Serpens > Organizacja > Akta postaci > Zaakceptowane > Czarodzieje > Emrys Burke

Twój przeglądarka ma wyłączoną obsługę JavaScript. Aby korzystać z wszystkich funkcji tej strony, musisz włączyć JavaScript.

Emrys Burke

Dusza

Personalia rodziców

Marcus Burke & Tytania Burke (z domu Black)

Aspiracje

Rozwijanie się jako prawnik, doglądanie rodzinnego interesu. Oczyszczenie świata z mugoli i szlam.

Amortencja

Cytrynowe ciasteczka, pieprz, ozon, akacja.

Różdżka

12 i 4/3 cala, sztywna, włos z ogona Testrala, klon

Hobby, pasje

Czytanie literatury prawniczej, gra na skrzypcach, praktykowanie czarnej magii i walka wręcz.

Bogin

Zmasakrowane ciała Xaviera i Primrose

Umysł

Data urodzenia

22.10.1933 r.

Miejsce urodzenia

Derbyshire, Anglia

Miejsce zamieszkania

Burke Manor, Derbyshire

Język ojczysty

Angielski

Genetyka

Czarodziej

Ukończona szkoła

Slytherin, Szkoła Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie, Evershire College - kierunek Lex Magica

Zawód

Prawnik, przemytnik, windykator

Czystość krwi

Błękitna krew

Status majątkowy

Bezdenna sakiewka

Ciało

178

Wiek

Wzrost

Waga

Niebieskie

Brązowe

Kolor oczu

Kolor włosów

Budowa ciała

Jest mężczyzną szczupłym, dobrze zbudowanym o wyprostowanej sylwetce. Porusza się swobodnie, z energią i pewnością siebie.

Znaki szczególne

Przenikliwe, czasem niepokojące spojrzenie. Tatuaż Śmierciożercy na lewym przedramieniu.

Preferowany ubiór

Ubiera się zgodnie ze swoim statutem społecznym, elegancko, ze smakiem i nie szczędzi dodatków, które jasno i wyraźnie pokazują bogactwo, jakim się otacza. Garnitury i szaty są szyte na miarę i dopasowane idealnie, głównie w odcieniach czerni i szarości, przełamane zielenią i srebrem.

Zajęty wizerunek

Gary Oldman

1933 - Narodziny
Jesień rozgościła się w Derbyshire zasnuwając tonące w złocie i czerwieniach jesiennych drzew okolice mlecznymi mgłami. Cieple dni stawały się coraz krótsze, noce niosły ze soba chłód, przez co coraz bardziej wspominano o nadchodzącej zimie. W tych okolicznościach w Burke Manor narodziło się drugi syn Marcusa i Tytanii Burke, któremu nadano Emrys na cześć Merlina.

1933-45 - Dzieciństwo
Życie w Burke Manor w pierwszej dekadzie jego życia związana była z surowym wychowaniem. Od samego początku był kształtowany na podobieństwo swoich krewnych, wpajano mu zasady etykiety i dobrych obyczajów, by arystokratycznym towarzystwie nie przynosił wstydu.

Objawienie się magii w Emrysie związane było jak to u dzieci bywa, z emocjami. Jednak w jego przypadku to nie była ani złość, ani przesadna radość. Od najmłodszych lat uwielbiał piesze wędrówki w towarzystwie służby lub skrzatów po Derbyshire, lubił eksplorować okolice Burke Manor odnajdując ciekawe widoki i zapomniane miejsca. Podczas jednej z takich wypraw natknął się na wilka, który zaniepokojony obecnością człowieka postanowił go zaatakować. Przerażony Emrys skulił się na ścieżce, a wyzwolona przez niego spontaniczna magia ukształtowała ziemie pod jego stopami w ogromny kolec, na który nadział się atakujący wilk. Ranne zwierze umknęło w las, a zszokowany Emrys powrócił czym prędzej do rodzinnej posiadłości.
Jako dziecko był bardzo ciekawy magii i wykazywał nie lada zdolności do sztuk magicznych. Obserwował z chęcią starszych czarodziei, którzy w domu posługiwali się na każdym kroku zaklęciami. Jego wielkim autorytetem w tej dziedzinie był ojciec, którego podglądał w jego gabinecie, kiedy pracował nad przyniesionymi ze sklepu Borgin&Burke artefaktami. To w jego wykonaniu po raz pierwszy był świadkiem działania czarnej magii, która z jednej strony przerażała niespełna dziesięcioletniego Emrysa, a z drugiej go zaintrygowała.

