Kuferek

[Nathaniel Crouch]

Nathaniel Todros Crouch

Stan i punkty zdrowia

marzec-kwiecień 1962 | stan zdrowia: pełnia zdrowia

Maksymalne HP: 278

Kara do rzutów

Zakres HP

Procent

Brak

278 - 210

> 75%

−10

209 - 140

75% - 51%

−30

139 - 71

50% - 26%

−60

71 - 0

25% - 0

---

Osobiste

Prudencia, pies rodzinny

link 2

[Nathaniel Crouch]

Sny

Varya Borgin | Durmstrang, Norwegia | 11 grudnia 1955

Musiało trwać to zaledwie kilkanaście sekund, lecz w jego umyśle trwał korowód wspomnień wiecznych. Zdawało się, jakby całe życie zostało skondensowane do kilka istotnych momentów, które miały towarzyszyć mu w jego ostatniej chwili.

zakończone

| ✔

[Nathaniel Crouch]

Marzec 1952

Rafael Crouch | Atrium, Ministerstwo Magii, Londyn | 06.03.1962

– Przybyłem Cię odwiedzić – skłamał gładko, z lekkością jakby komplementował pannicę bliską jego sercu. Miodem, słodyczą i przekonaniem, że mówi prawdę. Czasem trudno nawet było zrozumieć czym na co dzień zajmował się Raphael, prócz przebywania i oddychania w swoim gabinecie. – Ostatnio jesteś taki zapracowany.

zakończone

| ✔

Oriana Medici | Balmoral Hotel, Edynburg | 07.03.1962

Ona również należała do tego świata, ten powiew arogancji wyczuwalny intensywniej niż najsłodsze perfumy. Wielkie umysły Wielkiej Brytanii drenujące społeczności innych państw, otwierające swe ramiona, przyjmujące ich wiedzę i zdolności. W jej głosie była obietnica, której nigdy nie miała zamiaru spełnić, wodziła na pokuszenie, prosto we wrota dantejskiego piekła.

zakończone

| ✔

Wulfric Fawley | Salon Zielony, Palatium Librae, Manchester | 08.03.1962

– Wulfricu – wyciągnął dłoń na przywitanie, jedno klepnięcie w ramie z dużą dozą serdeczności. Dzieliły ich lata i jedno pokolenie, czasem wyczuwalne, lecz nie decydujące o charakterze relacji. Czasem zakorzenionej w zwykłej sympatii, czasem politycznie umotywowanej, gdyż w tym domu nie istniał świat bez niej. Zawsze majaczyła w oddali, gotowa przypomnieć kto był ich królową. – Opowiedz mi o swojej wyprawie.

zakończone

| ✔

Willow Weasley | Dom Sierot, Londyn | 09.03.1962

Willow Weasley była jedną z najdziwniejszych kreatur jakie przyszło mu poznać. Pełną tego sławetnego człowieczeństwa, o którym czytuje się w powieściach historycznych czy w odach do ludzkości. Pamiętał ją jeszcze za czasów szkolnych, gdy rudawe włosy wraz z czerwoną szatą przyciągały uwagę na korytarzach Hogwartu.

w toku

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

Zacharias Crouch | Sala Szermiercza, Palatium Librae, Manchester | 11.03.1962

Czyżby tak smakował rodowy triumf?
Krótkotrwały, ułomny w swej tymczasowości. Poświadczający o wielkości jednostki, w którą nigdy nikt nie wątpił, choć Nathaniel czasem kwestionował. Taka była jednak jego natura, pytać nawet o najbardziej oczywiste kwestie. Od kilku dni głośne i ciche głosy zagłębiały się w jeden temat, który przyniósł wiele pytań i nieliczne laury.

zakończone

| ✔

Zgromadzeni | Ogród przy Middle Temple, Londyn | 12.03.1962

1 2 3 4 5

zakończone

| ✔

Crouchowie | Sala bankietowa, Palatium Librae, Manchester, | 15.03.1962

Szept, trzask i spojrzenie.
Stukot obcasów o podłoże, brzęk stykających się sztućców z talerzami, trzask znikającego skrzata. Symfonia dźwięków wieczornego posiłku, małego teatru tylko dla najbliższych oczu. Gesty, słowa i wyegzaltowane roszczenia do siebie nawzajem.

w toku

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

Morty Dunham | Sypialnia Nathaniela, Palatium Librae, Manchester | 17.03.1962

Ulotność ludzkich wspomnień.
Kolejny obraz objawia się we jego głowie, ułamek momentu, który zaraz rozpływa się w odmętach zapomnienia. Uderzenie w skroni, alarmujące całe ciało o nierówności tego świata. Muzyka, głośna i hojnie obdarowująca spragnione rozrywki ciała. Słodkie drinki, które suną po podniebieniu, mrocząc nieroztropny umysł. Co było jawą, a co snem?

zakończone

| ✔

Vivienne Burke | Salon Różany, Palatium Librae, Manchester | 24.03.1962

Czuł na sobie spojrzenie.
Nawet, gdy był pozostawiony w objęciach samotności, odczuwał obecność czegoś lub kogoś. Każdy jego krok był śledziony, ruch odnotowany i zdawało się, że wszystkie chwile należały do kogoś innego. Od tamtego snu, a raczej koszmaru, który zabrał go w podróż w głębie jego strachu. Zbudził się spocony, z rytmicznie bijącym sercem w panice.

zakończone

| ✔

[Nathaniel Crouch]

Kwiecień 1962

Melusine Rookwood | Camden Palais, Londyn | 02.04.1962

Drgania, niespokojne wibracje tłumione przez skórną okrywę. Pulsujące, wabiące zmącone zmysły, które wśród woni i trunków oddawały się w galaktyczną odyseje z dala od więzów rozsądku. Gorąc ciała, które w triumfalnym ruchu zdobywało kolejne przestrzenie parkietu. Krople poty ociekające wzdłuż kręgów pod białą koszulą, jawnie poświadczające o upojeniu tańcem, rozkosznym oddaniu się chwili i zapomnieniu. Spieczone usta, łaknąca zawsze więcej i niesfornie zdradliwe, wręcz ubliżająco szalbiercze.

zakończone

| ✔

Maya Crouch | Mała jadalnia, Palatium Librae, Manchester | 10.04.1962

– Maya Crouch, zaszczyciła domostwo swoją obecnością – skomentował, gdy zbliżyła się do na wystarczającą odległość. Była w pewnym sensie jego ulubienicą, najbliższą mu zainteresowaniem i aspiracjami. Miała w sobie crouchowskie pragnienie wielkości i politycznej ogłady, czego nie można było powiedzieć o jego kuzynach.

w toku

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

Igor Karkaroff | Restauracja "Jarzębina i Jesion", Somerset | 16.04.1962

Śmiech, alkohol, upojenie.
Porywający chichot ze nieśmiesznego żartu, drastyczne spowiedzi ze uczniowskich katuszy i zawoalowane opowieści o ludzkim bytowaniu. Ręka na ramieniu, szeptane tajemnice skraplane kropelkami trunków. Mroźna zima norweskiej ziemi przywitała go słodkim zwycięstwem debaty, zapoznaniem się z wachlarzem alkoholowego wrażenia oraz napotkaniem prawie angielskich dusz z słowiańską domieszką.

w toku

| Gracz zgłasza: MG akceptuje:

Varya Borgin | Zakazany Las | 30.04.1962

1 2 3 4 5

zakończone

| ✔