uwagi na nietypowość lokalizacji wymagało to czasu i skupienia, ale wciąż opustoszałe zakamarki sprzyjały koncentracji. Do czasu.
– Co za tragedia, co za tragedia… – Dziewczęcy głos nagle wybrzmiał między sylwetkami dwójki artystów. Clara i Edward ujrzeli przestraszoną Eugenię Potter. Miała potargane włosy, a na jej policzku widniały dwa świeże zadrapania. Popatrzyła na nich i skryła twarz w dłoniach. Emocje wkrótce zachęciły ją do podzielenia się nadchodzącym widmem tej katastrofy. – Dział Starych Tytułów wymknął się spod kontroli i porwał wyjątkowe egzemplarze. Mieliśmy je dzisiaj czytać. To chyba… chyba nie są zadowolone, że żadna z nich nie weźmie udziału w dzisiejszym wydarzeniu. Fruwają wściekłe po całym skrzydle i atakują każdego. 50 czarów Greya już straciło kilka kartek… – załkała, opierając się ciężko o najbliższe półki. Czy można było coś na to zaradzić?

Zadanie jest precyzyjne: Clara i Edward, by uratować dzisiejsze wydarzenie, muszą uporać się z kilkoma agresywnymi księgami. Po dotarciu do ksiąg, dostrzegą cztery wściekle wirujących w powietrzu tomiska, które nie ustają w zazdrosnych próbach niszczenia otoczenia. Psotne egzemplarze należy okiełznać (dowolną formą) i odłożyć na właściwe miejsce na półce. Okładki i tytuły książek mogą im podpowiedzieć, w jaki sposób najszybciej i najskuteczniej zapanować nad woluminami. Agresywne książki będą atakować ostrymi kartkami w odwecie!

Zazdrosny księgozbiór

Po okiełznaniu księgi zostanie odczytany jej fragment.

1. Pieśni syren z Morza Północnego – Alaric Dunn
Zbiór nut i pieśni, które według legend potrafią oczarować nawet najbardziej zatwardziałe serce. Księga wpada w szał, gdy wokół panuje cisza.
Najlepsza technika: zaklęcia wywołujące dźwięki, gra na instrumencie lub śpiew.
Fragment: Gdy twoje imię zabrzmiało nad falą, morze ucichło, jakby i ono chciało posłuchać, co powiesz dalej.

2. Zielnik serca i korzenia – Melisande Thorne
Pełen romantycznych opisów roślin o magicznych właściwościach, prędzej fantazje autorki niż merytoryczny poradnik dla zielarzy. Księga reaguje na brak czułości i delikatności. Kartki trzepoczą jak liście w burzy.
Najlepsza technika: ciepły, łagodny głos, czuły dotyk, obecność roślin lub romantyczne historie.
Fragment: Nie ma takiego kwiatu, który rozkwitłby bez światła i nie ma takiego serca, które - choćby najbardziej pokruszone – nie otworzy się, gdy ktoś podejdzie wystarczająco blisko.

3. Sekrety aksamitnych salonów – Octavia Vane
Poradnik etykiety i subtelnych gestów towarzyskich. Księga obraża się na brak manier i zaczyna smagać kartkami jak wachlarzem.
Najlepsza technika: gracja, elegancja, precyzja, uwielbia dobre maniery i dawne techniki zalotów z użyciem rękawiczki.
Fragment: Najsubtelniejszy gest nie potrzebuje słów – wystarczy dłoń podana w odpowiedniej chwili i wspólny dotyk, który zatrzyma ją na dłużej.

4. Ostatni krąg zaklętego ognia – Ignatius Crowe
Stare traktaty o kontrolowaniu żywiołów. Reaguje gwałtownie na strach i niepewność, rozgrzewając swoje brzegi. Może zapalać sąsiadujące egzemplarze.
Najlepsza technika: woda, porywy wiatru, wszelkie formy gaszenia ognia, oczekuje szacunku dla tradycji.
Fragment: Gdy dwie iskry spotkają się w jednym miejscu, nie pytają o pozwolenie – po prostu zaczynają płonąć, przeistaczając się w wielki pożar.

Mistrz Gry nie kontynuuje rozgrywki i życzy Wam miłej zabawy.
W razie pytań zapraszam do konsultacji. Philippa Moss