<![CDATA[Serpens - Mechaniki specjalne]]> https://serpens.addhost.pl/ Thu, 16 Apr 2026 20:43:00 +0000 MyBB <![CDATA[Wytwórstwo świstoklików]]> https://serpens.addhost.pl/showthread.php?tid=1519 Fri, 23 Jan 2026 20:20:42 +0000 Serpens]]> https://serpens.addhost.pl/showthread.php?tid=1519

Wytwórstwo świstoklików


Świstokliki to metoda polegająca na zaczarowaniu niepozornego przedmiotu (np. pęknięta miska, popruta rękawiczka). Ten nieprzypadkowy dobór przedmiotów pod świstoklika ma zniechęcić mugoli do zainteresowania się nimi, ponieważ nierzadko są one porzucane gdzieś w świecie. Dodatkowo wiadomo, że magia pozostawiona w świstokliku sprawia, że osoby pozbawione czarodziejskich zdolności mimowolnie unikają tych przedmiotów.

Po dotknięciu świstoklika dochodzi do natychmiastowego przeniesienia się do lokacji wskazanej podczas jego tworzenia. Istotne jest równoczesne pochwycenie świstoklika przez wszystkie osoby, które mają zostać przeniesione. Ten sposób przemieszczania się również jest nieprzyjemnym uczuciem i może przyprawić o mdłości.

Aby zaczarować przedmiot i stworzyć świstoklik należy rzucić zaklęcie Portus (uwzględnia się bonus wytwórstwa świstoklików, potencjału magicznego transmutacji i wymaga posiadania minimum 10 punktów z tego potencjału). Do stworzenia świstoklika należy wykorzystać zestaw komponentów. Rodzaj zestawu został przedstawiony w tabeli poniżej. Niezależnie od powodzenia wytwórstwa należy zawsze zgłosić zużycie zestawu. 

Podczas wyczarowywania świstoklika, należy skupić się na dookreśleniu jego rodzaju, miejsca docelowego i terminu aktywacji (można określić obszar czasowy, w którym będzie on aktywny np. 5-10 listopada 1962 r.). Świstoklik zwyczajowo przenosi do 3 osób, ale można zwiększyć jego możliwości. Miejsce docelowe świstoklika musi być miejscem, w którym czarodziej już był (jasno wynika to z jego kreacji i karty postaci lub rozegrał tam wątek). Świstoklik dwustronny zadziała dwa razy: przeniesie do ustalonego miejsca i w przeciwieństwie do jednostronnego pozwoli wrócić do pierwotnej lokalizacji. Po wyczerpaniu użycia zgodnego z zaczarowaniem świstoklik dezaktywuje się.

Pod fabularną treścią posta należy opisać rodzaj tworzonego przedmiotu i wskazać lokalizację docelową.

                                                                                                                 
Rodzaj świstoklika Zestaw komponentówPróg sukcesu
świstoklik jednostronny terminowy
II
70+5 do PS
za każdą dodatkową osobę
(maksymalnie 3)
świstoklik jednostronny bezterminowy
III
80
świstoklik dwustronny terminowy
IV
90
świstoklik dwustronny bezterminowy
V
100

Rejestracja świstoklików

Na mocy ustawy od 1 maja 1962 r. obowiązuje rejestracja świstoklików. Więcej informacji na ten temat można znaleźć tutaj.
]]>

Wytwórstwo świstoklików


Świstokliki to metoda polegająca na zaczarowaniu niepozornego przedmiotu (np. pęknięta miska, popruta rękawiczka). Ten nieprzypadkowy dobór przedmiotów pod świstoklika ma zniechęcić mugoli do zainteresowania się nimi, ponieważ nierzadko są one porzucane gdzieś w świecie. Dodatkowo wiadomo, że magia pozostawiona w świstokliku sprawia, że osoby pozbawione czarodziejskich zdolności mimowolnie unikają tych przedmiotów.

Po dotknięciu świstoklika dochodzi do natychmiastowego przeniesienia się do lokacji wskazanej podczas jego tworzenia. Istotne jest równoczesne pochwycenie świstoklika przez wszystkie osoby, które mają zostać przeniesione. Ten sposób przemieszczania się również jest nieprzyjemnym uczuciem i może przyprawić o mdłości.

Aby zaczarować przedmiot i stworzyć świstoklik należy rzucić zaklęcie Portus (uwzględnia się bonus wytwórstwa świstoklików, potencjału magicznego transmutacji i wymaga posiadania minimum 10 punktów z tego potencjału). Do stworzenia świstoklika należy wykorzystać zestaw komponentów. Rodzaj zestawu został przedstawiony w tabeli poniżej. Niezależnie od powodzenia wytwórstwa należy zawsze zgłosić zużycie zestawu. 

Podczas wyczarowywania świstoklika, należy skupić się na dookreśleniu jego rodzaju, miejsca docelowego i terminu aktywacji (można określić obszar czasowy, w którym będzie on aktywny np. 5-10 listopada 1962 r.). Świstoklik zwyczajowo przenosi do 3 osób, ale można zwiększyć jego możliwości. Miejsce docelowe świstoklika musi być miejscem, w którym czarodziej już był (jasno wynika to z jego kreacji i karty postaci lub rozegrał tam wątek). Świstoklik dwustronny zadziała dwa razy: przeniesie do ustalonego miejsca i w przeciwieństwie do jednostronnego pozwoli wrócić do pierwotnej lokalizacji. Po wyczerpaniu użycia zgodnego z zaczarowaniem świstoklik dezaktywuje się.

Pod fabularną treścią posta należy opisać rodzaj tworzonego przedmiotu i wskazać lokalizację docelową.

                                                                                                                 
Rodzaj świstoklika Zestaw komponentówPróg sukcesu
świstoklik jednostronny terminowy
II
70+5 do PS
za każdą dodatkową osobę
(maksymalnie 3)
świstoklik jednostronny bezterminowy
III
80
świstoklik dwustronny terminowy
IV
90
świstoklik dwustronny bezterminowy
V
100

Rejestracja świstoklików

Na mocy ustawy od 1 maja 1962 r. obowiązuje rejestracja świstoklików. Więcej informacji na ten temat można znaleźć tutaj.
]]> <![CDATA[Łowiectwo]]> https://serpens.addhost.pl/showthread.php?tid=1516 Fri, 23 Jan 2026 19:08:37 +0000 Serpens]]> https://serpens.addhost.pl/showthread.php?tid=1516

Łowiectwo

Łowiectwo od zawsze było czymś więcej niż tylko aktem zdobywania pożywienia czy trofeów. To umiejętność czytania pozostawionych w przyrodzie śladów, cierpliwość w obserwacji i świadomość, że każdy trop to nie tylko szansa, ale i ryzyko. Las, wrzosowisko czy górska dolina nie wybaczają pochopnych decyzji, ale nagradzają za to wiedzę, przygotowanie i szacunek wobec natury. Polowanie wymaga zrozumienia rytmu przyrody, rozpoznania istoty, z którą ma się do czynienia, oraz pewnej ręki w decydującym momencie. Czasem kończy się zdobyczą, innym razem pustymi dłońmi albo nieprzewidzianym starciem.

Łowca wykorzystuje:
ŚM: Przetrwanie (w szczególności zdolność Tropienie i śledzenie);
ŚM: ONMS, zdolność Strzelectwo(ŚM: Sport);
potencjał wytrzymałości;
potencjał szybkości;
polowanie odbywa się przy pomocy magicznej broni strzeleckiej (np. łuk, kusza).

Poniższa mechanika opisuje zasady łowiectwa obowiązujące na forum.

Przysługujące bonusy ze ścieżek mistrzostwa doliczane są zgodnie z wartościami przedstawianymi w temacie.

Etap I - złapanie tropu

Rzut: k100 + bonus Tropienie i śledzenie (ŚM: Przetrwanie lub ONMS) + PP wytrzymałość
PS 60 — złapano zwykły trop
PS 100 — złapano bardzo dobry trop, +10 do etapu II

Porażka: łapanie tropu kończy się niepowodzeniem, ale można ponownie dokonać rzutu i spróbować złapać trop.

Uwaga! Jeśli postać posiada zdolność Tropienie i śledzenie zarówno na ŚM: Przetrwanie, jak i na ŚM: ONMS, to wybiera, z której ścieżki otrzymuje bonus.

Etap II - identyfikacja zwierzyny

Rzut: k100 + bonus z ŚM: Opieka nad magicznymi stworzeniami + ewentualny bonus za I etap
Zwierzę niemagiczne / stworzenie magiczne: PS 40 / 70 — poprawna identyfikacja zwierzyny, +10 do etapu III – postać dobrze wie, z czym ma do czynienia i jest w stanie wykorzystać wiedzę / dopasować swoje zachowanie przy ataku.

Porażka: brak bonusu do etapu III.

Etap III - atak

Rzut: k100 + bonus ze Strzelectwa + bonus PP szybkości + ewentualny bonus za II etap
Zwierzę niemagiczne / stworzenie magiczne: PS 50 / 70 (większy próg za wyższą klasyfikację stworzenia: XX - 75, XXX - 80, XXXX - 90, XXXXX - 100)

Zawsze przy rzucie k100 na atak wykonuje się rzut k7. Do wyniku rzutu k7 dolicza się bonus ze Strzelectwa (+1, +2, +3 – adept, praktyk, profesjonalista).

Konsekwencje - k7

Wynik
Udany strzał
Nieudany strzał
1
Zdobycz mocno uszkodzona, na niewiele się zda.
Niebezpieczny atak stworzenia, interwencja Mistrza Gry.
2
Zwykła zdobycz, ale postać została zaatakowana, utrata 20 HP.
Postać zostaje zaatakowana, utrata 20 HP.
3
Zwykła zdobycz, ale postać została zaatakowana, utrata 10 HP.
Postać zostaje zaatakowana, utrata 10 HP.
4
Zwykła zdobycz.
Zwierzyna uciekła bez śladu.
5
Zwykła zdobycz.
Zwierzyna została ranna, ale zdołała uciec.
6
Doskonałe łowy. Postać otrzymuje zestaw komponentów.*
Zwierzyna zostaje ranna, ale zdołała uciec.
7
Doskonałe łowy. Postać otrzymuje zestaw komponentów.*
Niecelny strzał, ale zwierzyna wciąż w polu widzenia. Postać może strzelić ponownie.

*Dotyczy tylko polowania na magiczne okazy. Należy zgłosić się po odbiór do zgłoszeń fabularnych. Maksymalnie 3 razy w ciągu jednego rozdziału fabularnego.
]]>

Łowiectwo

Łowiectwo od zawsze było czymś więcej niż tylko aktem zdobywania pożywienia czy trofeów. To umiejętność czytania pozostawionych w przyrodzie śladów, cierpliwość w obserwacji i świadomość, że każdy trop to nie tylko szansa, ale i ryzyko. Las, wrzosowisko czy górska dolina nie wybaczają pochopnych decyzji, ale nagradzają za to wiedzę, przygotowanie i szacunek wobec natury. Polowanie wymaga zrozumienia rytmu przyrody, rozpoznania istoty, z którą ma się do czynienia, oraz pewnej ręki w decydującym momencie. Czasem kończy się zdobyczą, innym razem pustymi dłońmi albo nieprzewidzianym starciem.

Łowca wykorzystuje:
ŚM: Przetrwanie (w szczególności zdolność Tropienie i śledzenie);
ŚM: ONMS, zdolność Strzelectwo(ŚM: Sport);
potencjał wytrzymałości;
potencjał szybkości;
polowanie odbywa się przy pomocy magicznej broni strzeleckiej (np. łuk, kusza).

Poniższa mechanika opisuje zasady łowiectwa obowiązujące na forum.

Przysługujące bonusy ze ścieżek mistrzostwa doliczane są zgodnie z wartościami przedstawianymi w temacie.

Etap I - złapanie tropu

Rzut: k100 + bonus Tropienie i śledzenie (ŚM: Przetrwanie lub ONMS) + PP wytrzymałość
PS 60 — złapano zwykły trop
PS 100 — złapano bardzo dobry trop, +10 do etapu II

Porażka: łapanie tropu kończy się niepowodzeniem, ale można ponownie dokonać rzutu i spróbować złapać trop.

Uwaga! Jeśli postać posiada zdolność Tropienie i śledzenie zarówno na ŚM: Przetrwanie, jak i na ŚM: ONMS, to wybiera, z której ścieżki otrzymuje bonus.

Etap II - identyfikacja zwierzyny

Rzut: k100 + bonus z ŚM: Opieka nad magicznymi stworzeniami + ewentualny bonus za I etap
Zwierzę niemagiczne / stworzenie magiczne: PS 40 / 70 — poprawna identyfikacja zwierzyny, +10 do etapu III – postać dobrze wie, z czym ma do czynienia i jest w stanie wykorzystać wiedzę / dopasować swoje zachowanie przy ataku.

Porażka: brak bonusu do etapu III.

Etap III - atak

Rzut: k100 + bonus ze Strzelectwa + bonus PP szybkości + ewentualny bonus za II etap
Zwierzę niemagiczne / stworzenie magiczne: PS 50 / 70 (większy próg za wyższą klasyfikację stworzenia: XX - 75, XXX - 80, XXXX - 90, XXXXX - 100)

Zawsze przy rzucie k100 na atak wykonuje się rzut k7. Do wyniku rzutu k7 dolicza się bonus ze Strzelectwa (+1, +2, +3 – adept, praktyk, profesjonalista).

Konsekwencje - k7

Wynik
Udany strzał
Nieudany strzał
1
Zdobycz mocno uszkodzona, na niewiele się zda.
Niebezpieczny atak stworzenia, interwencja Mistrza Gry.
2
Zwykła zdobycz, ale postać została zaatakowana, utrata 20 HP.
Postać zostaje zaatakowana, utrata 20 HP.
3
Zwykła zdobycz, ale postać została zaatakowana, utrata 10 HP.
Postać zostaje zaatakowana, utrata 10 HP.
4
Zwykła zdobycz.
Zwierzyna uciekła bez śladu.
5
Zwykła zdobycz.
Zwierzyna została ranna, ale zdołała uciec.
6
Doskonałe łowy. Postać otrzymuje zestaw komponentów.*
Zwierzyna zostaje ranna, ale zdołała uciec.
7
Doskonałe łowy. Postać otrzymuje zestaw komponentów.*
Niecelny strzał, ale zwierzyna wciąż w polu widzenia. Postać może strzelić ponownie.