Od pierwszych lat życia był mocno zżyty ze starszym bratem Xavierem, który był jego kompanem w dziecięcych zabawach, ale i też z czasem przykładem do naśladowania. Jaki bracia Xavier i Emrys dogadywali się ze soba bardzo dobrze, chociaż to Emrys był zawsze tym bardziej żywiołowym i buntowniczym dzieckiem. Jednakże surowe zasady panujące w rodzinie Burke na wczesnych etapach życia nauczyły Emrysa pokory, a jego zaborczy charakter nie został nigdy zagłuszony, a jedynie ujarzmiony, by w przyszłości stal się jego atutem, a nie wadą.
Pojawienie się młodszej siostry sprawiło, że wręcz oszalał na jej punkcie. Spędzał z Primrose chętnie czas doglądając i strzegąc jej przed wszelkim niebezpieczeństwem, jakie mogło czychać na małe dziecko. Kiedy Xavier miał jej dość, zajmował jego miejsce dotrzymując siostrze towarzystwa i odpowiadając na jej pytania. To dzięki młodszej siostrze zaczął grac na skrzypcach, lecz nie rozwijał tego talentu na wysoki poziom, choć nigdy nie rzucił w kąt instrumentu, grając po prostu w wolnych chwilach dla siebie.
Dorastanie u boku Xaviera było nie lada wyzwaniem. Starszy brat swoim charakterem i posłuszeństwem stawiał wysoko poprzeczkę dla Emrysa, który często wolał chadzać własnymi ścieżkami i broić, kiedy dorośli byli zajęci ważnymi sprawami. Zainteresowania brata wspinaczką bardzo szybko stały się dla Emrysa czymś, co aktywnie unikał. Wystarczyło, że raz wszedł za wysoko i nie potrafił sobie poradzić z zejściem, by lęk wysokości skutecznie zniechęcił go do ponownych prób, co w przyszłości również utrudniło mu naukę latania na miotle.
Życie w rodzinie Burke związane było również z wieloma tradycjami i rodzinnymi zwyczajami, które Emrys musiał przyswoić i przestrzegać. Specjalizacja w handlu, prowadzenie sklepu na Nokturnie przez członków rodziny oraz obecność czarnej magii były dla Emrysa niezwykle interesujące. Ze względu na młody wiek, nadchodzącą szkołę i ograniczony czas, musiał uzbroić się w cierpliwość i wstrzymać się z sięganiem do pilnie strzeżonej wiedzy aż do momentu, kiedy stanie się bardziej dojrzały i odpowiedzialny. Rozumiał, że jest za młody i zbyt niedoświadczony.

