Stawy im. Edgara Avery'ego

[Mistrz Gry]

Stawy im. Edgara Avery'ego

Stawy noszące imię pierwszego znanego przedstawiciela rodu znajdują się na pokaźnych terenach posiadłości, już za gracami ogrodów, w pierwszych partiach należących do rodziny lasów, przechodzących w New Forest. Na jednym ze stawów znajduje się wyspa, a na niej pokaźna budowla w stylu antycznym. Do wysepki prowadzi drewniany pomost, można więc dostać się na nią pieszo.

[Vivienne Burke]

Kto jak kto, ale u Cassiusa nie spodziewałam się żadnej pozytywnej relacji po tym całym wydarzeniu. Zaprzysiężenie mugolaka na Ministra Magii i jego rządy, tak jak mówił mój kuzyn, nie mogły trwać zbyt długo. Zrezygnowana pokręciłam głową, wciąż byłam pod wielkim szokiem tego co się tam wydarzyło. Do czego doszło. Na co ktoś w ogóle pozwolił. Przecież Ministrem nie zostawało się ot tak, prawda? Z tego co wiedziałam, jaką wiedzę posiadam, coś miała do powiedzenia Izba Lordów. I oni się tak po prostu zgodzili? Zostali przegłosowani?
- I to nie może się skończyć dobrze - zawyrokowałam. - Pojawienie się Grindelwalda, on… zwrócił się bezpośrednio do mnie, takie miałam wrażenie. Czułam się, jakby ktoś mnie posadził w pierwszym rzędzie okropnego przedstawienia.
Bardzo dobrze pamiętam co się wtedy stało, Xavier przesunął mnie tuż za siebie. Nie chciał, aby ten mężczyzna zwracał się wprost do jego żony. A i jego słowa też nie mogły wpłynąć na moje poglądy, zbyt mocno ugruntowane odpowiednim wychowaniem. Musiałam jednak szybko pozbyć się narastającej we mnie irytacji. Uwolnię swoje emocje podczas jazdy konnej, teraz z miłą chęcią zmieniłam temat. To co mówił Cassius było niezwykle interesujące, wiedziałam, że ma wysokie ambicje. Praca jako Niewymowny, okryta tajemnicą. Czymkolwiek się oni tak naprawdę zajmowali (bo oprócz tego że istnieli i pracowali w Ministerstwie to nie wiedziałam nic) wiedziałam, że mój kuzyn z pewnością posiada wszystkie odpowiednie cechy charakteru a także umiejętności, aby przystać do tego grona.
- W takim razie będę trzymać kciuki. Z pewnością wieści do mnie dotrą jeśli tak potoczy się twoja droga - odparłam uprzejmie, przekonana, że Cassius zrealizuje swoje plany.
Z chęcią przyjęłam pomoc kuzyna przy wsiadaniu na konia. Właśnie wiązałam okrycie głowy i poprawiałam lekcje, kiedy mój starszy kuzyn, po stwierdzeniu, że nie da mi żadnych forów ruszył w kierunku przeciwnym, z którego przybyliśmy, absolutnie na mnie nie czekając. Spojrzałam na niego zaskoczona, jeżeli nie chciałam przegrać, musiałam szybko ruszyć. Pogoniłam swoją klacz i pognałam za mężczyzną.
- Cassiusie Bartholomeusie Avery! - Krzyknęłam za nim, mocniej ściskając udami konia. - Co za niehonorowe zachowanie!
Oh już ja mu dam, niech no go tylko dogonię to gdy dotrzemy do celu nie będę miała żadnych skrupułów przed tym, aby go odpowiednio z strofować. Bał się, że przegra. To wiadome, a ja nie miałam zamiaru dać mu tej satysfakcji. Klacz przyspieszyła, jakby wyczuła moją determinację. Po ogrodach rozniósł się odgłos dwóch donośnie galopujących koni, w jednym z najważniejszych wyścigów, jaki odbył się na tych terenach w ciągu ostatnich kilku lat.

zt x2