*Dotyczy tylko polowania na magiczne okazy. Należy zgłosić się po odbiór do zgłoszeń fabularnych. Maksymalnie 3 razy w ciągu jednego rozdziału fabularnego.
]]> <![CDATA[Magiczne wzornictwo]]> https://serpens.addhost.pl/showthread.php?tid=439 Thu, 10 Jul 2025 10:42:58 +0000 Serpens]]> https://serpens.addhost.pl/showthread.php?tid=439

Magiczne wzornictwo

Magiczne wzornictwo to nowoczesna dziedzina czarodziejskiego rzemiosła użytkowego. Polega na tworzeniu trwałych wzorów (malowanych, haftowanych, wykuwanych, grawerowanych, wypalanych itd.) o tymczasowej, choć wielorazowej, silnej funkcji magicznej, która może być zaimplementowana w przedmiocie z dowolnego materiału. Każdy wzór działa jak przełącznik na przedmiocie – aktywowany świadomie trwa przez ograniczony czas, a następnie wymaga ponownej aktywacji.

Zasady

Tworzenie wzorów na przedmiotach wymaga wykupionej dziedziny Magiczne wzornictwo (wraz z dookreśleniem wiodącego dla postaci typu rzemiosła, np.: kowalstwo, stolarstwo, hafciarstwo itp.) w ścieżce mistrzostwa Technika i rzemiosło. Poziom ścieżki wzornictwa (adept/praktyk/profesjonalista) decyduje o wartości otrzymywanego bonusu do działania wzoru lub czasie trwania aktywowanego wzoru (zasady różnią się w zależności od rodzaju wzoru).
Każdy wzór ma określone PS – o powodzeniu jego wykonania decyduje rzut kością. Do rzutu dolicza się wartość potencjału transmutacji.

Aktywacja wzoru przez czarodzieja używającego przedmiotu nie wymaga żadnej dodatkowej aktywności (mechanicznej), poza tą, która została wskazana dla konkretnego wzoru.

Działanie mechaniki

wielorazowość: wzory nie znikają ani się nie niszczą – są stałą częścią przedmiotu; mogą być używane wielokrotnie, o ile zostaną aktywowane i nie zostaną uszkodzone fizycznie lub magicznie;
aktywacja: wzór musi zostać aktywowany za pomocą jednego z trzech sposobów (określonych na etapie tworzenia: słowo klucz, gest lub kontakt z czynnikiem zewnętrznym);
czas działania: po aktywacji wzór działa przez określony czas, zależnie od jego stopnia złożoności i zużywanych komponentów; po upływie czasu efekt dezaktywuje się samoczynnie, a wzór należy ponownie aktywować;
źródła nasycenia magicznego: wzory są zasilane osadzonymi w nich komponentami – podczas ich tworzenia miesza się w medium (np. farbę, stop metalu, nić) esencje magicznych stworzeń lub roślin.

Ryzyko i ograniczenia

ryzyko przeciążenia: zbyt wiele aktywowanych wzorów na jednej osobie może wywołać dezorientację, krwawienie z nosa, utratę efektów, a nawet chwilowe wygaszenie całej mocy magicznej – z tego powodu unika się aktywacji więcej niż 1 wzoru w danym czasie (można aktywować maksymalnie 2 wzory jednocześnie);
ryzyko zakłóceń: wzory mogą kolidować z zaklęciami, artefaktami, przedmiotami magicznymi oraz wzmacniać lub osłabiać inne formy rytualnej magii (klątwy, talizmany itp.);
czas reakcji: aktywacja wzoru (niezależnie od jego rodzaju) trwa 1 turę, co bywa istotne w sytuacjach zagrożenia.

Formy wzornictwa – przykłady

forma wykonania
typ materiału
malowanie farbą alchemiczną
ceramika, szkło, drewno itp.
haft magiczny
ubrania, akcesoria, zasłony itp.
grawerunek metalowy
kociołki, metalowa biżuteria (np. brosze) itp.
wypalanie (pirografia)
drewno, skóra itp.
]]>

Magiczne wzornictwo

Magiczne wzornictwo to nowoczesna dziedzina czarodziejskiego rzemiosła użytkowego. Polega na tworzeniu trwałych wzorów (malowanych, haftowanych, wykuwanych, grawerowanych, wypalanych itd.) o tymczasowej, choć wielorazowej, silnej funkcji magicznej, która może być zaimplementowana w przedmiocie z dowolnego materiału. Każdy wzór działa jak przełącznik na przedmiocie – aktywowany świadomie trwa przez ograniczony czas, a następnie wymaga ponownej aktywacji.

Zasady

Tworzenie wzorów na przedmiotach wymaga wykupionej dziedziny Magiczne wzornictwo (wraz z dookreśleniem wiodącego dla postaci typu rzemiosła, np.: kowalstwo, stolarstwo, hafciarstwo itp.) w ścieżce mistrzostwa Technika i rzemiosło. Poziom ścieżki wzornictwa (adept/praktyk/profesjonalista) decyduje o wartości otrzymywanego bonusu do działania wzoru lub czasie trwania aktywowanego wzoru (zasady różnią się w zależności od rodzaju wzoru).
Każdy wzór ma określone PS – o powodzeniu jego wykonania decyduje rzut kością. Do rzutu dolicza się wartość potencjału transmutacji.

Aktywacja wzoru przez czarodzieja używającego przedmiotu nie wymaga żadnej dodatkowej aktywności (mechanicznej), poza tą, która została wskazana dla konkretnego wzoru.

Działanie mechaniki

wielorazowość: wzory nie znikają ani się nie niszczą – są stałą częścią przedmiotu; mogą być używane wielokrotnie, o ile zostaną aktywowane i nie zostaną uszkodzone fizycznie lub magicznie;
aktywacja: wzór musi zostać aktywowany za pomocą jednego z trzech sposobów (określonych na etapie tworzenia: słowo klucz, gest lub kontakt z czynnikiem zewnętrznym);
czas działania: po aktywacji wzór działa przez określony czas, zależnie od jego stopnia złożoności i zużywanych komponentów; po upływie czasu efekt dezaktywuje się samoczynnie, a wzór należy ponownie aktywować;
źródła nasycenia magicznego: wzory są zasilane osadzonymi w nich komponentami – podczas ich tworzenia miesza się w medium (np. farbę, stop metalu, nić) esencje magicznych stworzeń lub roślin.

Ryzyko i ograniczenia

ryzyko przeciążenia: zbyt wiele aktywowanych wzorów na jednej osobie może wywołać dezorientację, krwawienie z nosa, utratę efektów, a nawet chwilowe wygaszenie całej mocy magicznej – z tego powodu unika się aktywacji więcej niż 1 wzoru w danym czasie (można aktywować maksymalnie 2 wzory jednocześnie);
ryzyko zakłóceń: wzory mogą kolidować z zaklęciami, artefaktami, przedmiotami magicznymi oraz wzmacniać lub osłabiać inne formy rytualnej magii (klątwy, talizmany itp.);
czas reakcji: aktywacja wzoru (niezależnie od jego rodzaju) trwa 1 turę, co bywa istotne w sytuacjach zagrożenia.

Formy wzornictwa – przykłady

forma wykonania
typ materiału
malowanie farbą alchemiczną
ceramika, szkło, drewno itp.
haft magiczny
ubrania, akcesoria, zasłony itp.
grawerunek metalowy
kociołki, metalowa biżuteria (np. brosze) itp.
wypalanie (pirografia)
drewno, skóra itp.
]]> <![CDATA[Eliksiry]]> https://serpens.addhost.pl/showthread.php?tid=411 Sun, 06 Jul 2025 20:47:46 +0000 Serpens]]> https://serpens.addhost.pl/showthread.php?tid=411

Eliksiry

Niech lęka się ten, kto lekceważy sztukę warzenia mikstur. Zaklęta w płynach magia niesie ze sobą potęgę, która nie śniła się największym śmiałkom. Niedoścignioną, plugawą i zbawienną. Spisywane od wieków księgi zawierają niezliczone ilości czarodziejskich przepisów. Niektóre z nich są powszechnie znane i proste w przygotowaniu, a inne pozostają zapomniane, owiane tajemnicą lub zbyt zawiłe, by adept potrafił je stworzyć. Jeżeli jednak nieobce są ci moce skryte w kotle i energia wypływająca z magicznych odczynników, a w ruchach twych czai się niezwykła subtelność i dokładność, możesz spróbować przygotować coś trudniejszego. Co dzisiaj uwarzymy?


Rodzaje eliksirów


Kojące

Wywary uzdrawiające, wspierające ciało i ducha postaci, wspomagające leczenie chorób, ran i spętanego umysłu. Również antidota.

Wstrętne

Eliksiry o charakterze nieprzyjaznym i krzywdzącym. Wszelkie trucizny i inne plugawe napoje wywołujące paskudne skutki - również te uśmiercające.

Pożyteczne

Szeroko pojęte mikstury do codziennego użytku, pospolite, w większości przydatne i chętnie używane.

Potężne

Silne i trudne receptury, po które sięgnąć mogą tylko naprawdę zaawansowani alchemicy.

Jak uwarzyć eliksir?

1. Należy wybrać recepturę, posiadać w swoim wyposażeniu kociołek oraz zestaw komponentów zgodny z poziomem zaawansowania wywaru. W zakresie możliwości postaci są poziomy eliksirów, które odpowiadają liczbie posiadanych zdolności na ścieżce mistrzostwa Magiczne mikstury oraz jeden poziom wyżej w ramach treningu (z wyjątkiem eliksirów potężnych). Poziomy eliksirów (I-V) opisane zostały przy nazwie eliksiru.
2. Postać opisuje w poście proces warzenia eliksiru, uwzględniając instrukcje i składniki, które zostały zawarte w recepturze.
3. Wraz z publikacją posta należy rzucić kością k100 (opis rzutu to nazwa warzonego eliksiru). Do wyniku rzutu dodaje się potencjał magiczny eliksirów postaci.

Powodzenie warzenia

Eliksir jest udany, jeśli został osiągnięty próg sukcesu (PS) przewidziany dla danej receptury lub gdy osiągnięto wynik maksymalnie o 10 punktów mniejszy niż PS eliksiru - w takim wypadku postać dodatkowo rzuca kością k5, by określić konsekwencje dla marnego warzenia.
W przypadku osiągnięcia wyniku łącznego o 10 punktów większego niż PS postać dodatkowo rzuca kością k5, by określić konsekwencje perfekcyjnego warzenia.
Rzutów na konsekwencje marnego lub perfekcyjnego warzenia dokonać należy w tym temacie.

Przykład: Postać praktyka (ma trzy zdolności ŚM) warzy antidotum niepopularne (PS: 70). Wynik po zsumowaniu rzutu z PM oraz bonusami z przedmiotów wynosi łącznie 65. Eliksir jest udany, ale trzeba rzucić kością k5 i zinterpretować wynik zgodnie z tabelą marnego warzenia. Wynik rzutu: 2 - dodatkowy efekt eliksiru zgodnie z tabelą.

Marne warzenie


rzut k5
adept
praktyk
profesjonalista
1
Eliksir zadziała, ale jest zdecydowanie słabszy. -5 do leczonych/zadawanych obrażeń lub działanie krótsze o 1 turę (w przypadku innych eliksirów skutki określi MG po wypiciu).
Eliksir zadziała, ale jest zdecydowanie słabszy. -5 do leczonych/zadawanych obrażeń lub działanie krótsze o 1 turę (w przypadku innych eliksirów skutki określi MG po wypiciu).
Eliksir zadziała, ale jest zdecydowanie słabszy. -5 do leczonych/zadawanych obrażeń lub działanie krótsze o 1 turę (w przypadku innych eliksirów skutki określi MG po wypiciu).
2
Eliksir zadziała, jednak powoduje zawroty głowy. Po wypiciu postać przez kolejne 2 tury odczuwa dezorientację ( -2 do rzutu kością).
Eliksir zadziała, jednak powoduje lekkie zawroty głowy. Po wypiciu postać przez kolejne 2 tury odczuwa dezorientację ( -2 do rzutu kością).
-
3
Eliksir zadziała, ale ma wyjątkowo obrzydliwy smak. Wypicie oznacza utratę -5 HP bez względu na efekt eliksiru (jeśli leczy, należy odpowiednio zmniejszyć ilość leczonego HP).
-
-
4
-
-
-
5
-
-
-

Perfekcyjne warzenie


rzut k5
adept
praktyk
profesjonalista
1
Idealnie odmierzone porcje składników pozwoliły na uzyskanie 2 fiolek eliksiru.
Idealnie odmierzone porcje składników pozwoliły na uzyskanie 2 fiolek eliksiru.
Idealnie odmierzone porcje składników pozwoliły na uzyskanie 2 fiolek eliksiru.
2
-
Eliksir nieznacznie dodaje energii i wzmacnia pewność siebie. Na 2 tury po wypiciu postać otrzymuje bonus +2 do rzutu kością.(w przypadku trucizn -2 do rzutów ofiary).
Eliksir nieznacznie dodaje energii i wzmacnia pewność siebie. Na 2 tury po wypiciu postać otrzymuje bonus +2 do rzutu kością (w przypadku trucizn -2 do rzutów ofiary).
3
-
-
Zachwycające warzenie! +5 do leczonych/zadawanych obrażeń lub działanie dłuższe o 1 turę (w przypadku innych eliksirów skutki określi MG po wypiciu).
4
-
-
-
5
-
-
-

Krytyczna porażka i krytyczny sukces

Wyrzucenie na kości k1 na warzenie eliksiru każdorazowo wymaga interwencji Mistrza Gry, który określi skutki.
Wyrzucenie na kości k100 na warzenie eliksiru zostanie odnotowane podczas dodawania eliksiru do ekwipunku postaci. Szczęście tego warzenia zostanie uwzględnione przez Mistrza Gry podczas fabularnego użycia tego wywaru.

Pomyślne lub niepomyślne warzenie eliksiru każdorazowo należy zgłosić w temacie ze zgłoszeniami organizacyjnymi. Warzenie niezależnie od wyniku oznacza zużycie zestawu komponentów.

Wspólne warzenie

Alchemicy mogą wspólnie warzyć jeden eliksir, np. mistrz i uczeń. Wspólne warzenie może dotyczyć maksymalnie dwóch osób (uwzględnia się dostęp do receptur alchemika bardziej zaawansowanego). W takim wypadku każda z nich wykonuje rzut k100 i dodaje do niego swoją ilość punktów potencjału eliksirów. Średnia z tych dwóch wyników staje się ostatecznym wynikiem wywaru. Przy zgłoszeniu warzonego eliksiru należy wskazać, do kogo należał użyty zestaw komponentów oraz kto otrzymuje w posiadanie eliksir.