1945-52 - Hogwart
Slytherin! Tiara przydziału nie wahała się ani sekundy, gdzie należy przydzielić Emrysa. A on był pewny, że przywdzieje zieleń i srebro, tak jak jego brat dwa lata wcześniej. Dumny z siebie nosil z dumą barwy Slytherinu i był wręcz przykładnym uczniem wobec nauczycieli. W latach 1950-52 dzierżył rownież dumne miano Prefekta wykazując się pilnością w nauce i nieposzlakowanym zachowaniem.
Nauka w Hogwarcie szła mu bardzo dobrze, generalnie spełniał wszelkie wymagania i uczył się pilnie skupiając się głównie na ochronie przed czarna magią, zaklęciach i urokach i transmutacji, na zajęciach z historii magii i starożytnych run wykazywał się dużą aktywnością i wiedzą. Mniej skupiał się na pozostałych przedmiotach, ale nie znaczyło to, że przynosił z nich słabe oceny. Jego pietą Achillesową było jednak latanie na miotle, które zaliczył na dostatecznym poziomie nie odważył się wznieść powyżej poziomu dachu. Szkolna drużyna Quidditcha nigdy nie znalazła się w kręgach jego zainteresowań, woląc spędzać ten czas w klubach pojedynkowych i związanych z historią magii i runami.
Czas spędzony w Hogwarcie również wpłynął na jego postrzeganie świata, bo to właśnie tutaj pierwszy raz zderzył się z różnorodnością wśród czarodziei. Przekonał się na własne oczy, jak wielu uczniów jest pochodzenia mugolskiego i mieszanego. To w pewien sposób godziło w jego obraz magicznej społeczności, chociaż mial świadomość o podziale społeczeństwa, to jednak nie sądził, że jest ich tak wielu.
Idąc za przykładem rówieśników i starszych kolegów również w i nim pojawiła się iskra nienawiści wobec nieczystych czarodziei. Dorastając pozwalał sobie na coraz więcej przeciwko tej części szkolnej społeczności, a mając wokół siebie sojuszników i osoby, które dawały mu alibi, stawał się coraz bardziej zajadły w wyrażaniu swojej pogardy zwłaszcza wobec uczniów pochodzących z mugolskich rodzin sięgając często do obleg, a nawet i do upokarzających gestów z jego strony. Wszystko to jednak robił na tyle rozważnie i z umiarem, by nikt z kadry nauczycielskiej nie dowiedział się o jego szkolnych grzechach.
Pośród szkolnych ław Emrys poznał kogoś, kto zawrócił mu w głowie. Eleonore Yaxley skradła serce Ślizgona w piątej klasie. Eteryczna, delikatna i bardzo wrażliwa Krukonka przysłoniła świat młodego Burke'a i w tamtej chwili jego sympatia spotkała się z wzajemnością.
Jego uwagę w ostatnich klasach nauki skupiła na sobie ambicja, by dostać się do Evershire. Ograniczając się mocno towarzyszko i skupiając na jak najlepszych wynikach, Emrys podszedł do tematu bardzo ambitnie, co zaowocowało zdaniem egzaminów końcowych na bardzo wysokim poziomie.
W przerwach od nauki dużo czasu spędzał z rodzeństwem oraz starszymi członkami rodziny. Stając się młodzieńcem zaczął odwiedzać sklep Borgin&Burke na Nokturnie, gdzie oswajał się z czarnomagicznymi artefaktami i zaznajamiał się z teorią dotyczącą czarnej magii, wiedze czerpiąc ze zbiorów rodzinnej biblioteczki. W czasie wolnym obserwował prace Xaviera w sklepie, oswajając się z tym miejscem, by w przyszłości łatwiej mu było wdrożyć się w rodzinny interes.

1952-57 - Lex Magica
Doskonałe wyniki w nauce i pomyślnie zdane egzaminy wstępne pozwoliły Emrysowi na kontynuację nauki w zacnych murach Evershire College. Osobiście uznawał to za osobiste osiągnięcie i w otoczeniu innych wybitnych uczniów pod względem naukowym i społecznym, utwierdził się w przekonaniu, że jest kimś wyjątkowym.
Wybór kierunku naturalnie padł na Lex Magica, dzięki czemu miał możliwość poszerzania wiedzy o wiele większym zakresie niż sama edukacja w Hogwarcie.
Jego sukcesy edukacyjne wpływały również pozytywnie na rodzinne biznesy i obraz rodziny Burke, a zwłaszcza jego na arenie politycznej wśród rodów błękitnokrwistych. Kiedy jego brat podróżował i wdrażał się w rodzinny interes, Emrys pilnie studiował korzystając z możliwości, jakie dawało Evershire. Zgłębianie meandrów prawa w magicznym społeczeństwie powoli wykształcało go na obeznanego w prawie specjalistę. Nigdy nie miał ambicji na pracę w Wizengamocie, a raczej skupiał się na zagadnieniach handlowych, karnych i majątkowych. W trakcie studiowania liznął dość solidnie łaciny, rozszerzył wiedzę z zakresu historii magii i starożytnych run, a przy tym rozbudował swoją wiedzę i umiejętności w zakresie obrony przed czarną magią, zaklęć i uroków.
Będąc jeszcze studentem postanowił już zagwarantować sobie rękę Eleonore i za aprobatą ojca wyszedł z prośbą do rodziny Yaxley o oficjalne zaręczyny.

