Korytarz owalny

[Mistrz Gry]

Korytarz owalny

Owalny korytarz w Ministerstwie Magii na trzecim piętrze od razu wyróżnia się kształtem: zamiast ostrych kątów prowadzi łagodnym, ciągłym łukiem, jakby podążając za wewnętrzną geometrią budynku. Ściany są tu gładkie, lekko wyoblone, a światło z zaklętych lamp rozlewa się równomiernie, bez wyraźnych cieni. Podłoga wykonana jest z jasnych płyt kamiennych, które delikatnie połyskują przy każdym ruchu. Przestrzeń jest szersza niż zwykłe przejścia — bardziej przypomina galerię niż typowy korytarz — i często wykorzystywana bywa jako miejsce krótkich spotkań lub rozmów prowadzonych między biurami.

[Gethen H. Scamander]

17.04.1962 r.

Dla niektórych praca Gethena mogłaby się wydawać nudna i monotonna. Jednak Scamander odnalazł się w Departamencie Tajemnic wręcz idealnie i szybko udowodnił sobie i przełożonym, że podarowanie mu szansy było dobrą decyzją. Jednak poza pracą stricte za zamkniętymi drzwiami od czasu do czasu należało wyjść poza nie. A najczęściej odwiedzano autorów i magimilicję, którzy przejmowali przeróżne przedmioty, informacje i osoby lub istoty. Dziś delegowano Gethena by odebrał magiczne papirusy, które przechwycono z przemytu. Po zakończonych czynnościach można było je przekazać dalej, gdzie zadecydują eksperci, co z tym dalej zrobić.
Scamander uzbrojony w specjalna tubę postanowił zrezygnować dziś z windy i przejść się ten dystans schodami. Nie spiesząc się przesadnie dotarł na trzecie piętro. Każda kondygnacja Ministerstwa Magii była na swój sposób wyjątkowa i ciekawa. Scamander często odnajdował na korytarzach różne ciekawostki, od gablot z pamiątkami i medalami, po akcenty magiczne, które przez przypadek lub i nie zostały utrwalone w danym miejscu. Jego pasja historyczna bardzo dawała mu się we znaki, także trudno było mu zignorować cos, co rozpoznawał z zapisków historycznych. Natura badacza bardzo mocno dawała o sobie znać, a on wcale z tym nie walczył. Scamander uwielbiał zgłębiać wiedzę na temat przeszłości, a miejsca i wydarzenia bardzo mocno go interesowały, także poszerzał nieustannie swoją wiedzę.
Przechodząc owalnym korytarzem był już blisko celu, jeszcze jedno piętro i znajdzie się w biurze aurorów, skąd mial odebrać dokumenty. Może i taka podróż piechota zajmie mu trochę czasu, to jednak wolał się trochę rozruszać. Czuł jak kark daje mu się we znaki od siedzenia w jednej, niewygodnej pozycji za biurkiem. Powinien częściej wybierać się na spacery, tak generalnie.
W pewnej chwili przechodząc obok jednego z bardziej okazałych obrazów zapatrzył się i nie dostrzegł, że w przeciwnym kierunku ktoś idzie. Scamander nie był wybitnie spostrzegawczy i brakowało mu również gracji w poruszaniu. Tak wiec dopiero w chwili, kiedy tracił ramie przechodzącego mężczyzny zorientował się, że na kogoś wpadł.
- Uh... bardzo przepraszam, zagapiłem się. - Odwrócił się prawie się potykając o własne nogi, spojrzał za mężczyzną na którego wpadł. Było mu niezwykle głupio z tego powodu, a zdarzało się to zdecydowanie zbyt często. Ale po chwili, kiedy wzrok osiadł na obliczu mężczyzny, Gethen zmarszczył brwi. Rozpoznawał te rysy, kręcone włosy i posturę, ale dopiero barwa głosu dała mu do myślenia.
- Edmund? Ned Rineheart? - Zagadnął niepewnie, co z tego, że mogło mu się wydawać, że to ktoś znajomy. Ta osoba kojarzyła mu się z kolegą Krukonem, i jeśli dobrze kojarzył, wszyscy na niego wołali Ned. Scamander nie mial jastrzębiego wzroku, a nawet i do kury było mu nie zbyt blisko. Poprawił okulary na nosie mając nadzieję, że nie wygłupił się podwójnie w swoich domysłach.