Spis treści


Receptury kojące
Receptury wstrętne
Receptury pożyteczne
Receptury potężne
]]>

Eliksiry

Niech lęka się ten, kto lekceważy sztukę warzenia mikstur. Zaklęta w płynach magia niesie ze sobą potęgę, która nie śniła się największym śmiałkom. Niedoścignioną, plugawą i zbawienną. Spisywane od wieków księgi zawierają niezliczone ilości czarodziejskich przepisów. Niektóre z nich są powszechnie znane i proste w przygotowaniu, a inne pozostają zapomniane, owiane tajemnicą lub zbyt zawiłe, by adept potrafił je stworzyć. Jeżeli jednak nieobce są ci moce skryte w kotle i energia wypływająca z magicznych odczynników, a w ruchach twych czai się niezwykła subtelność i dokładność, możesz spróbować przygotować coś trudniejszego. Co dzisiaj uwarzymy?


Rodzaje eliksirów


Kojące

Wywary uzdrawiające, wspierające ciało i ducha postaci, wspomagające leczenie chorób, ran i spętanego umysłu. Również antidota.

Wstrętne

Eliksiry o charakterze nieprzyjaznym i krzywdzącym. Wszelkie trucizny i inne plugawe napoje wywołujące paskudne skutki - również te uśmiercające.

Pożyteczne

Szeroko pojęte mikstury do codziennego użytku, pospolite, w większości przydatne i chętnie używane.

Potężne

Silne i trudne receptury, po które sięgnąć mogą tylko naprawdę zaawansowani alchemicy.

Jak uwarzyć eliksir?

1. Należy wybrać recepturę, posiadać w swoim wyposażeniu kociołek oraz zestaw komponentów zgodny z poziomem zaawansowania wywaru. W zakresie możliwości postaci są poziomy eliksirów, które odpowiadają liczbie posiadanych zdolności na ścieżce mistrzostwa Magiczne mikstury oraz jeden poziom wyżej w ramach treningu (z wyjątkiem eliksirów potężnych). Poziomy eliksirów (I-V) opisane zostały przy nazwie eliksiru.
2. Postać opisuje w poście proces warzenia eliksiru, uwzględniając instrukcje i składniki, które zostały zawarte w recepturze.
3. Wraz z publikacją posta należy rzucić kością k100 (opis rzutu to nazwa warzonego eliksiru). Do wyniku rzutu dodaje się potencjał magiczny eliksirów postaci.

Powodzenie warzenia

Eliksir jest udany, jeśli został osiągnięty próg sukcesu (PS) przewidziany dla danej receptury lub gdy osiągnięto wynik maksymalnie o 10 punktów mniejszy niż PS eliksiru - w takim wypadku postać dodatkowo rzuca kością k5, by określić konsekwencje dla marnego warzenia.
W przypadku osiągnięcia wyniku łącznego o 10 punktów większego niż PS postać dodatkowo rzuca kością k5, by określić konsekwencje perfekcyjnego warzenia.
Rzutów na konsekwencje marnego lub perfekcyjnego warzenia dokonać należy w tym temacie.

Przykład: Postać praktyka (ma trzy zdolności ŚM) warzy antidotum niepopularne (PS: 70). Wynik po zsumowaniu rzutu z PM oraz bonusami z przedmiotów wynosi łącznie 65. Eliksir jest udany, ale trzeba rzucić kością k5 i zinterpretować wynik zgodnie z tabelą marnego warzenia. Wynik rzutu: 2 - dodatkowy efekt eliksiru zgodnie z tabelą.

Marne warzenie


rzut k5
adept
praktyk
profesjonalista
1
Eliksir zadziała, ale jest zdecydowanie słabszy. -5 do leczonych/zadawanych obrażeń lub działanie krótsze o 1 turę (w przypadku innych eliksirów skutki określi MG po wypiciu).
Eliksir zadziała, ale jest zdecydowanie słabszy. -5 do leczonych/zadawanych obrażeń lub działanie krótsze o 1 turę (w przypadku innych eliksirów skutki określi MG po wypiciu).
Eliksir zadziała, ale jest zdecydowanie słabszy. -5 do leczonych/zadawanych obrażeń lub działanie krótsze o 1 turę (w przypadku innych eliksirów skutki określi MG po wypiciu).
2
Eliksir zadziała, jednak powoduje zawroty głowy. Po wypiciu postać przez kolejne 2 tury odczuwa dezorientację ( -2 do rzutu kością).
Eliksir zadziała, jednak powoduje lekkie zawroty głowy. Po wypiciu postać przez kolejne 2 tury odczuwa dezorientację ( -2 do rzutu kością).
-
3
Eliksir zadziała, ale ma wyjątkowo obrzydliwy smak. Wypicie oznacza utratę -5 HP bez względu na efekt eliksiru (jeśli leczy, należy odpowiednio zmniejszyć ilość leczonego HP).
-
-
4
-
-
-
5
-
-
-

Perfekcyjne warzenie


rzut k5
adept
praktyk
profesjonalista
1
Idealnie odmierzone porcje składników pozwoliły na uzyskanie 2 fiolek eliksiru.
Idealnie odmierzone porcje składników pozwoliły na uzyskanie 2 fiolek eliksiru.
Idealnie odmierzone porcje składników pozwoliły na uzyskanie 2 fiolek eliksiru.
2
-
Eliksir nieznacznie dodaje energii i wzmacnia pewność siebie. Na 2 tury po wypiciu postać otrzymuje bonus +2 do rzutu kością.(w przypadku trucizn -2 do rzutów ofiary).
Eliksir nieznacznie dodaje energii i wzmacnia pewność siebie. Na 2 tury po wypiciu postać otrzymuje bonus +2 do rzutu kością (w przypadku trucizn -2 do rzutów ofiary).
3
-
-
Zachwycające warzenie! +5 do leczonych/zadawanych obrażeń lub działanie dłuższe o 1 turę (w przypadku innych eliksirów skutki określi MG po wypiciu).
4
-
-
-
5
-
-
-

Krytyczna porażka i krytyczny sukces

Wyrzucenie na kości k1 na warzenie eliksiru każdorazowo wymaga interwencji Mistrza Gry, który określi skutki.
Wyrzucenie na kości k100 na warzenie eliksiru zostanie odnotowane podczas dodawania eliksiru do ekwipunku postaci. Szczęście tego warzenia zostanie uwzględnione przez Mistrza Gry podczas fabularnego użycia tego wywaru.

Pomyślne lub niepomyślne warzenie eliksiru każdorazowo należy zgłosić w temacie ze zgłoszeniami organizacyjnymi. Warzenie niezależnie od wyniku oznacza zużycie zestawu komponentów.

Wspólne warzenie

Alchemicy mogą wspólnie warzyć jeden eliksir, np. mistrz i uczeń. Wspólne warzenie może dotyczyć maksymalnie dwóch osób (uwzględnia się dostęp do receptur alchemika bardziej zaawansowanego). W takim wypadku każda z nich wykonuje rzut k100 i dodaje do niego swoją ilość punktów potencjału eliksirów. Średnia z tych dwóch wyników staje się ostatecznym wynikiem wywaru. Przy zgłoszeniu warzonego eliksiru należy wskazać, do kogo należał użyty zestaw komponentów oraz kto otrzymuje w posiadanie eliksir.

Spis treści


Receptury kojące
Receptury wstrętne
Receptury pożyteczne
Receptury potężne
]]> <![CDATA[Talizmany]]> https://serpens.addhost.pl/showthread.php?tid=179 Fri, 06 Jun 2025 12:15:07 +0000 Serpens]]> https://serpens.addhost.pl/showthread.php?tid=179

Talizmany

Talizmany runiczne to zaklęte przedmioty, tworzone przez czarodziejów specjalizujących się w Starożytnych Runach. Ich zadaniem jest wspieranie określonych cech postaci, ochrona przed zagrożeniami lub wzmacnianie więzi i działań magicznych. Nie są to przedmioty codziennego użytku - ich moc wynika z rytuału, intencji oraz dobrze dobranych symboli runicznych.

Tworzenie Talizmanów Runicznych


Czarodzieje biegli w Starożytnych Runach mogą konstruować ochronne talizmany, które wzmacniają wybrane aspekty magiczne, psychiczne lub fizyczne. Gracz może stworzyć jeden z talizmanów podanych poniżej lub skonstruować swój własny.

Wymogi:

Gracz musi posiadać umiejętność Starożytne Runy (na Ścieżkach Mistrzostwa).
Dodatkowe bonusy (np. do skuteczności działania talizmanu) wynikają z poziomu rozwoju ścieżki mistrzostwa.
Postać ma prawo stworzyć talizman z poziomem trudności, który odpowiada ilości posiadanych przez nią zdolności na Ścieżce Mistrzostwa Starożytne Runy (oraz jednym poziomem wyżej w ramach nauki). Ponadto poziom trudności talizmanu tożsamy jest z poziomem potrzebnego do jego utworzenia zestawu komponentów. Np: postać posiadająca jedną zdolność na ŚM może stworzyć talizman z poziomu 1, wykorzystując przy tym komponenty 1 poziomu oraz talizman z poziomu 2, wykorzystując przy tym komponenty z 2 poziomu, a  bonusem do rzutu będzie bonus przysługujący przy stopniu zaawansowania praktyk.

Zasady tworzenia talizmanów:


Krok 1: Wybór talizmanu
Wybierz talizman, który chcesz stworzyć:
z gotowej listy dostępnej na forum, lub
stwórz własny i prześlij do MG do zatwierdzenia (patrz niżej “zasady tworzenia własnych talizmanów”).
Krok 2: Opis fabularny
Napisz w poście, jak Twoja postać przygotowuje talizman: zbiera komponenty (np. zioła, krew, drewno), rysuje lub wypala runy, wykonuje rytuał.

Krok 3: Rzut kością k100
Wykonaj rzut kostką k100. Do rzutu doliczany jest bonus wynikający z poziomu Ścieżki Mistrzostwa.

Zasady tworzenia własnych talizmanów:

Gracz wybiera 1–3 runy ze słownika.
Na podstawie ich znaczeń opisuje działanie talizmanu.
Opisuje komponenty, nośnik (np. kawałek drewna, kamień, tkanina) oraz sposób wykonania.
Przedstawia efekt, jaki talizman wywołuje (np. +5 do odporności psychicznej, łatwiejsze rzucenie zaklęcia, zwiększona koncentracja).
Gotowy projekt przesyła do Mistrza Gry, który ocenia: sensowność, ewentualny czas działania lub ograniczenia, poziom trudności wykonania.

Przykład talizmanu:

Cel: Tłumienie lęku i zachowanie spokoju w sytuacjach stresowych
Wybrane runy:
Isa – zatrzymanie emocji, ochłodzenie reakcji
Eihwaz – stabilność, odporność duchowa
Opis działania: Noszący talizman zyskuje odporność na strach (boginy, widma itp). Emocje są wyciszane, a umysł pozostaje klarowny.
Komponenty: drewno cisowe, runo, krew twórcy
Zapis: runy wyryte w drewnie, wypełnione sproszkowanym runem. Talizman aktywowany przez twórcę.
Efekt fabularny (ustalany przez MG): +5 do testów odporności psychicznej na efekty strachu (przez 1 wątek)

