Miasto Derry (Londonderry)

[Mistrz Gry]

Miasto Derry (Londonderry)

Otoczone kamiennymi murami miasto północy, które wciąż żyje w cieniu starych napięć. Ulice Derry są kamieniste, domy ściśnięte jeden przy drugim, a nad wszystkim góruje wieża kościoła św. Kolumby. Mur miejski z XVII wieku pozostaje punktem orientacyjnym i miejscem codziennych spacerów – można z niego obserwować całe miasto, port i wzgórza w oddali. Na głównych skrzyżowaniach pojawiają się napisy o burzliwej treści politycznej. W pubach gra się tradycyjną muzykę, młodzi przesiadują w cieniu bram. Jest coś surowego w atmosferze Derry – jakby miasto trzymało oddech. Stare sklepy z żelaznymi szyldami i ciche podwórza między kamienicami tworzą labirynt, który zna tylko ten, kto tu dorastał.

[Mitch Macnair]

23.04

Zlecenie, a raczej prośba o pomoc przyszła jeszcze w marcu. Miał jednak inne rzeczy wtedy na głowie i nie koniecznie miał czas się nad tym pochylić. Dopiero kiedy przyszedł kwiecień, udało mu się pozamykać kilka projektów i mógł w końcu dokładnie się wszystkiemu przyjrzeć. Burmistrz magicznej części Derry wystosował do niego prośbę o pomoc w renowacji starego fragmentu muru, który prowadził właśnie do magicznej części miasteczka. Chodziło nie tylko o nałożenie nowych zabezpieczeń ale również odrestaurowanie starego kamienia i nadanie wejściu nowego życia. Było to nie lada wyzwanie, ale Macnair nie byłby sobą gdyby go nie podjął.
Z początkiem kwietnia udał się na spotkanie z burmistrzem, gdzie obejrzał dokładnie fragment, o którym była mowa w zleceniu. Na całe szczęście ściana nie wyglądała na jakoś poważnie uszkodzoną, ale zdecydowanie przydałaby się jej kosmetyka. spotkanie było długie, jednak udało mu się zebrać wszystkie potrzebne informację do stworzenia wstępnego planu remontu oraz upiększenia bramy, która pojawiała się gdy wypowiedziało się odpowiednie hasło i wykonało ruch różdżką. Zrobienie projektu i kosztorysu zajęło mu kilka dni, jednak kiedy otrzymał odpowiedź od władz Derry, że został on zaakceptowany od razu wziął się do roboty. Złożył zamówienia na materiały w znanych sobie firmach, będąc pewnym, że drewno i kamień są odpowiedniej jakości, w końcu miasto wyłożyło naprawdę sporą sumę, nie mógł zrobić nic byle jak. Zatrudnił również kilku dodatkowych pracowników, przede wszystkim murarza i sztukmistrza, który miał zająć się wytworzeniem zaprojektowanych przez niego ozdób bramy. Sam miał nie tylko nadzorować przebieg prac, ale również brać czynny udział.
W Derry pojawili się wcześnie rano, słońce jeszcze nie wzeszło, ale zrobili to specjalnie. Chociaż wiedzieli, że niektóre prace będą musieli wykonywać siłą własnych mięśni, to jednak magia miała być im również pomocna. W tym celu najpierw musieli zabezpieczyć miejsce odpowiednimi zaklęciami ochronnymi, by żaden niechciany mugol nie postawił nogi w okolicy. Zajęło im to jakiś czas, skończyli kiedy słońce było już na niebie, a ludzie dawno w swoich pracach. Mając jednak pewność, że wszystko jest w porządku, zabrali się w końcu do pracy.
Zaczęli od bezpiecznej rozbiórki uszkodzonej części muru, kiedy sztukmistrz w tym czasie zajmował się doskonaleniem ozdób. Nie były one jakieś bardzo skomplikowane, ale Mitch’owi zależało na tym aby zostały wykonane z największą dokładnością, aby każdy kto będzie przekraczał bramę będzie je podziwiał. Za pomoc magii na spokojnie usunęli najbardziej nadszarpnięte czasem kamienie i złożyli je na jedną kupkę, bo przecież zawsze można je było użyć do czegoś innego. Kiedy murarz przygotowywał ścianę pod nowe kamienie, Macnair w tym czasie skupił się na drewnie, które miało