11.05.1962 | Trening Titusa i Leonie

[Titus Harrison]

Darmoor (Devon)

Data wątku: 11 maja 1962
Uczestnicy wątku: Titus Harrison i Leonie Figg
Główny cel wątku: Chcemy poćwiczyć trochę zaklęć na świeżym powietrzu. I na sobie wzajemnie.

[Titus Harrison]

Dopiero co zapadł się pod ziemię, a już chciała ją spod niego wytrącić?
Spogląda z przerażeniem na szybującą ku niemu, odpowiednio silną wiązkę zaklęcia wpływającego na teren. Ma nadzieję, że koncentracja przyjdzie tym razem wraz z determinacją, bo tej nie brakowało mu od momentu wstania z kolan na krawędzi krateru.
- Protego - inkantuje instynktownie, mocno zaciskając palce na swojej różdżce.

|| Protego - Zaklęcie ochronne. Tworzy magiczną tarczę chroniącą przed obiektami fizycznymi i zaklęciami.
Próg: 65-20=45

1x k100 (Protego):

96

[Titus Harrison]

A tarcza ponownie jest okrutnie wręcz silna - zatrzymująca na swojej powierzchni zaklęcie eksplozji. Królicze zaklęcie nie dociera nawet do celu, wydaje się zbyt słabe.
- Jeszcze znowu wpadłbym do dziury, Leonie... - śmieje się szczerze, bo śmiać się może. Zdecydowanie do śmiechu nie byloby mu za to, gdyby ponownie wylądował w swojej kamienisto-ziemistej pułapce. - Jak się połamię, będziesz musiała kierować moją miotłą do Doliny... - wygraża. Ale wcale nie ma zamiaru zaprzestać wymiany zaklęć. Kolejne próbuje inkantować niemal od razu po dygresji. - Drętwota!

|| Drętwota - zaklęcie oszałamiające. Unieruchamia i ogłusza ofiarę na krótki czas. K: brak możliwości akcji.
Próg: 65-11=54

1x k100 (Drętwota):

31

[Leonie Figg]

Mimo obrony wystosowanej przez Titusa - równie potężnej, co ostatnio, bezwzględnie kładącej kres jej średnio udolnym magicznym próbom -, na jej twarzy znów rozkwitł szeroki uśmiech, kiedy do uszu dotarły jego słowa, okraszone ciepłą barwą śmiechu. - O to chodziło! Nie powinieneś sam kopać pod sobą dołków. A jak się połamiesz, poproszę tatę, żeby cię stąd odebrał - odpowiedziała wesoło, gotowa przyzwać tarczę, ale wiązka zaklęcia Harrisona została raptem porwana przez wiatr, otwierając jej wrota do zastąpienia defensywy ofensywą. - Lapifors!

Zamienia cel w królika. (2 tury)
PS 55 (-8)

1x k100 (Lapifors):

54

[Leonie Figg]

Do pierwszej inkantacji spróbowała prędko dodać drugą, decydując się teraz na czar, który próbował wcześniej przywołać Harrison. - Drętwota! - zainkantowała. W prawdziwej walce zamiana kogoś w królika faktycznie mogła się przydać, ale chyba częściej korzystało się z innych rodzajów ogłuszeń, jak pamiętała jeszcze ze szkoły z Klubu Pojedynków.

Zaklęcie oszałamiające. Unieruchamia i ogłusza ofiarę na krótki czas. K: brak możliwości akcji. (1 tura)
PS 65 (-15)

1x k100 (Drętwota):

83

[Titus Harrison]

Wysługiwanie się Tedem Figgiem byłoby niepreferowane - ale chyba zupełnie uzasadnione. Przez chwilę wyobraził sobie nawet potancjalny przebieg tego wydarzenia. Słyszał w głowie westchnienie i donośne Ale cię urządziła, Son. Może by go wyśmiał, ale na pewno by się przejął.
- Protego! - inkantuje, kiedy w jego stronę nadlatuje nie jedno, a dwa zaklęcia. Jedno z nich powtórzone ewidentnie celowo. Czy naprawdę chciała zobaczyć go puszystym i wystraszonym? Co na TO powiedziałby Thaddeus?

|| Protego - Zaklęcie ochronne. Tworzy magiczną tarczę chroniącą przed obiektami fizycznymi i zaklęciami.
Próg: 65-20=45

1x k100 (Protego):

36

[Titus Harrison]

