Sala konferencyjna

[Mistrz Gry]

Sala konferencyjna

Przestronne, surowe pomieszczenie o wysokim sklepieniu, którego ściany wyłożone są ciemnym drewnem z subtelnymi, złotymi inkrustacjami przedstawiającymi symbole poszczególnych departamentów. Centralne miejsce zajmuje długi, masywny stół z czarnego mahoniu, otoczony wygodnymi krzesłami z wyściełanymi siedzeniami, na których wyryto herb Ministerstwa. Na środku stołu lewituje wielka, magiczna kula, w której mogą pojawiać się projekcje dokumentów, map lub twarzy osób przemawiających z odległych lokalizacji. Wzdłuż jednej ze ścian rozmieszczono rzędy smukłych, zielonkawych lamp, które migoczą niczym płomienie świec, rzucając chłodne, lekko kojące światło. Na końcu sali znajduje się podwyższenie z miejscem dla przemawiającego. To tu odbywają się zebrania.

[Olivia Starwoodsen]

Szczerze mówiąc nie spodziewała się, że ta wizyta przebiegnie tak gładko. Wychodziło na to, że kobieta siedząca przed nią nie tylko było kompetentna w swojej pracy, ale przede wszystkim sumienna. Nie dziwiło jej to, kiedy na około siebie miało się samych mężczyzn, którzy nic tylko kombinowali i działali na skróty, musiał być ktoś to byłby głosem rozsądku. Byli tacy co lubili ryzykować, działać na granicy prawa. Jednym się udawało, z innych służby porządkowe robiły przykład. Zawsze było lepiej podążać za wyznaczonymi zasadami, mieć spokojną głowę i nie bać się kontroli. Wychodziła z założenia, że wtedy po prostu wszystkim żyje się lepiej i wygodniej.
Po woli zaczynając zbierać dokumenty spojrzała na kobietę.
- Może być pani pewna, że ja również mam taką nadzieję. Musze przyznać, tak między nami, że rzadko wszystko idzie tak łatwo i szybko, a spotkania są tak przyjemne. - powiedziała spokojnie lekko nachylając się nad biurkiem.
Doskonale wiedziała co ma na myśli. Ona również się starała, robiła co mogła, ale czasami to po prostu nie wystarczało. Często była traktowana z góry, co osobiście doprowadzało ją do szału, przez kolegów na tym samym stanowisku tylko dlatego, że była kobietą. Uważała się za specjalistkę w swojej dziedzinie, ale jednak kiedy zaczynała swoją przygodę z Ministerstwem nie miała żadnych pleców, nikt za nią nie poręczył. Wszystko osiągnęła własnymi siłami, przepychała się łokciami i to również sprawiało, że mężczyźni, z którymi pracowała po prostu jej się bali i woleli wyciągnąć na wierzch ten cholerny patriarchat niż zmierzyć się z nią jak równy z równym.
- I za to będę trzymała kciuki. - pokiwała głową z delikatnym uśmiechem chowając wszystkie dokumenty do teczki - No cóż, to by było na tyle panno Wellers. Wszystko się zgadza, odpowiednie dokumenty zostały dostarczone, formularze podpisane. W razie jakichkolwiek kontroli proszę je pokazać i wszystko powinno przebiec bez żadnych komplikacji. - powiedziała spokojnie oddając kobiecie teczkę, po czym podniosła się z krzesła i wyciągnęła rękę w jej stronę - Będę pamiętać o pani propozycji. - dodała jeszcze uśmiechając się już całkowicie szczerze.

ztx2