Słownik Run


Nazwa
Znaczenie
Kontekst klątw
Runa
Algiz
ochrona (osłona, bariera), obrona (tarcza, zabezpieczenie), instynkt samozachowawczy (przetrwanie, czujność), refleks magiczny (reakcja, wyczucie)
bariera ochronna, odcięcie wpływów, fałszywe bezpieczeństwo, przyciąganie pasożytów duchowych, więzienie pod pozorem ochrony
ᛉ
Ansuz
komunikacja (przekaz, wypowiedź), mądrość (wiedza, rozsądek), inspiracja (natchnienie, pomysł), słowo (głos, wiadomość), zaburzenie komunikacji
przekaz duchowy, głos bogów, szept demona, zanik prawdy, głos bogów, szept demona, zanik prawdy, głos ducha
ᚨ
Eihwaz / Eiwaz
kanał życia i śmierci (pomost, połączenie), transformacja (przemiana, przejście), stabilność (trwałość, równowaga), oś świata (centrum, linia duchowa)
przejście między światami, rytuał inicjacyjny, równowaga między światłem a cieniem, wrota opętania, nieodwracalna droga, kanał dla złych bytów
ᛇ
Hagalaz
zniszczenie (ruina, rozpad), nagłe zmiany (przewrót, przemiana), chaos (zamęt, nieład), burza (wstrząs, agresja)
zakłócenie struktury, szok energetyczny, destrukcja magiczna, sabotaż rytualny, katastrofa
ᚺ
Isa
zatrzymanie (zastój, stagnacja), lód (zimno, sztywność), bezruch (nieruchomość, spowolnienie), stwardnienie (usztywnienie, zamrożenie)
blokada, wyciszenie, emocjonalne zamrożenie, zamrożona dusza, emocjonalny paraliż, niemożność przemiany
ᛁ
Jera
cykl (krąg, rotacja), żniwo (plon, wynik), karmiczna nagroda (odpłata, konsekwencja), rytm czasu (sezonowość, powtarzalność)
cykliczność, czasowe rytuały, wieczne cierpienie, zapętlenie losu
ᛃ
Kenaz
światło (jasność, iluminacja), wiedza (poznanie, zrozumienie), kreatywność (tworzenie, ekspresja), pochodnia (iskra, ogień poznania)
błysk świadomości, iluminacja, objawienie, wypalenie, znamię ognia, ogień umysłu, iluminacja, objawienie, wypalenie, znamię ognia, światło obłędu
ᚲ
Laguz
woda (ciecz, nurt), intuicja (przeczucie, wgląd), emocje (uczucia, wrażliwość), płynność (ruchliwość, niestabilność)
przepływ magii, sny, podświadomość, zatracenie, zatrucie wewnętrzne, halucynacje, zaburzenie percepcji
ᛚ
Mannaz
człowiek, tożsamość, współpraca, jaźń
świadomość, relacje, dusza ludzka, izolacja, wymazanie jaźni, rozpad osobowości, duchowa samotność
ᛗ
Nauthiz
potrzeba, przymus, cierpienie, brak
ograniczenia, cierpienie prowadzące do przemiany, autodestrukcja, rytualny ból, uzależnienie od cierpienia
ᚾ
Perthro
los, przeznaczenie, tajemnica, ukryty mechanizm
rytuały losowe, kobieca magia, gra przeznaczenia, nieodwracalność losu, rytualna śmierć, fatum
ᛈ
Raidho / Raido
podróż, rytm, droga, porządek
cykliczny ruch, rytuał przejścia, wieczna tułaczka, bezsenność rytualna, zaklęcie labiryntu
ᚱ
Sowilo
słońce, zwycięstwo, energia, światło
czysta intencja, magiczne światło, wypalenie duszy, światło zguby, oślepienie, potęga
ᛊ
Thurisaz
siła, chaos, olbrzym, burzliwa energia
obrona, destrukcja, moc nieposkromiona, sabotaż duchowy, niszczycielski impuls, przemoc
ᚦ
Tiwaz
prawo, wojownik, poświęcenie, autorytet
działanie ofensywne, odwrócona lojalność, ślepa sprawiedliwość, wypaczone poświęcenie, destrukcyjna walka
ᛏ
Berkano
narodziny, płodność, wzrost, kobieca moc
rytualne otwarcie, początek infekcji, narodziny przekleństwa, poronienie, niekontrolowany wzrost, rytuał zrodzony z bólu
ᛒ
Ehwaz
współpraca, zaufanie, ruch synchroniczny, tandem
wspólna aura, połączenie losu oprawcy i ofiary, pasożytnicza więź, klątwa odbijająca krzywdę, narzucone posłuszeństwo
ᛖ
Ingwaz
spokój, wewnętrzna siła, zakończenie procesu, gotowość
ukryte działanie, opóźnione w czasie, uśpiony efekt, zatrzymanie rozwoju, trauma, zgnilizna
ᛜ
Dagaz
świt, przełom, nowy początek, cykl światła i ciemności
nagła zmiana, klątwa o podwójnym działaniu, zmierzch i świt, fałszywe przebudzenie, cykliczne szaleństwo
ᛞ
Othala
dziedzictwo, tradycja, ojcowizna, własność
krew, dziedziczenie klątw, nazwisko, majątek, przeklęta linia krwi, dziedziczony ból, zniewolenie rodowe
ᛟ
Fehu
bogactwo, zysk, początek, przepływ
inicjacja, materializacja skutków, przepływ energii, chciwość, rozrzutność, zapłata
ᚠ
Gebo
dar, wymiana, wzajemność, połączenie
warunkowe przekleństwa (aktywowane wymianą), wzajemne powiązanie ofiary i zaklinacza, wymuszony pakt, zatruta wdzięczność, kontrakt magiczny
ᚷ
Uruz
siła (moc, witalność), zdrowie (wytrzymałość, odporność), instynkt (dzikość, popęd), cielesność (materia, natura fizyczna)
niekontrolowana transformacja, przemiany ciała, magiczne wynaturzenie, agresja, utrata kontroli, złość
ᚢ
Wunjo
radość, wspólnota, harmonia, błogostan
sztucznie wywołane uczucie szczęścia, trudność w rozpoznaniu zagrożenia, błędna ocena rzeczywistości, emocjonalna dezorientacja
ᚹ
]]>

Talizmany

Talizmany runiczne to zaklęte przedmioty, tworzone przez czarodziejów specjalizujących się w Starożytnych Runach. Ich zadaniem jest wspieranie określonych cech postaci, ochrona przed zagrożeniami lub wzmacnianie więzi i działań magicznych. Nie są to przedmioty codziennego użytku - ich moc wynika z rytuału, intencji oraz dobrze dobranych symboli runicznych.

Tworzenie Talizmanów Runicznych


Czarodzieje biegli w Starożytnych Runach mogą konstruować ochronne talizmany, które wzmacniają wybrane aspekty magiczne, psychiczne lub fizyczne. Gracz może stworzyć jeden z talizmanów podanych poniżej lub skonstruować swój własny.

Wymogi:

Gracz musi posiadać umiejętność Starożytne Runy (na Ścieżkach Mistrzostwa).
Dodatkowe bonusy (np. do skuteczności działania talizmanu) wynikają z poziomu rozwoju ścieżki mistrzostwa.
Postać ma prawo stworzyć talizman z poziomem trudności, który odpowiada ilości posiadanych przez nią zdolności na Ścieżce Mistrzostwa Starożytne Runy (oraz jednym poziomem wyżej w ramach nauki). Ponadto poziom trudności talizmanu tożsamy jest z poziomem potrzebnego do jego utworzenia zestawu komponentów. Np: postać posiadająca jedną zdolność na ŚM może stworzyć talizman z poziomu 1, wykorzystując przy tym komponenty 1 poziomu oraz talizman z poziomu 2, wykorzystując przy tym komponenty z 2 poziomu, a  bonusem do rzutu będzie bonus przysługujący przy stopniu zaawansowania praktyk.

Zasady tworzenia talizmanów:


Krok 1: Wybór talizmanu
Wybierz talizman, który chcesz stworzyć:
z gotowej listy dostępnej na forum, lub
stwórz własny i prześlij do MG do zatwierdzenia (patrz niżej “zasady tworzenia własnych talizmanów”).
Krok 2: Opis fabularny
Napisz w poście, jak Twoja postać przygotowuje talizman: zbiera komponenty (np. zioła, krew, drewno), rysuje lub wypala runy, wykonuje rytuał.

Krok 3: Rzut kością k100
Wykonaj rzut kostką k100. Do rzutu doliczany jest bonus wynikający z poziomu Ścieżki Mistrzostwa.

Zasady tworzenia własnych talizmanów:

Gracz wybiera 1–3 runy ze słownika.
Na podstawie ich znaczeń opisuje działanie talizmanu.
Opisuje komponenty, nośnik (np. kawałek drewna, kamień, tkanina) oraz sposób wykonania.
Przedstawia efekt, jaki talizman wywołuje (np. +5 do odporności psychicznej, łatwiejsze rzucenie zaklęcia, zwiększona koncentracja).
Gotowy projekt przesyła do Mistrza Gry, który ocenia: sensowność, ewentualny czas działania lub ograniczenia, poziom trudności wykonania.

Przykład talizmanu:

Cel: Tłumienie lęku i zachowanie spokoju w sytuacjach stresowych
Wybrane runy:
Isa – zatrzymanie emocji, ochłodzenie reakcji
Eihwaz – stabilność, odporność duchowa
Opis działania: Noszący talizman zyskuje odporność na strach (boginy, widma itp). Emocje są wyciszane, a umysł pozostaje klarowny.
Komponenty: drewno cisowe, runo, krew twórcy
Zapis: runy wyryte w drewnie, wypełnione sproszkowanym runem. Talizman aktywowany przez twórcę.
Efekt fabularny (ustalany przez MG): +5 do testów odporności psychicznej na efekty strachu (przez 1 wątek)

Słownik Run


Nazwa
Znaczenie
Kontekst klątw
Runa
Algiz
ochrona (osłona, bariera), obrona (tarcza, zabezpieczenie), instynkt samozachowawczy (przetrwanie, czujność), refleks magiczny (reakcja, wyczucie)
bariera ochronna, odcięcie wpływów, fałszywe bezpieczeństwo, przyciąganie pasożytów duchowych, więzienie pod pozorem ochrony
ᛉ
Ansuz
komunikacja (przekaz, wypowiedź), mądrość (wiedza, rozsądek), inspiracja (natchnienie, pomysł), słowo (głos, wiadomość), zaburzenie komunikacji
przekaz duchowy, głos bogów, szept demona, zanik prawdy, głos bogów, szept demona, zanik prawdy, głos ducha
ᚨ
Eihwaz / Eiwaz
kanał życia i śmierci (pomost, połączenie), transformacja (przemiana, przejście), stabilność (trwałość, równowaga), oś świata (centrum, linia duchowa)
przejście między światami, rytuał inicjacyjny, równowaga między światłem a cieniem, wrota opętania, nieodwracalna droga, kanał dla złych bytów
ᛇ
Hagalaz
zniszczenie (ruina, rozpad), nagłe zmiany (przewrót, przemiana), chaos (zamęt, nieład), burza (wstrząs, agresja)
zakłócenie struktury, szok energetyczny, destrukcja magiczna, sabotaż rytualny, katastrofa
ᚺ
Isa
zatrzymanie (zastój, stagnacja), lód (zimno, sztywność), bezruch (nieruchomość, spowolnienie), stwardnienie (usztywnienie, zamrożenie)
blokada, wyciszenie, emocjonalne zamrożenie, zamrożona dusza, emocjonalny paraliż, niemożność przemiany
ᛁ
Jera
cykl (krąg, rotacja), żniwo (plon, wynik), karmiczna nagroda (odpłata, konsekwencja), rytm czasu (sezonowość, powtarzalność)
cykliczność, czasowe rytuały, wieczne cierpienie, zapętlenie losu
ᛃ
Kenaz
światło (jasność, iluminacja), wiedza (poznanie, zrozumienie), kreatywność (tworzenie, ekspresja), pochodnia (iskra, ogień poznania)
błysk świadomości, iluminacja, objawienie, wypalenie, znamię ognia, ogień umysłu, iluminacja, objawienie, wypalenie, znamię ognia, światło obłędu
ᚲ
Laguz
woda (ciecz, nurt), intuicja (przeczucie, wgląd), emocje (uczucia, wrażliwość), płynność (ruchliwość, niestabilność)
przepływ magii, sny, podświadomość, zatracenie, zatrucie wewnętrzne, halucynacje, zaburzenie percepcji
ᛚ
Mannaz
człowiek, tożsamość, współpraca, jaźń
świadomość, relacje, dusza ludzka, izolacja, wymazanie jaźni, rozpad osobowości, duchowa samotność
ᛗ
Nauthiz
potrzeba, przymus, cierpienie, brak
ograniczenia, cierpienie prowadzące do przemiany, autodestrukcja, rytualny ból, uzależnienie od cierpienia
ᚾ
Perthro
los, przeznaczenie, tajemnica, ukryty mechanizm
rytuały losowe, kobieca magia, gra przeznaczenia, nieodwracalność losu, rytualna śmierć, fatum
ᛈ
Raidho / Raido
podróż, rytm, droga, porządek
cykliczny ruch, rytuał przejścia, wieczna tułaczka, bezsenność rytualna, zaklęcie labiryntu
ᚱ
Sowilo
słońce, zwycięstwo, energia, światło
czysta intencja, magiczne światło, wypalenie duszy, światło zguby, oślepienie, potęga
ᛊ
Thurisaz
siła, chaos, olbrzym, burzliwa energia
obrona, destrukcja, moc nieposkromiona, sabotaż duchowy, niszczycielski impuls, przemoc
ᚦ
Tiwaz
prawo, wojownik, poświęcenie, autorytet
działanie ofensywne, odwrócona lojalność, ślepa sprawiedliwość, wypaczone poświęcenie, destrukcyjna walka
ᛏ
Berkano
narodziny, płodność, wzrost, kobieca moc
rytualne otwarcie, początek infekcji, narodziny przekleństwa, poronienie, niekontrolowany wzrost, rytuał zrodzony z bólu
ᛒ
Ehwaz
współpraca, zaufanie, ruch synchroniczny, tandem
wspólna aura, połączenie losu oprawcy i ofiary, pasożytnicza więź, klątwa odbijająca krzywdę, narzucone posłuszeństwo
ᛖ
Ingwaz
spokój, wewnętrzna siła, zakończenie procesu, gotowość
ukryte działanie, opóźnione w czasie, uśpiony efekt, zatrzymanie rozwoju, trauma, zgnilizna
ᛜ
Dagaz
świt, przełom, nowy początek, cykl światła i ciemności
nagła zmiana, klątwa o podwójnym działaniu, zmierzch i świt, fałszywe przebudzenie, cykliczne szaleństwo
ᛞ
Othala
dziedzictwo, tradycja, ojcowizna, własność
krew, dziedziczenie klątw, nazwisko, majątek, przeklęta linia krwi, dziedziczony ból, zniewolenie rodowe
ᛟ
Fehu
bogactwo, zysk, początek, przepływ
inicjacja, materializacja skutków, przepływ energii, chciwość, rozrzutność, zapłata
ᚠ
Gebo
dar, wymiana, wzajemność, połączenie
warunkowe przekleństwa (aktywowane wymianą), wzajemne powiązanie ofiary i zaklinacza, wymuszony pakt, zatruta wdzięczność, kontrakt magiczny
ᚷ
Uruz
siła (moc, witalność), zdrowie (wytrzymałość, odporność), instynkt (dzikość, popęd), cielesność (materia, natura fizyczna)
niekontrolowana transformacja, przemiany ciała, magiczne wynaturzenie, agresja, utrata kontroli, złość
ᚢ
Wunjo
radość, wspólnota, harmonia, błogostan
sztucznie wywołane uczucie szczęścia, trudność w rozpoznaniu zagrożenia, błędna ocena rzeczywistości, emocjonalna dezorientacja
ᚹ
]]> <![CDATA[Klątwy]]> https://serpens.addhost.pl/showthread.php?tid=175 Mon, 02 Jun 2025 16:31:06 +0000 Serpens]]> https://serpens.addhost.pl/showthread.php?tid=175

Mechanika Tworzenia Klątw

W świecie czarodziejów klątwy od wieków budziły lęk i fascynację. To nie tylko narzędzia zemsty czy czarnej magii, lecz również subtelne formy wpływu, wywierania presji, zabezpieczeń i rytuałów przekazywanych przez pokolenia. Są starsze niż niejedna szkoła magii i osadzone głęboko w tradycji czarodziejskich rodów.

W odróżnieniu od prostych zaklęć, klątwy wymagają przygotowania, wiedzy i czasu. Są nasycone intencją, ściśle związane z ofiarą lub miejscem, a ich skutki bywają nieprzewidywalne i długotrwałe.

Zaklinacz to ten, kto świadomie nakłada klątwę. To nie przypadkowy użytkownik czarnej magii, ale ktoś, kto zna strukturę przekleństwa, potrafi je zbudować od podstaw i dostosować do celu. Klątwa to nie przypadkowe zaklęcie tylko świadoma decyzja. Zaklinacz wie, co robi.
Do wykonania klątwy potrzebna jest intencja. Zaklinacz przygotowuje się, wybiera komponenty, rozrysowuje runy, zasila przekleństwo własną energią. To forma magicznej ingerencji w ciało, umysł, miejsce lub przedmiot.