zostać użyte do konstrukcji bramy. Nie była to praca na jeden dzień, ale mimo wszystko chcieli się uwinąć jak najszybciej. Najpierw skupił się przede wszystkim na odpowiednim sprawdzeniu czy deski i kłody, które zamówił u dekarza, miały odpowiednie grubości i długości. Zmierzył je dokładnie, a potem za pomocą odpowiedniego zaklęcia sprawdził ich twardość. Otrzymawszy odpowiednie materiały od wcześniej wspomnianego dekarza, zabrał się za zabezpieczenia drewna. Trzymając się wytycznych, najpierw, za pomocą pędzla nałożył impregnaty, które miały przeciwdziałać owadom, a kiedy te wyschły dostatecznie, użył nowego pędzla by zabezpieczyć powłokę olejami, a na koniec nałożył specjalny lakier, który miał za zadanie raz, że przeciwdziałać korozji i działaniu czynników naturalnych, to jeszcze dodatkowo nadać drewnu naturalnego wyglądu, gdzieniegdzie nawet imitować korę brzozy. Gdy to wszystko schło w odpowiednio zabezpieczonym miejscu, poszedł sprawdzić postępu sztukmistrza, ale ten radził sobie bez żadnych problemów i zapewnił go, że nie będzie żadnych opóźnień.
Po obiedzie wszyscy wrócili na miejsce i Macnair musiał najpierw pokazać burmistrzowi i jego ludziom jak idą postępy. Magiczna brama była jeszcze w powijakach, ale udało im się już odrestaurować część muru i właśnie w tym pomógł kiedy wizytacja się zakończyła. Część kamieni przenosili za pomocą zwykłego Wingardium Leviosa, jednak niektóre należało po prostu wziąć w ręce. Wtedy też jego kurtka wylądowała na ziemi, bo jednak było to z goła męczące zadanie. Nie narzekał jednak, bo dopóki woda w morzu nie miała odpowiedniej temperatury, nie miał zamiaru pływać. Wysiłek fizyczny więc był dobry w tym wypadku. Kolejne dwie godziny minęły im więc na układaniu kamieni w odpowiednich miejscach. Odpuścili sobie tworzenie z nich jakiś specjalnych wzorów nie chcąc przyciągać niepotrzebnej uwagi, dopasowali więc je tak aby nie odróżniały się za bardzo od reszty muru, a potem Mitch przy pomocy poznanych w Norwegii zaklęć, zmienił ich fakturę tak aby wyglądały na starsze, przy jednoczesnym nie niszczeniu ich właściwości i twardości. W międzyczasie belki i deski wyschły odpowiednio na tyle by mogli zająć się ich instalowaniem w odpowiednim miejscu. Sprawa jednak wcale nie była taka prosta gdyż najpierw musieli rozebrać stare części bramy. W tym wypadku całkowicie zdał się na magię. Za pomocą różdżki powoli zaczął od tych najbardziej uszkodzonych fragmentów. Wcześniej wszystko dokładnie wymierzył aby wiedzieć, w którym miejscu może odciąć starą deską czy belkę aby konstrukcja się nie zawaliła. W tym momencie musiał się bardzo mocno skupić, ale na szczęście miał to opanowane prawie do perfekcji, więc kiedy już zabrał się do pracy, nie przeszkadzało mu to co działo się w około. Słońce zaczęło już powoli chylić się ku zachodowi kiedy wszystkie stare fragmenty były usunięte.
Nie był zadowolony z faktu, że nie udało im się zabrać odpowiednio za bramę tego samego dnia. Wiedział jednak doskonale, że wszyscy byli już zmęczeni tym dniem. Na całe szczęście przeznaczył na ten projekt trzy dni pracy. Mieli wynajęte pokoje w pensjonacie nieopodal więc mogli wrócić z samego rana i wziąć się na nowo do pracy. Zanim jednak do niego ruszyli, odpowiednio zabezpieczyli całe miejsce, okryli drewno matami, które miały je chronić przed ewentualnym deszczem, jak również schowali ozdoby zrobione przez sztukmistrza.
Robota nie była skończona, ale zdecydowanie był zadowolony z tego co udało im się tego dnia osiągnąć.
I właśnie z tą myślą, wszyscy udali się na kolację i szklaneczkę czegoś mocniejszego na rozluźnienie spiętych mięśni.

zt