1957-59 - Ślub i życie w Londynie
Ślub był huczny, pan młody szczęśliwy i niezwykle pewny siebie. Emrys czuł się tak, jakby jego marzenia spełniały się jedno po drugim. Z piękna żoną u boku i jakże atrakcyjnymi perspektywami na przyszłość wchodził w dorosłe życie z głową uniesioną wysoko. Zamieszkał razem z Eleonore w Burke Manor w Derbyshire, zajmując kilka pokoje w okazalej posiadłości rodzinnej.
Został w pełni wprowadzony do firmy Borgin&Burke zajmując swoje miejsce obok brata, który swoim doświadczeniem i wiedzą znów stał się przewodnikiem Emrysa wśród nowych obowiązków. Za czasów studiów Emrys był obecny w sklepie, poznawał powoli tajniki działania tego interesu, lecz dopiero teraz mógł w pełni zająć się tym zawodowo. Objął obowiązki dotyczące prawnych zagadnień działania sklepu, dostaw i rozliczania się z Ministerstwem Magii. To już wtedy stawiał swoje pierwsze kroki w półświatku, wykorzystując swoją wiedzę by tuszować i naginać prawo, tak by przemyty i nielegalne produkty w sklepie nie trafiały często w krąg zainteresowania służb.
Mając teraz o wiele więcej czasu, będąc otoczonym przez czarnomagiczne przedmioty, księgi i grono osób z rodziny posiadających doświadczenie, mógł również skupić się na zgłębianiu wiedzy w zakresie czarnej magii, która coraz bardziej go fascynowała, ale i jednocześnie zaczęła na niego wpływać coraz widoczniej, sprawiając że pewne granice moralne nie były już tak wyraźne i przez niego przestrzegane.
W wolnych chwilach obserwował badania swojego rodzeństwa nad magicznymi artefaktami. Jednak sam osobiście nie pochylał się nad tym, nie czując się na tyle kompetentny. Jednak to nie przeszkadzało mu w zadawaniu wielu pytań i rozwijaniu swojej dociekliwości w tym kierunku.
Życie małżeńskie wydawało się toczyć wręcz książkowo, jednak próżno było wyglądać wieści o dziecku. Niepokoiło to Emrysa, który miał duże ambicje rodzinne i z czasem postanowił sprawdzić, gdzie tkwi problem. Mocnym impulsem dla Emrysa była również tragedia, która dotknęła jego brata. Wieść o śmierci ciężarnej bratowej zmroziła młodszego brata, ale nie odwiodła go od starań, by w końcu zostać ojcem. Było wręcz przeciwnie, stało się to jego obsesją. Liczne badania i wizyty u najbardziej zaufanych magiuzdrowicieli nie dawały odpowiedzi, wskazując na to, że wszystko jest w najlepszym porządku. Sfrustrowany Emrys zaczął oddalać się od żony psychicznie i fizycznie, a w mieszkaniu stawał się jedynie gościem popadając w coraz większy pracoholizm, odwiedzajac częściej Nokturn i podejrzane towarzystwo, niż własnej żony.