Etapy nakładania klątwy

Rozpisanie klątwy

Gracz opisuje w poście fabularnym wykonanie rytuału.
Na kawałku skóry (zwierzęcej lub ludzkiej) - chyba, że klątwa mówi inaczej - należy wykonać schemat runiczny odpowiadający klątwie.
Schemat należy nasycić własną energią czarnomagiczną.

Użycie komponentów

Do wykonania rytuału wymagane jest użycie komponentów odpowiedniego poziomu (I/II/III/IV/V).
Komponenty zaznaczone jako obowiązkowe gracz musi pozyskać sam, reszta komponentów jest częścią zakupionych lub zdobytych zestawów.
W poście należy obowiązkowo opisać co najmniej dwa lub trzy kluczowe kroki rytuału (np. przygotowanie składników, recytacja inkantacji, aktywacja run).

Nałożenie klątwy

Rzut k100 – skuteczność
Po zakończeniu opisu rytuału gracz wykonuje rzut k100. Do wyniku dolicza się:
poziom czarnej magii postaci,
premie wynikające z posiadanych przedmiotów lub artefaktów.
Wynik k100 + modyfikatory określa skuteczność nałożenia klątwy.

Rzut k10 – skutki uboczne
Jednocześnie z rzutem k100 wykonuje się rzut k10. Wynik k10 rozpatruje się tylko wtedy, gdy klątwa zostanie skutecznie nałożona. Skutki uboczne dotyczą bezpośrednio zaklinacza lub efektu klątwy w bieżącym lub kolejnym wątku.

Dodatkowe zasady

Schemat runiczny musi zostać opisany fabularnie.
Kroki rytuału (co najmniej dwa lub trzy) muszą być wyraźnie przedstawione fabularnie.
Gracz ma prawo nałożyć klątwy z tego samego poziomu trudności, co posiadany poziom Ścieżki Mistrzostwa Starożytne Runy (oraz jeden wyżej w ramach nauki). Poziom Ścieżki Mistrzostwa odpowiada przede wszystkim poziomom komponentów. Np: gracz posiadający 1 poziom ŚM może nałożyć klątwę z poziomu 1, wykorzystując przy tym komponenty 1 poziomu oraz klątwę z poziomu 2 wykorzystując przy tym komponenty z 2 poziomu.
Oba rzuty (k100 i k10) wykonuje się równocześnie, ale wynik k10 rozpatruje się tylko przy udanej klątwie.
Skutki uboczne (z k10) wpływają realnie na postać - zaklinacz powinien uwzględnić je w rozgrywce w bieżącym lub następnym wątku.
Każdą nałożoną klątwę należy zgłosić do Mistrza Gry, który określi warunki działania przekleństwa.
Mistrz Gry ma prawo zaostrzyć, złagodzić lub rozwinąć skutki w zależności od sytuacji fabularnej i rodzaju klątwy.

Tabela efektów ubocznych zaklinacza


Wynik k10
Efekt
Typ skutku
1
Klątwa odbija się częściowo na zaklinaczu. Działa na niego przez cały tydzień fabularny.
Negatywny
2
Runy pękają. Zaklinacz w kolejnych dwóch wątkach rzuca klątwy z karą (-10).
Negatywny
3
Poparzenie magiczne dłoni. Brak możliwości użycia wiodącej ręki do rzucania zaklęć w następnym wątku.
Negatywny
4
Uff…nic się nie dzieje.
Brak
5
Podczas nasycania run energią, zaklinacz doznaje krwawienia z nosa, uszu lub palców - ciało odrzuca nadmiar czarnej magii (-30 HP).
Negatywny
6
Przeniknięcie czarnej mocy. +10 do kolejnej próby nakładania klątwy w tym lub kolejnym wątku.
Pozytywny
7
Zaburzenie rzeczywistości. Ślady klątwy są trudniejsze do wykrycia.
Pozytywny
8
Odzyskanie sił. Zaklinacz wykonuje dodatkową akcję, w zakresie której może ukryć inskrypcje runiczną na przedmiocie lub ciele ofiary.
Pozytywny
9
Ups…nic się nie dzieje.
Brak
10
Nasycenie przekleństwem. Moc klątwy przesiąka zaklinacza. Zaklinacz przez jeden wątek może nakładać klątwy bez zużywania komponentów.
Pozytywny

Tworzenie własnej klątwy

Zaawansowani zaklinacze mogą skonstruować własną, unikalną klątwę, opierając się na kombinacji run i ich znaczeń przedstawionych poniżej. Ten system pozwala na kreatywne tworzenie przekleństw dostosowanych do konkretnego celu fabularnego.

Zasady konstruowania

1. Gracz wybiera 2-4 runy ze słownika.
2. Ich podstawowe oraz kontekstowe znaczenia muszą logicznie łączyć się w działanie klątwy.
3. Gracz opisuje działanie klątwy fabularnie i efekt końcowy.
4. Określa wymagane komponenty oraz sposób zapisu klątwy (runy, komponenty, zapis, działanie).
5. Gotową propozycję klątwy przesyła się do Mistrza Gry.
MG ocenia:
sensowność i zgodność,
próg sukcesu rzutu (PS),
ewentualne skutki uboczne.

Przykład własnej klątwy


Cel: Klątwa sprawiająca, że ofiara odczuwa lęk i dezorientację w ciemności.
Wybrane runy:
Ansuz – zanik prawdy, zaburzenie komunikacji
Laguz – halucynacje, zaburzenie percepcji
Isa – zatrzymanie, emocjonalne zamrożenie
Opis działania: Ofiara po wejściu w cień przestaje rozumieć mowę innych, słyszy szepty i zniekształcone głosy. Jej emocje zostają zamrożone, a umysł ogarnia narastający lęk. Klątwa działa tylko w ciemnych przestrzeniach.
Komponenty: krew zaklinacza, roztarte zioła (np. bieluń), włókno z szaty ofiary
Zapis: runy wypisane atramentem z popiołu i krwi na kawałku skóry, spalane o zmierzchu
PS (ustalone przez MG): 70

Słownik Run


Nazwa
Znaczenie
Kontekst klątw
Runa
Algiz
ochrona (osłona, bariera), obrona (tarcza, zabezpieczenie), instynkt samozachowawczy (przetrwanie, czujność), refleks magiczny (reakcja, wyczucie)
bariera ochronna, odcięcie wpływów, fałszywe bezpieczeństwo, przyciąganie pasożytów duchowych, więzienie pod pozorem ochrony
ᛉ
Ansuz
komunikacja (przekaz, wypowiedź), mądrość (wiedza, rozsądek), inspiracja (natchnienie, pomysł), słowo (głos, wiadomość), zaburzenie komunikacji
przekaz duchowy, głos bogów, szept demona, zanik prawdy, głos bogów, szept demona, zanik prawdy, głos ducha
ᚨ
Eihwaz / Eiwaz
kanał życia i śmierci (pomost, połączenie), transformacja (przemiana, przejście), stabilność (trwałość, równowaga), oś świata (centrum, linia duchowa)
przejście między światami, rytuał inicjacyjny, równowaga między światłem a cieniem, wrota opętania, nieodwracalna droga, kanał dla złych bytów
ᛇ
Hagalaz
zniszczenie (ruina, rozpad), nagłe zmiany (przewrót, przemiana), chaos (zamęt, nieład), burza (wstrząs, agresja)
zakłócenie struktury, szok energetyczny, destrukcja magiczna, sabotaż rytualny, katastrofa
ᚺ
Isa
zatrzymanie (zastój, stagnacja), lód (zimno, sztywność), bezruch (nieruchomość, spowolnienie), stwardnienie (usztywnienie, zamrożenie)
blokada, wyciszenie, emocjonalne zamrożenie, zamrożona dusza, emocjonalny paraliż, niemożność przemiany
ᛁ
Jera
cykl (krąg, rotacja), żniwo (plon, wynik), karmiczna nagroda (odpłata, konsekwencja), rytm czasu (sezonowość, powtarzalność)
cykliczność, czasowe rytuały, wieczne cierpienie, zapętlenie losu
ᛃ
Kenaz
światło (jasność, iluminacja), wiedza (poznanie, zrozumienie), kreatywność (tworzenie, ekspresja), pochodnia (iskra, ogień poznania)
błysk świadomości, iluminacja, objawienie, wypalenie, znamię ognia, ogień umysłu, iluminacja, objawienie, wypalenie, znamię ognia, światło obłędu
ᚲ
Laguz
woda (ciecz, nurt), intuicja (przeczucie, wgląd), emocje (uczucia, wrażliwość), płynność (ruchliwość, niestabilność)
przepływ magii, sny, podświadomość, zatracenie, zatrucie wewnętrzne, halucynacje, zaburzenie percepcji
ᛚ
Mannaz
człowiek, tożsamość, współpraca, jaźń
świadomość, relacje, dusza ludzka, izolacja, wymazanie jaźni, rozpad osobowości, duchowa samotność
ᛗ
Nauthiz
potrzeba, przymus, cierpienie, brak
ograniczenia, cierpienie prowadzące do przemiany, autodestrukcja, rytualny ból, uzależnienie od cierpienia
ᚾ
Perthro
los, przeznaczenie, tajemnica, ukryty mechanizm
rytuały losowe, kobieca magia, gra przeznaczenia, nieodwracalność losu, rytualna śmierć, fatum
ᛈ
Raidho / Raido
podróż, rytm, droga, porządek
cykliczny ruch, rytuał przejścia, wieczna tułaczka, bezsenność rytualna, zaklęcie labiryntu
ᚱ
Sowilo
słońce, zwycięstwo, energia, światło
czysta intencja, magiczne światło, wypalenie duszy, światło zguby, oślepienie, potęga
ᛊ
Thurisaz
siła, chaos, olbrzym, burzliwa energia
obrona, destrukcja, moc nieposkromiona, sabotaż duchowy, niszczycielski impuls, przemoc
ᚦ
Tiwaz
prawo, wojownik, poświęcenie, autorytet
działanie ofensywne, odwrócona lojalność, ślepa sprawiedliwość, wypaczone poświęcenie, destrukcyjna walka
ᛏ
Berkano
narodziny, płodność, wzrost, kobieca moc
rytualne otwarcie, początek infekcji, narodziny przekleństwa, poronienie, niekontrolowany wzrost, rytuał zrodzony z bólu
ᛒ
Ehwaz
współpraca, zaufanie, ruch synchroniczny, tandem
wspólna aura, połączenie losu oprawcy i ofiary, pasożytnicza więź, klątwa odbijająca krzywdę, narzucone posłuszeństwo
ᛖ
Ingwaz
spokój, wewnętrzna siła, zakończenie procesu, gotowość
ukryte działanie, opóźnione w czasie, uśpiony efekt, zatrzymanie rozwoju, trauma, zgnilizna
ᛜ
Dagaz
świt, przełom, nowy początek, cykl światła i ciemności
nagła zmiana, klątwa o podwójnym działaniu, zmierzch i świt, fałszywe przebudzenie, cykliczne szaleństwo
ᛞ
Othala
dziedzictwo, tradycja, ojcowizna, własność
krew, dziedziczenie klątw, nazwisko, majątek, przeklęta linia krwi, dziedziczony ból, zniewolenie rodowe
ᛟ
Fehu
bogactwo, zysk, początek, przepływ
inicjacja, materializacja skutków, przepływ energii, chciwość, rozrzutność, zapłata
ᚠ
Gebo
dar, wymiana, wzajemność, połączenie
warunkowe przekleństwa (aktywowane wymianą), wzajemne powiązanie ofiary i zaklinacza, wymuszony pakt, zatruta wdzięczność, kontrakt magiczny
ᚷ
Uruz
siła (moc, witalność), zdrowie (wytrzymałość, odporność), instynkt (dzikość, popęd), cielesność (materia, natura fizyczna)
niekontrolowana transformacja, przemiany ciała, magiczne wynaturzenie, agresja, utrata kontroli, złość
ᚢ
Wunjo
radość, wspólnota, harmonia, błogostan
sztucznie wywołane uczucie szczęścia, trudność w rozpoznaniu zagrożenia, błędna ocena rzeczywistości, emocjonalna dezorientacja
ᚹ
0:000:00

Spis treści

Mechanika łamania klątw
Klątwy nakładane na ludzi
Klątwy nakładane na obiekty
Klątwy nakładane na miejsca
Klątwy nakładane na zwierzęta
]]>

Mechanika Tworzenia Klątw

W świecie czarodziejów klątwy od wieków budziły lęk i fascynację. To nie tylko narzędzia zemsty czy czarnej magii, lecz również subtelne formy wpływu, wywierania presji, zabezpieczeń i rytuałów przekazywanych przez pokolenia. Są starsze niż niejedna szkoła magii i osadzone głęboko w tradycji czarodziejskich rodów.

W odróżnieniu od prostych zaklęć, klątwy wymagają przygotowania, wiedzy i czasu. Są nasycone intencją, ściśle związane z ofiarą lub miejscem, a ich skutki bywają nieprzewidywalne i długotrwałe.

Zaklinacz to ten, kto świadomie nakłada klątwę. To nie przypadkowy użytkownik czarnej magii, ale ktoś, kto zna strukturę przekleństwa, potrafi je zbudować od podstaw i dostosować do celu. Klątwa to nie przypadkowe zaklęcie tylko świadoma decyzja. Zaklinacz wie, co robi.
Do wykonania klątwy potrzebna jest intencja. Zaklinacz przygotowuje się, wybiera komponenty, rozrysowuje runy, zasila przekleństwo własną energią. To forma magicznej ingerencji w ciało, umysł, miejsce lub przedmiot.

Etapy nakładania klątwy

Rozpisanie klątwy

Gracz opisuje w poście fabularnym wykonanie rytuału.
Na kawałku skóry (zwierzęcej lub ludzkiej) - chyba, że klątwa mówi inaczej - należy wykonać schemat runiczny odpowiadający klątwie.
Schemat należy nasycić własną energią czarnomagiczną.

Użycie komponentów

Do wykonania rytuału wymagane jest użycie komponentów odpowiedniego poziomu (I/II/III/IV/V).
Komponenty zaznaczone jako obowiązkowe gracz musi pozyskać sam, reszta komponentów jest częścią zakupionych lub zdobytych zestawów.
W poście należy obowiązkowo opisać co najmniej dwa lub trzy kluczowe kroki rytuału (np. przygotowanie składników, recytacja inkantacji, aktywacja run).

