08.05.1962 | sparing Jaspera i Leonie

[Leonie Figg]

Ariundle Oakwood

Data wątku: 08 maja 1962
Uczestnicy wątku: Jasper Prince, Leonie Figg
Główny cel wątku: Sparing magiczny

KOŚĆ WIOSNY
Zaczyna mocno wiać. Wiatr porywa płatki kwiatów i kurz. Powietrze wypełnia wir drobnych cząstek. Widoczność pogarsza się na moment. Trzeba osłonić oczy. Ubrania łopoczą głośno. Krajobraz staje się niespokojny. Piasek drażni wasze oczy. Otrzymujecie -5 HP i karę -10 do końca dnia do wszystkich akcji wymagających celowania.

[Leonie Figg]

...Niestety był to prawdopodobnie najgorszy moment na powrót do swojej ludzkiej postaci. Leonie przeistoczyła się po raz kolejny, dochodząc do siebie z zębami nadal zaciśniętymi na materiale spodni Jaspera w okolicy kolana, półleżąca, oparta na dłoniach wciśniętych w mech, i przez moment pozostała w tej pozycji, zdezorientowana powrotem do znajomej perspektywy patrzenia na świat. Potem uniosła spojrzenie na narzeczonego i dość teatralnie wypluła tkaninę z ust. - Przepraszam bardzo - zaczęła i zdawać by się mogło, że na tym zamierzała zakończyć, ale Leonie jedynie mlasnęła, próbując pozbyć się z języka suchości, i kontynuowała zaczepnie, - ale to ty miałeś być królikiem.

[Jasper Prince]

- Co?! - czego jak czego, ale ataku kaczątka się nie spodziewał. Wzniósł odruchowo rękę do obrony....

1x k100 (BLOK):

69

[Jasper Prince]

I uratował skórę na swoim kolanie, ale niekoniecznie nogawkę spodni.
- Lee! - roześmiał się, najpierw lekko, a potem znowu i coraz głośniej, prawie do łez. -Jaka z ciebie wojownicza... kaczuszka... - a że już i tak kucał, to opadł na trawę obok niej. Mokrą i zimną i wiało i może jednak powinni zmienić plany tego biwaku, ale na razie miał to gdzieś i po prostu zaborczo przyciągnął ją do siebie do nieco-zbyt-niegrzecznego jak na okoliczności pocałunku.

[Leonie Figg]

Dobrze, że nie pogryzła go do krwi. W ferworze walki podobnej podbojom sir Heelconquesta, o którym czytali w Edynburgu jakiś czas temu, nie zastanowiła się, czy nie wyrządzi mu za dużej krzywdy, gdyby nie zablokowane przez niego kłapnięcie, ale z drugiej strony - jak mocno mogła gryźć kaczka, która nie przywykła do siły swojego dziobu? Kiedy była mała, została dziabnięta przez gęś, ale to inny kaliber ptaka. - Poddaj się - zażądała dramatycznie, a ku jej uciesze Jasper właśnie to zrobił. Opadł obok niej na wzburzaną wiatrem leśną ściółkę (co przypominało, że musiała za chwilę wrócić po różdżkę, zanim gdzieś ją zdmuchnie), ona zaś pisnęła z zachwyconym zaskoczeniem, kiedy przyciągnął ją do pocałunku. Pobudzony przez zazdrość i przyjemną adrenalinę sparingu, przez ich małą normalność, którą zaczęli odnawiać z dala od zgiełku miasta. W ich pocałunku zaplątał się jednak kawałek liścia, więc Leonie na moment oderwała ich wargi, zebrała leśną zgubę i odrzuciła ją na bok, odgarniając z twarzy ukochanego ciemny lok. - Obiecałam, że jeśli wygrasz, będę coś dla ciebie miała - przypomniała im obojgu. - Tylko czy to na pewno było twoje zwycięstwo? - skoro skapitulował przed już-nie-kaczką?

wychodzimy z szafki