Nie zdąży więc skomentować jej słów, nie zdąży pośmiać się z potencjalnej wizyty jej ojca na miejscu zdarzenia, bo tym razem zawodzi się na własnych umiejętnościach. Oba zaklęcia - jak jeden mąż - przebijają się przez zbyt słabą barierę Protego i owijają się strumieniami wokół ciała. Ciała, które nie przypomina już harrisonowego. Puszyste zwierzę o burej sierści stoi w miejscu - bo ruszyć się też nie może. Odrętwiałe, z oczami czarnymi i wyłupiastymi, wygląda jak dobre zwierzątko domowe. Albo wypchane zwierzątko domowe - w końcu nie rusza się nawet o milimetr.

|| 1/2 tury bycia słodkim i puszystym
1/1 tura bycia odrętwiałym i słodkim i puszystym

[Leonie Figg]

Widząc transmutacyjne zapędy swojej córki, Thaddeus Figg zakręciłby wąsa między kciukiem a palcem wskazującym, popatrzył na nią przez chwilę w grobowej ciszy i spytał "ale dlaczego nie w rybę, Leonie?". Prawdopodobnie dlatego, że takiej inkantacji, jeśli w ogóle istniała, latorośl wędkarza i sadownika po prostu nie znała. Znała jednak, ku nieszczęściu Titusa, lapifors. Widok jego ciała przeistaczającego się w burą kulkę sprowokował zalewającą ją salwę dumy, bo to, że jedno z zaklęć nie wybuchło jej w rękach, było cudem. - Densaugeo! - wróciła do jednego z pierwszych czarów dzisiejszego dnia.

Zaklęcie powiększające zęby. Powoduje nadmierny wzrost zębów ofiary. Działanie zaklęcia można zniwelować zaklęciem zmniejszającym. K: -5 do rzutu. (3 tury)
PS 60 (-15)

1x k100 (Densaugeo):

73

[Leonie Figg]

Jej umysł pracował na wysokich obrotach, przeglądając listę wszystkich poznanych w życiu czarów. Zdmuchując kurz z tych dawno nieużywanych, segregując częste i lubiane; odkąd zaczęła pracować nad swoją relacją z różdżką, nie miała zbyt wielu okazji do bardziej zaawansowanych sparingów, zaś dziś czuła, że jej krew dosłownie śpiewa w żyłach, tka serenady ku otaczającej ich magii. - Manus Firmare! - Ponieważ Titus za moment powinien się odmienił, prewencyjnie chciała mu utrudnić trzymanie w dłoni jaśminowego drewienka.

Usztywnia i prostuje dłonie ofiary, uniemożliwiając jej trzymanie przedmiotów. (2 tury)
PS 70 (-15)

1x k100 (Manus Firmare):

13

[Titus Harrison]

Ale może jedynie poczuć się jak zwierzę - widzieć jak zwierzę. Niesamowite uczucie panororamicznego widzenia robi na nim duże wrażenie - na tyle duże, by zakręciło mu się w głowie. By nie mógł zapanować zbyt dobrze nad przydługimi kończynami i by przesunął się tylko o jedno kicnięcie do przodu, nim ugodzi go zaklęcie, przed którym właściwie nie miał jak się bronić. Ale może życie puszystej kulki nie byłoby aż takie złe? (Do momentu nieuniknionego przerobienia go na pasztet.)
Zębiska rosną, ale już są wielkie - teraz zaczynają wystawać z pyszczka i ciążyć mu na głowie.

|| 2/2 tury bycia słodkim i puszystym
1/3 tury posiadania wielkich zębysk

[Titus Harrison]

A gdy powraca do ludzkiej formy - czuje jakby założył ochraniacz na zęby. Będzie feflunił, cholera jasna. I pewnie wyglądał tylko zabawniej i szkaradniej. Spojrzenie nosi na sobie znamiona przebytej zdrady. Ale tylko fałszywe znamiona, bowiem zaklęcie te zna i zna też ich czasową przemijalność.
Najwyżej opluje sie, najwyżej będzie seplenił okrutnie, ale spróbuje zaatakować.
- Ebublio! - wydaje mu się, że mówi, ale z obecnym uzębieniem... Wcale nie może być pewien.


|| Ebublio - Więzi wybranego przeciwnika (lub dowolny przedmiot) w bardzo dużej bańce, której nie można przebić siłą fizyczną.
Próg: 75-20+5=60
2/3 tury posiadania wielkich zębysk

1x k100 (Ebublio):

86