Nałożenie klątwy

Rzut k100 – skuteczność
Po zakończeniu opisu rytuału gracz wykonuje rzut k100. Do wyniku dolicza się:
poziom czarnej magii postaci,
premie wynikające z posiadanych przedmiotów lub artefaktów.
Wynik k100 + modyfikatory określa skuteczność nałożenia klątwy.

Rzut k10 – skutki uboczne
Jednocześnie z rzutem k100 wykonuje się rzut k10. Wynik k10 rozpatruje się tylko wtedy, gdy klątwa zostanie skutecznie nałożona. Skutki uboczne dotyczą bezpośrednio zaklinacza lub efektu klątwy w bieżącym lub kolejnym wątku.

Dodatkowe zasady

Schemat runiczny musi zostać opisany fabularnie.
Kroki rytuału (co najmniej dwa lub trzy) muszą być wyraźnie przedstawione fabularnie.
Gracz ma prawo nałożyć klątwy z tego samego poziomu trudności, co posiadany poziom Ścieżki Mistrzostwa Starożytne Runy (oraz jeden wyżej w ramach nauki). Poziom Ścieżki Mistrzostwa odpowiada przede wszystkim poziomom komponentów. Np: gracz posiadający 1 poziom ŚM może nałożyć klątwę z poziomu 1, wykorzystując przy tym komponenty 1 poziomu oraz klątwę z poziomu 2 wykorzystując przy tym komponenty z 2 poziomu.
Oba rzuty (k100 i k10) wykonuje się równocześnie, ale wynik k10 rozpatruje się tylko przy udanej klątwie.
Skutki uboczne (z k10) wpływają realnie na postać - zaklinacz powinien uwzględnić je w rozgrywce w bieżącym lub następnym wątku.
Każdą nałożoną klątwę należy zgłosić do Mistrza Gry, który określi warunki działania przekleństwa.
Mistrz Gry ma prawo zaostrzyć, złagodzić lub rozwinąć skutki w zależności od sytuacji fabularnej i rodzaju klątwy.

Tabela efektów ubocznych zaklinacza


Wynik k10
Efekt
Typ skutku
1
Klątwa odbija się częściowo na zaklinaczu. Działa na niego przez cały tydzień fabularny.
Negatywny
2
Runy pękają. Zaklinacz w kolejnych dwóch wątkach rzuca klątwy z karą (-10).
Negatywny
3
Poparzenie magiczne dłoni. Brak możliwości użycia wiodącej ręki do rzucania zaklęć w następnym wątku.
Negatywny
4
Uff…nic się nie dzieje.
Brak
5
Podczas nasycania run energią, zaklinacz doznaje krwawienia z nosa, uszu lub palców - ciało odrzuca nadmiar czarnej magii (-30 HP).
Negatywny
6
Przeniknięcie czarnej mocy. +10 do kolejnej próby nakładania klątwy w tym lub kolejnym wątku.
Pozytywny
7
Zaburzenie rzeczywistości. Ślady klątwy są trudniejsze do wykrycia.
Pozytywny
8
Odzyskanie sił. Zaklinacz wykonuje dodatkową akcję, w zakresie której może ukryć inskrypcje runiczną na przedmiocie lub ciele ofiary.
Pozytywny
9
Ups…nic się nie dzieje.
Brak
10
Nasycenie przekleństwem. Moc klątwy przesiąka zaklinacza. Zaklinacz przez jeden wątek może nakładać klątwy bez zużywania komponentów.
Pozytywny

Tworzenie własnej klątwy

Zaawansowani zaklinacze mogą skonstruować własną, unikalną klątwę, opierając się na kombinacji run i ich znaczeń przedstawionych poniżej. Ten system pozwala na kreatywne tworzenie przekleństw dostosowanych do konkretnego celu fabularnego.

Zasady konstruowania

1. Gracz wybiera 2-4 runy ze słownika.
2. Ich podstawowe oraz kontekstowe znaczenia muszą logicznie łączyć się w działanie klątwy.
3. Gracz opisuje działanie klątwy fabularnie i efekt końcowy.
4. Określa wymagane komponenty oraz sposób zapisu klątwy (runy, komponenty, zapis, działanie).
5. Gotową propozycję klątwy przesyła się do Mistrza Gry.
MG ocenia:
sensowność i zgodność,
próg sukcesu rzutu (PS),
ewentualne skutki uboczne.

Przykład własnej klątwy


Cel: Klątwa sprawiająca, że ofiara odczuwa lęk i dezorientację w ciemności.
Wybrane runy:
Ansuz – zanik prawdy, zaburzenie komunikacji
Laguz – halucynacje, zaburzenie percepcji
Isa – zatrzymanie, emocjonalne zamrożenie
Opis działania: Ofiara po wejściu w cień przestaje rozumieć mowę innych, słyszy szepty i zniekształcone głosy. Jej emocje zostają zamrożone, a umysł ogarnia narastający lęk. Klątwa działa tylko w ciemnych przestrzeniach.
Komponenty: krew zaklinacza, roztarte zioła (np. bieluń), włókno z szaty ofiary
Zapis: runy wypisane atramentem z popiołu i krwi na kawałku skóry, spalane o zmierzchu
PS (ustalone przez MG): 70

Słownik Run


Nazwa
Znaczenie
Kontekst klątw
Runa
Algiz
ochrona (osłona, bariera), obrona (tarcza, zabezpieczenie), instynkt samozachowawczy (przetrwanie, czujność), refleks magiczny (reakcja, wyczucie)
bariera ochronna, odcięcie wpływów, fałszywe bezpieczeństwo, przyciąganie pasożytów duchowych, więzienie pod pozorem ochrony
ᛉ
Ansuz
komunikacja (przekaz, wypowiedź), mądrość (wiedza, rozsądek), inspiracja (natchnienie, pomysł), słowo (głos, wiadomość), zaburzenie komunikacji
przekaz duchowy, głos bogów, szept demona, zanik prawdy, głos bogów, szept demona, zanik prawdy, głos ducha
ᚨ
Eihwaz / Eiwaz
kanał życia i śmierci (pomost, połączenie), transformacja (przemiana, przejście), stabilność (trwałość, równowaga), oś świata (centrum, linia duchowa)
przejście między światami, rytuał inicjacyjny, równowaga między światłem a cieniem, wrota opętania, nieodwracalna droga, kanał dla złych bytów
ᛇ
Hagalaz
zniszczenie (ruina, rozpad), nagłe zmiany (przewrót, przemiana), chaos (zamęt, nieład), burza (wstrząs, agresja)
zakłócenie struktury, szok energetyczny, destrukcja magiczna, sabotaż rytualny, katastrofa
ᚺ
Isa
zatrzymanie (zastój, stagnacja), lód (zimno, sztywność), bezruch (nieruchomość, spowolnienie), stwardnienie (usztywnienie, zamrożenie)
blokada, wyciszenie, emocjonalne zamrożenie, zamrożona dusza, emocjonalny paraliż, niemożność przemiany
ᛁ
Jera
cykl (krąg, rotacja), żniwo (plon, wynik), karmiczna nagroda (odpłata, konsekwencja), rytm czasu (sezonowość, powtarzalność)
cykliczność, czasowe rytuały, wieczne cierpienie, zapętlenie losu
ᛃ
Kenaz
światło (jasność, iluminacja), wiedza (poznanie, zrozumienie), kreatywność (tworzenie, ekspresja), pochodnia (iskra, ogień poznania)
błysk świadomości, iluminacja, objawienie, wypalenie, znamię ognia, ogień umysłu, iluminacja, objawienie, wypalenie, znamię ognia, światło obłędu
ᚲ
Laguz
woda (ciecz, nurt), intuicja (przeczucie, wgląd), emocje (uczucia, wrażliwość), płynność (ruchliwość, niestabilność)
przepływ magii, sny, podświadomość, zatracenie, zatrucie wewnętrzne, halucynacje, zaburzenie percepcji
ᛚ
Mannaz
człowiek, tożsamość, współpraca, jaźń
świadomość, relacje, dusza ludzka, izolacja, wymazanie jaźni, rozpad osobowości, duchowa samotność
ᛗ
Nauthiz
potrzeba, przymus, cierpienie, brak
ograniczenia, cierpienie prowadzące do przemiany, autodestrukcja, rytualny ból, uzależnienie od cierpienia
ᚾ
Perthro
los, przeznaczenie, tajemnica, ukryty mechanizm
rytuały losowe, kobieca magia, gra przeznaczenia, nieodwracalność losu, rytualna śmierć, fatum
ᛈ
Raidho / Raido
podróż, rytm, droga, porządek
cykliczny ruch, rytuał przejścia, wieczna tułaczka, bezsenność rytualna, zaklęcie labiryntu
ᚱ
Sowilo
słońce, zwycięstwo, energia, światło
czysta intencja, magiczne światło, wypalenie duszy, światło zguby, oślepienie, potęga
ᛊ
Thurisaz
siła, chaos, olbrzym, burzliwa energia
obrona, destrukcja, moc nieposkromiona, sabotaż duchowy, niszczycielski impuls, przemoc
ᚦ
Tiwaz
prawo, wojownik, poświęcenie, autorytet
działanie ofensywne, odwrócona lojalność, ślepa sprawiedliwość, wypaczone poświęcenie, destrukcyjna walka
ᛏ
Berkano
narodziny, płodność, wzrost, kobieca moc
rytualne otwarcie, początek infekcji, narodziny przekleństwa, poronienie, niekontrolowany wzrost, rytuał zrodzony z bólu
ᛒ
Ehwaz
współpraca, zaufanie, ruch synchroniczny, tandem
wspólna aura, połączenie losu oprawcy i ofiary, pasożytnicza więź, klątwa odbijająca krzywdę, narzucone posłuszeństwo
ᛖ
Ingwaz
spokój, wewnętrzna siła, zakończenie procesu, gotowość
ukryte działanie, opóźnione w czasie, uśpiony efekt, zatrzymanie rozwoju, trauma, zgnilizna
ᛜ
Dagaz
świt, przełom, nowy początek, cykl światła i ciemności
nagła zmiana, klątwa o podwójnym działaniu, zmierzch i świt, fałszywe przebudzenie, cykliczne szaleństwo
ᛞ
Othala
dziedzictwo, tradycja, ojcowizna, własność
krew, dziedziczenie klątw, nazwisko, majątek, przeklęta linia krwi, dziedziczony ból, zniewolenie rodowe
ᛟ
Fehu
bogactwo, zysk, początek, przepływ
inicjacja, materializacja skutków, przepływ energii, chciwość, rozrzutność, zapłata
ᚠ
Gebo
dar, wymiana, wzajemność, połączenie
warunkowe przekleństwa (aktywowane wymianą), wzajemne powiązanie ofiary i zaklinacza, wymuszony pakt, zatruta wdzięczność, kontrakt magiczny
ᚷ
Uruz
siła (moc, witalność), zdrowie (wytrzymałość, odporność), instynkt (dzikość, popęd), cielesność (materia, natura fizyczna)
niekontrolowana transformacja, przemiany ciała, magiczne wynaturzenie, agresja, utrata kontroli, złość
ᚢ
Wunjo
radość, wspólnota, harmonia, błogostan
sztucznie wywołane uczucie szczęścia, trudność w rozpoznaniu zagrożenia, błędna ocena rzeczywistości, emocjonalna dezorientacja
ᚹ
0:000:00

Spis treści

Mechanika łamania klątw
Klątwy nakładane na ludzi
Klątwy nakładane na obiekty
Klątwy nakładane na miejsca
Klątwy nakładane na zwierzęta
]]> <![CDATA[Wróżbiarstwo]]> https://serpens.addhost.pl/showthread.php?tid=97 Wed, 14 May 2025 15:30:45 +0000 Serpens]]> https://serpens.addhost.pl/showthread.php?tid=97

Wróżbiarstwo

Chęć odkrycia pociągających tajemnic własnego losu oraz potrzeba wytłumaczenia zjawisk, niepewności przyszłości doprowadziła do narodzin wróżbiarstwa – dziedziny niemagicznych czynności ściśle związanych z próbą przepowiadania przy pomocy specjalnych przedmiotów i technik. Próby demaskowania nadchodzącego losu odnajdują zagorzałych zwolenników, ale i również krytyków. Choć wróżbiarstwa uczy się młodych adeptów magii, istnieją środowiska, w których uznaje się tę dziedzinę za pseudonaukę i opowiadanie bajek, których ewentualne sprawdzenie się w przyszłości jest tylko przypadkowym zbiegiem okoliczności. Na przestrzeni wieków w obrębie różnych lokalnych tradycji ukształtowało się mnóstwo sposobów, dzięki którym podobno można zinterpretować los przy pomocy narzędzi, bez znanej wśród czarodziejów zdolności jasnowidzenia. Oznacza to, że wróżbiarstwo nie stanowi dziedziny, która daje pewne i rzetelne efekty. Mimo to wierzy się, że symbole w połączeniu z intuicją i doświadczeniem wróżbiarza mogą odsłonić upragnione sekrety nadchodzących dni. Zawodowi wróżbiarze powiadają, że kluczem do powodzenia pozostają przekonania tego, kto sięga po wróżebne narzędzie oraz tego, czyj los zostaje przekazany i co sam zainteresowany postanowi z tą wiedzą uczynić. Niezależnie od proponowanej techniki w tej sztuce nie istnieje jedna droga pojęcia i jedna słuszna interpretacja. Miłośnicy wróżbiarstwa twierdzą, że wróżący stanowi przekaźnik, przywołuje sygnały i przetwarza je w porozumieniu ze swoją intuicją.

Należy podkreślić, że wróżbiarstwo nie jest dziedziną magiczną i jasnowidzeniem. Opiera się na luźnej, niemagicznej interpretacji symboli i nie posiada realnego przełożenia na przyszłość, a zatem nie wiążą się z nią żadne konsekwencje fabularne. Jakakolwiek zbieżność wydarzeń przepowiedzianych tymi metodami jest tylko zbiegiem okoliczności.

Przy wróżeniu z większości opisanych niżej technik wróżbiarskich użyteczna będzie poniższa lista symboli wróżebnych, zwana również kością symboli wróżebnych.

