10.05.1962 | Day, Harrison, Weasley | Trening

[Willow Weasley]

Salka Treningowa

Data wątku: 10.05.1962
Uczestnicy wątku: Ambrose Day, Titus Harrison, Willow Weasley
Główny cel wątku: rutynowy trening magipolicyjny

[Willow Weasley]

Czuła jak drewno różdżki przyjemnie rozgrzewało jej dłoń, że też takiej synchronizacji nie mogły osiągnąć w Hogwarcie? Cóż, ważne żeby osiągały ją podczas pracy i mogły robić z przestępcami to, co wydarzyło się w tej chwili z Day’em. Leżąc na ziemi z przyklejonymi do podłogi butami wyglądał mniej onieśmielająco.
- Pan daje mi fory? - uniosła jedną brew, a jej głos można było nawet odebrać, jakby był podszyty irytacją, jednak zaraz zdradził ją uśmiech chochlika. - Ah, rozumiem! Bardzo pan chce mi opowiedzieć o tych konkursach, tak? - parsknęła pod nosem, jednak nie opuszczała różdżki. - Rictusempra - dodała nieco ciszej, nie szeptem, ale tak, aby czarodziej miał lekki problem ze zrozumieniem co w niego leci.

HP: 275/275
Trafienia: 4/5
Rictusempra | PS: 55 - 22 = 33

1x k100 (Rictusempra):

1

[Willow Weasley]

Trochę chyba wykrakała pech, a próba rzucenia zaklęcia ciszej, skończyła się tym, że różdżka zadrżała, błysnęła, a Willow wybuchła śmiechem, tak ogromnym, że aż zaczęło jej brakować tchu. Kara za zbytnią pewność siebie? Możliwe. Zatoczyła się, cofnęła się o krok, a pod nogą nie miała już podestu i zaraz wywinęła orła z platformy, uderzając tyłkiem o podłogę salki. Huknęło, a jej śmiech dalej odbijał się od ścian, już nie wiedziała czy od zaklęcia, czy ją po prostu naprawdę ta cała sytuacja rozbawiła. Leżała tak, rozpościerając nogi i ręce po bokach, jakby miała zaraz robić aniołka w śniegu.

-10 HP za autozaklęcie XD i -5 za pierdut na tyłek?
HP: 260/275

[Ambrose Day]

Westchnął ciężko, bo nie, nie dawał jej forów. Zerknął kontrolnie na Titusa, jakby chcąc sprawdzić czy Willow sobie z niego żartuje, ale nie poczekał na jego reakcję, bo wrócił spojrzeniem do dziewczyny.
- Willow, łapaliśmy razem przestępców, mów mi Ambrose... - zaproponował i nawet siedząc wyglądał i brzmiał przy tym dość zniewalająco, ale to nie jego wina, tylko jego mamy, która nadała mu wyjątkowe i melodyjne imię.
Wtem przestał się jednak uśmiechać, bo Willow spadła i zaczęła się dość histerycznie śmiać. Jego urok nie działał tak na kobiety, przeważnie, a poza tym nawet go nie rzucił!
Z wrażenia aż ściągnął te cholerne buty i wstał, żeby mieć lepszy widok.
- Willow, wstawaj! Nie możesz się śmiać w terenie, bo ktoś to wykorzysta - przestrzegł ją z bardzo poważną miną. Mógłby opowiadać jak, ale mógł też zademosntrować: - Incarcerous.



HP 269/289
Trafienia 0/5

od razu dwie tury:
1) ściągam buty
2) Incarcerous

1x k100 (Incarcerous):

1

[Ambrose Day]

Podszedł prawie do krańca platformy, by sprawdzić co z Willow i mieć na nią lepszy widok, gdy rzucił zaklęcie i...
...wyczarowane liny zaplątały się wokół niego, podcinając jego długie nogi.
Z jego ust wyrwało się przekleństwo, którym Titus często przezywał jego żonę, ale którego nie wypada mówić przy młodych pannach Weasley - To wina Chrisa, musiał nie posprzątać na platformie- - zdążył powiedzieć, bomagia nie działała tu dobrze, a potem wywalił się jak długi z platformy...

1. obok Willow
2. tuż obok Willow
3. prawie na Willow (ale obok, nie zgniotę cię)[

1x k3 (bum):

2

[Titus Harrison]

Post poza szafką, zapraszam.

[Titus Harrison]

Jeszcze raz bo nie zrozumiałem mechaniki...