Kość k300 -  symbole wróżebne

Charakterystyka technik wróżbiarskich

Sny
Fusy
Kryształowa kula
Ręka
]]>

Wróżbiarstwo

Chęć odkrycia pociągających tajemnic własnego losu oraz potrzeba wytłumaczenia zjawisk, niepewności przyszłości doprowadziła do narodzin wróżbiarstwa – dziedziny niemagicznych czynności ściśle związanych z próbą przepowiadania przy pomocy specjalnych przedmiotów i technik. Próby demaskowania nadchodzącego losu odnajdują zagorzałych zwolenników, ale i również krytyków. Choć wróżbiarstwa uczy się młodych adeptów magii, istnieją środowiska, w których uznaje się tę dziedzinę za pseudonaukę i opowiadanie bajek, których ewentualne sprawdzenie się w przyszłości jest tylko przypadkowym zbiegiem okoliczności. Na przestrzeni wieków w obrębie różnych lokalnych tradycji ukształtowało się mnóstwo sposobów, dzięki którym podobno można zinterpretować los przy pomocy narzędzi, bez znanej wśród czarodziejów zdolności jasnowidzenia. Oznacza to, że wróżbiarstwo nie stanowi dziedziny, która daje pewne i rzetelne efekty. Mimo to wierzy się, że symbole w połączeniu z intuicją i doświadczeniem wróżbiarza mogą odsłonić upragnione sekrety nadchodzących dni. Zawodowi wróżbiarze powiadają, że kluczem do powodzenia pozostają przekonania tego, kto sięga po wróżebne narzędzie oraz tego, czyj los zostaje przekazany i co sam zainteresowany postanowi z tą wiedzą uczynić. Niezależnie od proponowanej techniki w tej sztuce nie istnieje jedna droga pojęcia i jedna słuszna interpretacja. Miłośnicy wróżbiarstwa twierdzą, że wróżący stanowi przekaźnik, przywołuje sygnały i przetwarza je w porozumieniu ze swoją intuicją.

Należy podkreślić, że wróżbiarstwo nie jest dziedziną magiczną i jasnowidzeniem. Opiera się na luźnej, niemagicznej interpretacji symboli i nie posiada realnego przełożenia na przyszłość, a zatem nie wiążą się z nią żadne konsekwencje fabularne. Jakakolwiek zbieżność wydarzeń przepowiedzianych tymi metodami jest tylko zbiegiem okoliczności.

Przy wróżeniu z większości opisanych niżej technik wróżbiarskich użyteczna będzie poniższa lista symboli wróżebnych, zwana również kością symboli wróżebnych.

Kość k300 -  symbole wróżebne

Charakterystyka technik wróżbiarskich

Sny
Fusy
Kryształowa kula
Ręka
]]> <![CDATA[Sny]]> https://serpens.addhost.pl/showthread.php?tid=94 Wed, 14 May 2025 12:58:39 +0000 Serpens]]> https://serpens.addhost.pl/showthread.php?tid=94

Koszmary i senne marzenia


W świecie, w którym magia przeplata się z codziennością, sny przestają być jedynie nieuchwytnym tłem nocy. Stają się bramą – do przeszłości, do lęków i pragnień, ale też do rzeczy przyszłych. Raz na okres fabularny, każda postać może doświadczyć snu – wizji, która zdaje się nie być jedynie wytworem podświadomości, lecz czymś więcej. Przesłaniem. Ostrzeżeniem. Znakiem.

Sen spływa na bohatera niespodziewanie – po intensywnym przeżyciu, podczas spokojnego wieczoru, w chwili zmęczenia lub tuż przed ważnym wyborem. Niezależnie od źródła, to, co się przyśni, wpływa na postać. Głęboko. Przez kolejny tydzień fabularny zachowanie bohatera zmienia się, poddaje się emocjom i impulsom wyniesionym z nocnej wizji. Może stać się nieufny, płochliwy, agresywny, rozkojarzony... albo odwrotnie – natchniony, odważny, zmysłowy.

Rozegranie snu w fabule przynosi nagrody – nie tylko psychologiczny rozwój postaci, ale i punkty doświadczenia (15 XP). To szansa na pogłębienie osobowości bohatera, odkrycie jego ukrytych lęków, potrzeb, fantazji.

Aby wylosować sen, należy wykonać rzut kością „Sen”. Przed rzutem postać musi wskazać fabularną datę, w której sen się wydarza — to ona wyznacza początek tygodnia, przez który wizja będzie miała wpływ na jej zachowanie. Niezależnie od prowadzonych wątków czy bieżących wydarzeń, postać zobowiązana jest do odgrywania wskazanych efektów snu — sen bowiem nie pyta o kontekst. On po prostu przychodzi.

Odegrany i zakończony wątek z wylosowanym Snem należy zgłosić w zgłoszeniach fabularnych.

Kod początkowy:

Kod:
[b]Imię i nazwisko postaci:[/b]
[b]Okres fabularny:[/b]
[b]Fabularna data wątku[/b] ta data wyznacza początek tygodnia, przez który wizja będzie miała wpływ na zachowanie postaci.

Rzuć kością “Sen”.

Kod końcowy:

Kod:
[b]Imię i nazwisko postaci:[/b]
[b]Okres fabularny:[/b]
[b]Fabularna data wątku:[/b]
[b]Link do wątku ze snem:[/b]
]]>

Koszmary i senne marzenia


W świecie, w którym magia przeplata się z codziennością, sny przestają być jedynie nieuchwytnym tłem nocy. Stają się bramą – do przeszłości, do lęków i pragnień, ale też do rzeczy przyszłych. Raz na okres fabularny, każda postać może doświadczyć snu – wizji, która zdaje się nie być jedynie wytworem podświadomości, lecz czymś więcej. Przesłaniem. Ostrzeżeniem. Znakiem.

Sen spływa na bohatera niespodziewanie – po intensywnym przeżyciu, podczas spokojnego wieczoru, w chwili zmęczenia lub tuż przed ważnym wyborem. Niezależnie od źródła, to, co się przyśni, wpływa na postać. Głęboko. Przez kolejny tydzień fabularny zachowanie bohatera zmienia się, poddaje się emocjom i impulsom wyniesionym z nocnej wizji. Może stać się nieufny, płochliwy, agresywny, rozkojarzony... albo odwrotnie – natchniony, odważny, zmysłowy.

Rozegranie snu w fabule przynosi nagrody – nie tylko psychologiczny rozwój postaci, ale i punkty doświadczenia (15 XP). To szansa na pogłębienie osobowości bohatera, odkrycie jego ukrytych lęków, potrzeb, fantazji.

Aby wylosować sen, należy wykonać rzut kością „Sen”. Przed rzutem postać musi wskazać fabularną datę, w której sen się wydarza — to ona wyznacza początek tygodnia, przez który wizja będzie miała wpływ na jej zachowanie. Niezależnie od prowadzonych wątków czy bieżących wydarzeń, postać zobowiązana jest do odgrywania wskazanych efektów snu — sen bowiem nie pyta o kontekst. On po prostu przychodzi.

Odegrany i zakończony wątek z wylosowanym Snem należy zgłosić w zgłoszeniach fabularnych.

Kod początkowy:

Kod:
[b]Imię i nazwisko postaci:[/b]
[b]Okres fabularny:[/b]
[b]Fabularna data wątku[/b] ta data wyznacza początek tygodnia, przez który wizja będzie miała wpływ na zachowanie postaci.

Rzuć kością “Sen”.

Kod końcowy:

Kod:
[b]Imię i nazwisko postaci:[/b]
[b]Okres fabularny:[/b]
[b]Fabularna data wątku:[/b]
[b]Link do wątku ze snem:[/b]
]]> <![CDATA[Walka wręcz]]> https://serpens.addhost.pl/showthread.php?tid=90 Mon, 12 May 2025 17:07:05 +0000 Serpens]]> https://serpens.addhost.pl/showthread.php?tid=90

Walka wręcz

Mechanika walki wręcz polega na wykonywaniu akcji w bezpośrednim zwarciu z przeciwnikiem, bez użycia różdżki lub innego ostrego przedmiotu (odłamka szkła, noża czy innego typu ostrza itp.).

Walkę prowadzi się turowo, według wzoru przyjętego również przy pojedynkach magicznych, czyli:
Gracz 1: post inicjujący, atak
Gracz 2: odpowiedź na atak Gracza 1, obrona lub atak
Gracz 2: atak
Gracz 1: odpowiedź na atak Gracza 2, obrona lub atak
Gracz 1: atak
itd.


W postach nie należy wyprzedzać zdarzeń i opisywać niepewnych sytuacji wedle własnego uznania. Istnieje możliwość rezygnacji z pojedynku poprzez poddanie się bądź ucieczkę, na którą poświęcona powinna być co najmniej jedna z przysługujących graczowi akcji w turze.

Podczas wykonywania akcji i rzutu kością gracz zobowiązany jest w poście wskazać:
typ deklarowanego ataku i część ciała przeciwnika, w którą celuje (najlepiej, żeby wskazaną część ciała łatwo było przypisać do tych wskazanych w tabeli konsekwencji zdrowotnych) / typ deklarowanej obrony. Rzuty nie zawierające takich informacji są nieważne.

Należy pamiętać o tym, że podczas pojedynku nie liczą się jedynie umiejętności czy wskaźniki punktowe potencjałów sportowych, ale także dyspozycja danego dnia i stan zdrowia, które znacząco zaważyć mogą na wyniku starcia. Bądź uczciwy względem swojego współgracza i uwzględniaj w rzutach ewentualne wartości ujemne, które wynikać mogą z wcześniejszych kontuzji i urazów, uwzględnionych w odpowiednim polu w Twoim kuferku.

Modyfikator

Gracz posiadający wykupioną umiejętność walka wręcz w ścieżkach mistrzostwa – zgodnie z ogólną mechaniką forum – posiada stały bonus do rzutu, zależny od poziomu swojego zaawansowania (adept/praktyk/profesjonalista). W walce wręcz modyfikator ten ma jednak inną postać niż w przypadku innych mechanik – należy pomnożyć go przez 0,5. W konsekwencji stałe wartości dodatnie będą wynosić: 

adept
praktyk
profesjonalista
+5
+15
+25

Gracz nieposiadający wykupionej umiejętności walka wręcz w ścieżkach mistrzostwa zobowiązany jest – już na starcie pojedynku – rzucić dodatkową kością k3, określającą jego stałą dyspozycję w niniejszej walce. Rzut określa modyfikator, zgodnie z zapisem poniższej tabeli:

kość
wartość
k1
-5 do każdego rzutu w całym pojedynku, niezależnie od poziomu punktów zdrowia
k2
+0 do każdego rzutu w całym pojedynku, niezależnie od poziomu punktów zdrowia
k3
+5 do każdego rzutu w całym pojedynku, niezależnie od poziomu punktów zdrowia

Atak

Wykonując atak, jego siłę oraz celność wyznaczać będzie suma rzutu kością k100, potencjału siły oraz modyfikatora. Do podstawowych akcji atakujących należą cios oraz kopnięcie. Ich wykonanie wiąże się z zadaniem przeciwnikowi określonej wartości obrażeń.

Otrzymanie wyniku poniżej PS w zakresie akcji atakującej nie decyduje o jej pomyślności - każdy cios i każde kopnięcie (o dowolnej sile ataku) zadaje określoną wartość obrażeń. Osiągnięcie PS i jego przekroczenie wiąże się zaś z zadaniem przeciwnikowi dodatkowych konsekwencji zdrowotnych opisanych w tabeli. Wyłącznie otrzymanie wyniku k1 na kości jest świadectwem krytycznej porażki i wymaga zgłoszenia Mistrzowi Gry.

Otrzymanie wyniku równego PS lub go przekraczającego w zakresie akcji cios lub kopnięcie niesie za sobą dodatkowe konsekwencje zdrowotne (patrz tabela), które zazwyczaj należy fabularnie wyleczyć, o ile przeciwnik się przed tym atakiem (w dowolny sposób) skutecznie nie obroni.

Cios, kopnięcie, chwyt/klincz lub obalenie o sile ataku wynoszącej 150 lub więcej skutkować będzie nokautem przeciwnika i zakończeniem pojedynku. Nokaut następuje również wraz z krytycznym sukcesem, wynikającym z wyrzucenia kości k100.

rodzaj ataku
siła ataku
obrażenia*
PS
cios
k100 + potencjał siły + modyfikator
⅛ wartości siły ataku
90
kopnięcie
k100 + potencjał siły + modyfikator
⅛ wartości siły ataku
90
chwyt/klincz
k100 + potencjał siły + modyfikator
¼ wartości siły ataku
105
obalenie
k100 + potencjał siły + modyfikator
¼ wartości siły ataku
115

*W przypadku nierównych wartości, sugerujemy się zawsze liczbą dziesiętnych po przecinku i zaokrąglamy ją zgodnie z ogólnymi zasadami matematyki (0-4: zaokrąglamy do dołu; 5-9: zaokrąglamy do góry)

Chwyt/klincz oraz obalenie są dodatkowymi i bardziej zaawansowanymi opcjami ataku, które – odwrotnie do ciosu i kopnięcia – zadają obrażenia wyłącznie wtedy, gdy siła ataku wyniesie w sumie wskazany PS lub go przekracza. Pomyślność tych akcji wiąże się również z innymi dodatkowymi korzyściami (niżej opisane w tabeli). Chwyt/klincz i obalenie nie wiążą się jednak z zadaniem konsekwencji zdrowotnych opisanych w tabeli.

atak
korzyści dodatkowe
chwyt/klincz
pomyślne wykonanie umożliwia atakującemu rzut na podjęcie się jednej dodatkowej akcji w następnej turze (cios/kopnięcie), niezależnie od pomyślności reakcji przeciwnika na ten typ ataku
obalenie
pomyślne wykonanie uniemożliwia przeciwnikowi trzy z czterech dróg obrony (przeciwnik może tylko podjąć się kontrataku) oraz daje atakującemu możliwość rzutu na podjęcie się jednej dodatkowej akcji w następnej turze (cios/kopnięcie/chwyt), niezależnie od pomyślności reakcji przeciwnika na ten typ ataku

Obrona

Podejmując się obrony, wartość podstawową Twojego ciosu wyznaczać będzie suma rzutu kością k100, potencjału szybkości oraz modyfikatora. 

Otrzymanie wyniku poniżej PS w zakresie danej akcji obronnej sprawia, że akcję uznaje się za nieudaną.

Otrzymanie wyniku równego PS lub go przekraczającego oznacza, że akcja obrony jest udana, a broniącemu się przysługują korzyści opisane w tabeli.

rodzaj obrony
wartość obrony
działanie
PS
blok
k100 + potencjał szybkości + modyfikator
przyjęcie ½ wartości obrażeń* + konsek. zdrowotne zredukowane
40
odskok
k100 + potencjał szybkości + modyfikator
przyjęcie ¼ wartości obrażeń* + brak konsekwencji zdrowotnych
50
unik
k100 + potencjał szybkości + modyfikator
uniknięcie obrażeń i konsekwencji zdrowotnych
65
kontratak
k100 + potencjał szybkości + modyfikator
uniknięcie obrażeń i konsekwencji zdrowotnych oraz zadanie przeciwnikowi ¼ wartości obrażeń* atakującego
80

*W przypadku nierównych wartości, sugerujemy się zawsze liczbą dziesiętnych po przecinku i zaokrąglamy ją zgodnie z ogólnymi zasadami matematyki (0-4: zaokrąglamy do dołu; 5-9: zaokrąglamy do góry)

Przykładowy przebieg walki wręcz

NPC1
siła: 10
szybkość: 5
walka wręcz: adept (+5 do każdego rzutu)

NPC2
siła: 15
szybkość: 7
walka wręcz: brak (obowiązuje modyfikator k3 - na kości wynik 1, czyli -5 do każdego rzutu)


tura 1:
NPC1 atakuje NPC2 ciosem w nos. Sumuje rzut kością k100 (+77) z wartością siły (+10) oraz przysługującym modyfikatorem (+5). Siła ataku wynosi 92; by obliczyć wartość obrażeń, mnożymy tę wartość przez 0,125, a wynik iloczynu zaokrąglamy zgodnie z zasadami matematyki. Potencjalne obrażenia wynoszą zatem 12 punktów zdrowia oraz wiążą się z konsekwencjami zdrowotnymi opisanymi w tabeli (siła ataku wyższa od PS).

tura 2a:
NPC2 podejmuje próbę obrony przed ciosem przeciwnika. Decyduje się na blok, więc sumuje rzut kością k100 (+49) z wartością szybkości (+7) oraz przysługującym modyfikatorem (-5). Wartość działania wynosi 51, więc blok uznać można za udany; z tego powodu postać przyjmuje tylko połowę obrażeń (-6 punktów zdrowia), a konsekwencje zdrowotne zamieszczone w tabeli są zredukowane (silny krwotok z nosa).

tura 2b:
NPC2 podejmuje próbę ataku NPC1 poprzez kopnięcie go w kolano. Sumuje rzut kością k100 (+75) z wartością siły (+15) oraz przysługującym modyfikatorem (-5). Siła ataku wynosi 85; by obliczyć wartość obrażeń, mnożymy tę wartość przez 0,125, a wynik iloczynu zaokrąglamy zgodnie z zasadami matematyki. Potencjalne obrażenia wynoszą zatem 11 punktów zdrowia.

tura 3a:
NPC1 podejmuje próbę obrony przed ciosem przeciwnika. Decyduje się na odskok, więc sumuje rzut kością k100 (+20) z wartością szybkości (+5) oraz przysługującym modyfikatorem (+5). Wartość działania wynosi 30, więc odskok należy uznać za nieudany; z tego powodu postać przyjmuje wszystkie obrażenia (-11 punktów zdrowia).

tura 3b:
NPC1 podejmuje próbę ataku NPC2 poprzez chwyt/klincz. Sumuje rzut kością k100 (+91) z wartością siły (+10) oraz przysługującym modyfikatorem (+5). Siła ataku wynosi 106; by obliczyć wartość obrażeń, mnożymy tę wartość przez 0,25, a wynik iloczynu zaokrąglamy zgodnie z zasadami matematyki. Potencjalne obrażenia wynoszą zatem 27 punktów zdrowia, a NPC1 otrzymuje (niezależnie od pomyślności obrony NPC2 w turze nr 4) dodatkową akcję atakującą (cios/kopnięcie) w swojej następnej turze (w tym przypadku w turze nr 5).
itd.
]]>

Walka wręcz

Mechanika walki wręcz polega na wykonywaniu akcji w bezpośrednim zwarciu z przeciwnikiem, bez użycia różdżki lub innego ostrego przedmiotu (odłamka szkła, noża czy innego typu ostrza itp.).

Walkę prowadzi się turowo, według wzoru przyjętego również przy pojedynkach magicznych, czyli:
Gracz 1: post inicjujący, atak
Gracz 2: odpowiedź na atak Gracza 1, obrona lub atak
Gracz 2: atak
Gracz 1: odpowiedź na atak Gracza 2, obrona lub atak
Gracz 1: atak
itd.


W postach nie należy wyprzedzać zdarzeń i opisywać niepewnych sytuacji wedle własnego uznania. Istnieje możliwość rezygnacji z pojedynku poprzez poddanie się bądź ucieczkę, na którą poświęcona powinna być co najmniej jedna z przysługujących graczowi akcji w turze.

Podczas wykonywania akcji i rzutu kością gracz zobowiązany jest w poście wskazać:
typ deklarowanego ataku i część ciała przeciwnika, w którą celuje (najlepiej, żeby wskazaną część ciała łatwo było przypisać do tych wskazanych w tabeli konsekwencji zdrowotnych) / typ deklarowanej obrony. Rzuty nie zawierające takich informacji są nieważne.

Należy pamiętać o tym, że podczas pojedynku nie liczą się jedynie umiejętności czy wskaźniki punktowe potencjałów sportowych, ale także dyspozycja danego dnia i stan zdrowia, które znacząco zaważyć mogą na wyniku starcia. Bądź uczciwy względem swojego współgracza i uwzględniaj w rzutach ewentualne wartości ujemne, które wynikać mogą z wcześniejszych kontuzji i urazów, uwzględnionych w odpowiednim polu w Twoim kuferku.

Modyfikator

Gracz posiadający wykupioną umiejętność walka wręcz w ścieżkach mistrzostwa – zgodnie z ogólną mechaniką forum – posiada stały bonus do rzutu, zależny od poziomu swojego zaawansowania (adept/praktyk/profesjonalista). W walce wręcz modyfikator ten ma jednak inną postać niż w przypadku innych mechanik – należy pomnożyć go przez 0,5. W konsekwencji stałe wartości dodatnie będą wynosić: 

adept
praktyk
profesjonalista
+5
+15
+25

Gracz nieposiadający wykupionej umiejętności walka wręcz w ścieżkach mistrzostwa zobowiązany jest – już na starcie pojedynku – rzucić dodatkową kością k3, określającą jego stałą dyspozycję w niniejszej walce. Rzut określa modyfikator, zgodnie z zapisem poniższej tabeli:

kość
wartość
k1
-5 do każdego rzutu w całym pojedynku, niezależnie od poziomu punktów zdrowia
k2
+0 do każdego rzutu w całym pojedynku, niezależnie od poziomu punktów zdrowia
k3
+5 do każdego rzutu w całym pojedynku, niezależnie od poziomu punktów zdrowia

Atak

Wykonując atak, jego siłę oraz celność wyznaczać będzie suma rzutu kością k100, potencjału siły oraz modyfikatora. Do podstawowych akcji atakujących należą cios oraz kopnięcie. Ich wykonanie wiąże się z zadaniem przeciwnikowi określonej wartości obrażeń.

Otrzymanie wyniku poniżej PS w zakresie akcji atakującej nie decyduje o jej pomyślności - każdy cios i każde kopnięcie (o dowolnej sile ataku) zadaje określoną wartość obrażeń. Osiągnięcie PS i jego przekroczenie wiąże się zaś z zadaniem przeciwnikowi dodatkowych konsekwencji zdrowotnych opisanych w tabeli. Wyłącznie otrzymanie wyniku k1 na kości jest świadectwem krytycznej porażki i wymaga zgłoszenia Mistrzowi Gry.

Otrzymanie wyniku równego PS lub go przekraczającego w zakresie akcji cios lub kopnięcie niesie za sobą dodatkowe konsekwencje zdrowotne (patrz tabela), które zazwyczaj należy fabularnie wyleczyć, o ile przeciwnik się przed tym atakiem (w dowolny sposób) skutecznie nie obroni.

Cios, kopnięcie, chwyt/klincz lub obalenie o sile ataku wynoszącej 150 lub więcej skutkować będzie nokautem przeciwnika i zakończeniem pojedynku. Nokaut następuje również wraz z krytycznym sukcesem, wynikającym z wyrzucenia kości k100.

rodzaj ataku
siła ataku
obrażenia*
PS
cios
k100 + potencjał siły + modyfikator
⅛ wartości siły ataku
90
kopnięcie
k100 + potencjał siły + modyfikator
⅛ wartości siły ataku
90
chwyt/klincz
k100 + potencjał siły + modyfikator
¼ wartości siły ataku
105
obalenie
k100 + potencjał siły + modyfikator
¼ wartości siły ataku
115

*W przypadku nierównych wartości, sugerujemy się zawsze liczbą dziesiętnych po przecinku i zaokrąglamy ją zgodnie z ogólnymi zasadami matematyki (0-4: zaokrąglamy do dołu; 5-9: zaokrąglamy do góry)

Chwyt/klincz oraz obalenie są dodatkowymi i bardziej zaawansowanymi opcjami ataku, które – odwrotnie do ciosu i kopnięcia – zadają obrażenia wyłącznie wtedy, gdy siła ataku wyniesie w sumie wskazany PS lub go przekracza. Pomyślność tych akcji wiąże się również z innymi dodatkowymi korzyściami (niżej opisane w tabeli). Chwyt/klincz i obalenie nie wiążą się jednak z zadaniem konsekwencji zdrowotnych opisanych w tabeli.

atak
korzyści dodatkowe
chwyt/klincz
pomyślne wykonanie umożliwia atakującemu rzut na podjęcie się jednej dodatkowej akcji w następnej turze (cios/kopnięcie), niezależnie od pomyślności reakcji przeciwnika na ten typ ataku
obalenie
pomyślne wykonanie uniemożliwia przeciwnikowi trzy z czterech dróg obrony (przeciwnik może tylko podjąć się kontrataku) oraz daje atakującemu możliwość rzutu na podjęcie się jednej dodatkowej akcji w następnej turze (cios/kopnięcie/chwyt), niezależnie od pomyślności reakcji przeciwnika na ten typ ataku

Obrona

Podejmując się obrony, wartość podstawową Twojego ciosu wyznaczać będzie suma rzutu kością k100, potencjału szybkości oraz modyfikatora. 

Otrzymanie wyniku poniżej PS w zakresie danej akcji obronnej sprawia, że akcję uznaje się za nieudaną.

Otrzymanie wyniku równego PS lub go przekraczającego oznacza, że akcja obrony jest udana, a broniącemu się przysługują korzyści opisane w tabeli.

rodzaj obrony
wartość obrony
działanie
PS
blok
k100 + potencjał szybkości + modyfikator
przyjęcie ½ wartości obrażeń* + konsek. zdrowotne zredukowane
40
odskok
k100 + potencjał szybkości + modyfikator
przyjęcie ¼ wartości obrażeń* + brak konsekwencji zdrowotnych
50
unik
k100 + potencjał szybkości + modyfikator
uniknięcie obrażeń i konsekwencji zdrowotnych
65
kontratak
k100 + potencjał szybkości + modyfikator
uniknięcie obrażeń i konsekwencji zdrowotnych oraz zadanie przeciwnikowi ¼ wartości obrażeń* atakującego
80

*W przypadku nierównych wartości, sugerujemy się zawsze liczbą dziesiętnych po przecinku i zaokrąglamy ją zgodnie z ogólnymi zasadami matematyki (0-4: zaokrąglamy do dołu; 5-9: zaokrąglamy do góry)

Przykładowy przebieg walki wręcz

NPC1
siła: 10
szybkość: 5
walka wręcz: adept (+5 do każdego rzutu)

NPC2
siła: 15
szybkość: 7
walka wręcz: brak (obowiązuje modyfikator k3 - na kości wynik 1, czyli -5 do każdego rzutu)


tura 1:
NPC1 atakuje NPC2 ciosem w nos. Sumuje rzut kością k100 (+77) z wartością siły (+10) oraz przysługującym modyfikatorem (+5). Siła ataku wynosi 92; by obliczyć wartość obrażeń, mnożymy tę wartość przez 0,125, a wynik iloczynu zaokrąglamy zgodnie z zasadami matematyki. Potencjalne obrażenia wynoszą zatem 12 punktów zdrowia oraz wiążą się z konsekwencjami zdrowotnymi opisanymi w tabeli (siła ataku wyższa od PS).

tura 2a:
NPC2 podejmuje próbę obrony przed ciosem przeciwnika. Decyduje się na blok, więc sumuje rzut kością k100 (+49) z wartością szybkości (+7) oraz przysługującym modyfikatorem (-5). Wartość działania wynosi 51, więc blok uznać można za udany; z tego powodu postać przyjmuje tylko połowę obrażeń (-6 punktów zdrowia), a konsekwencje zdrowotne zamieszczone w tabeli są zredukowane (silny krwotok z nosa).

tura 2b:
NPC2 podejmuje próbę ataku NPC1 poprzez kopnięcie go w kolano. Sumuje rzut kością k100 (+75) z wartością siły (+15) oraz przysługującym modyfikatorem (-5). Siła ataku wynosi 85; by obliczyć wartość obrażeń, mnożymy tę wartość przez 0,125, a wynik iloczynu zaokrąglamy zgodnie z zasadami matematyki. Potencjalne obrażenia wynoszą zatem 11 punktów zdrowia.

tura 3a:
NPC1 podejmuje próbę obrony przed ciosem przeciwnika. Decyduje się na odskok, więc sumuje rzut kością k100 (+20) z wartością szybkości (+5) oraz przysługującym modyfikatorem (+5). Wartość działania wynosi 30, więc odskok należy uznać za nieudany; z tego powodu postać przyjmuje wszystkie obrażenia (-11 punktów zdrowia).

tura 3b:
NPC1 podejmuje próbę ataku NPC2 poprzez chwyt/klincz. Sumuje rzut kością k100 (+91) z wartością siły (+10) oraz przysługującym modyfikatorem (+5). Siła ataku wynosi 106; by obliczyć wartość obrażeń, mnożymy tę wartość przez 0,25, a wynik iloczynu zaokrąglamy zgodnie z zasadami matematyki. Potencjalne obrażenia wynoszą zatem 27 punktów zdrowia, a NPC1 otrzymuje (niezależnie od pomyślności obrony NPC2 w turze nr 4) dodatkową akcję atakującą (cios/kopnięcie) w swojej następnej turze (w tym przypadku w turze nr 5).
itd.
]]>