Odpowiedź na próbę obalenia

Bije Day'a w słabiznę - pewnie powstydzi się tego za kilka dni, ale teraz zaciska szczękę niekontrolowanie. Czuje, że wreszcie coś z niego ucieka - że wreszcie mocniej przeżywa te całe napięcie, gromadzące się wokół ostatnich dni.
A historia związana z Partialis Crescendo... Skutecznie go zawstydza.
Tak, może i kończyli w Skrzydle Szpitalnym i tak, może i Harrison wykonał zaklęcie niestarannie i... Z pewnymi błędami, które widać było w efekcie, ale to stare dzieje. Chyba nie byli już na tym etapie, by porównywać narzędzia, którymi dysponowali, siłę swoich mieśni, to kto lepiej bił pałką i kto szybciej dobiegł do słupka...
Albo nie. Chyba to nawet dobrze - chyba w Hogwarcie problemy międzyludzkie załatwiało się jakoś łatwiej. W końcu nim zdąży zareagować na opowieść jakimikolwiek słowami, Ambrose wykorzystuje już swoje długie nogi do zapaśniczego manewru obalenia, ale Harrison zna go (Day'a) pewnie za dobrze - pozwala się podciąć, podskakując nerwowo w miejscu, jednak nie ma zamiaru dać się obalić.
Schodzi do parteru - jak myśli - na własnych zasadach, próbując zablokować nogę mężczyzny między własnymi - byle uniemożliwić mu wierzganie i otworzyć sobie przestrzeń na pewniejszy cios.

|| HP - 280

Ambroży próbuje mnie obalić: 92 + 15 + 5 = 112 < 115 do obalenia brakuje samej końcówki (nie tym razem)
Wykonuję rzut na chwyt/klincz - po dodaniu statystyk próg 90

1x k100 (Chwyt/klincz):

83

[Titus Harrison]

Ale to nie ma sensu, bo noga Ambrose'a wciąż wydaje się luźna, a uda Harrisona widocznie zbyt słabe, by mogły unieruchomić go skutecznie. Tak bywa - zawsze tak było. Day zawsze był silniejszy, przystojniejszy, zgrabniej umięśniony, pewnie i mądrzejszy. Harrison próbuje przekłuć złość w kolejną próbę unieruchomienia przeciwnika - tym razem zasadzając się na jego prawą rękę. Pewnie i bez niej Day zrzuci go z siebie bez problemu, ale przynajmniej zrobi to... Mniej boleśnie.

||Chwyt/klincz nieudany (znowu brakuje samej końcówki...)
Ale próbuję znowu : D Próg 90 chwyt/klincz na prawą rękę

1x k100 (Chwyt/klincz):

6

[Ambrose Day]

Titus zszedł do parteru i w sumie tylko o to mu chodziło—wmawia sobie, czując rozgoryczenie, że nawet cios nie do końca mu wyszedł.
Na szczęście albo nieszczęście i próby klinczu (Ambrose zna na tyle przeciwnika by wiedzieć, co ten kombinuje) też nie wychodzą, ale to jakoś irytuje Day'a mocniej.
-Nie dawaj mi forów. - warczy i z całej siły go popycha.

cios w klatkę piersiową

1x k100 (cios w klatkę piersiową):

55

[Ambrose Day]

Idąc za ciosem (dosłownie), siłą rozpędu próbuje znowu obalić Titusa—tym razem nie do parteru, bo już tam są, ale na ziemię, by samemu znaleźć się na nim.

1x k100 (obalenie znowu!!!):

65

[Titus Harrison]

- Nie daję ci forów - zapiera się szczerze. Z ich dwójki Titus ma zdecydowanie mniejsze przedyspozycje fizyczne do porywów litości - w warunkach walki z prawdziwego zdarzenia, właściwie powinien toczyć ją niesprawiedliwie i niehonorowo - użyjając zębów, kopniaków poniżej pasa czy rwąc włosy z głowy przeciwnika. Ale to nie było ani miejsce, ani czas, ani towarzystwo. Szczególnie, że chyba wolałby z Ambrose'm przegrać. - Sam zacząłeś... - a kiedy zaczyna mówić, podnosząc się na kolanach, by być może podnieść się i z ziemi - Ambrose wyprowadza cios.
A on musi się bronić, próbując przyjąć go na osłonę z przedramienia, w innym wypadku po prostu straci równowagę.

|| Blok PS 25

1x k100 (Blok):

51