1960 - Zbrodnia i dołączenie do Lorda Voldemorta
Żyjąc problemami małżeńskimi i pracą Emrys nie dostrzegał przez długi czas pewnego szczegółu. Eleonore stała się wobec niego nieobecna, bardziej zamyślona i kiedy on spędzał godziny w sklepie nad badaniami i obowiązkami, ona nie skarżyła się na nieobecność męża, czasem wręcz domagając się, by nie wracał zbyt prędko do domu.
Któregoś dnia jednak doszły go słuchy, że Eleonore spotyka się z kimś za jego plecami i nie są to spotkania ogólnie towarzyskie, a bardziej zażyłe.
Emrys postanowił w pierwszej kolejności opłacić człowieka z półświatka, który miał przynieść mu informacje na temat żony, zwłaszcza gdzie się udaje i z kim spotyka. Plotki okazały się być prawdą, doniesienia szpiega doprowadziły go do mieszkania w centrum Londynu, gdzie zastał żonę w objęciach obcego mężczyzny. Emrys w pierwszym odruchu wściekł się i wywołał nie lada awanturę, a z wymiany zdań wyniknęło, że Eleonore nigdy nie była wierna mężowi, a jej kochanek był mugolem, z którym miała już romans w czasie, kiedy Burke był na studiach. Czarę goryczy przelała informacja o celowym unikaniu zajścia w ciążę.
Atmosfera była tak gęsta, że w końcu pomiędzy Emrysem, a kochankiem wywiązała się wymiana zaklęć. Burke sięgnął po raz pierwszy po niewybaczalne zaklęcie, lecz zamiast ugodzić nim przeciwnika, trafił w Eleonorę, która próbowała uchronić ukochanego. Wyrzucając szlamie, że to wszystko jego wina Emrys wpadł w amok, o wiele mniej doświadczony w magicznych pojedynkach przeciwnik uległ, a Emrys atakował, póki tamten nie padł martwy. Nim ktokolwiek zdążył wezwać stróżów prawa, na miejsce zbrodni przybyli krewni Emrysa, którzy zostali zawiadomieni przez informatorów opłacanych przez rodzinę Burke w związku z prowadzonym interesem na Nokturnie. Szybko zaaranżowano odpowiednie okoliczności, ustanawiając wiarygodny scenariusz w którym sytuacja stawiała Emrysa w roli poszkodowanego, który bronił siebie i żonę przed nieuczciwym klientem, który chciał ich oszukać. W ruch poszła cala sieć znajomości, opłacono odpowiednich ludzi, posuwając się nawet do korpucji w strukturach magipolicyjnych.
Żadnej z rodzin nie zależało na kompromitujących artykułach w gazetach. Burke bronili swojego członka rodziny, widząc jego krzywdę i rozumiejąc gorycz związaną ze zdradą i sabotowaniem ciąży. Natomiast Yaxley nie chcieli kompromitacji z powodu zachowania Eleonory, ani zerwania układów z rodziną Emrysa.
Emrys po tych wydarzeniach znajdował się w bardzo kiepskim stanie psychicznym, opłacony przez rodzinę medyk odradził penetrowanie jego wspomnień, wskazując na fatalne skutki, które mogą powstać przy próbie wejrzenia w jego umysł. Sprawa została zatuszowana, a Emrysowi nie postawiono zarzutów, uznając że działał w obronie własnej.
Prawdę o tragicznych wydarzeniach zna tylko kilka osób z rodziny Burke i Yaxley, które zajmowały się tuszowaniem sprawy. Sam Emrys przyznał się niedługo później tylko bratu, wyjawiając mu tajemnicę swojej zbrodni.
To od Xaviera dowiedział się o śmiercożercach i Lordzie Voldemorcie. Nie zastanawiał się długo nad dołączeniem do organizacji, znajdując w niej odbicie swoich przekonań przyjął na swoje ciało Mroczny Znak. Tak jak Xavier w pewien sposób odnalazł nowy cel, dla którego postanowił się poświęcić i to sprawiło, że odnalazł w sobie energię do działania. Napędzany własnymi motywacjami i urazami do szlam zaangażował się bardzo mocno w działania Śmierciożerców. Miał dość ukrywania się poza magicznymi osadami, chciał aby to szlamy musiały przed nimi zginąć karki, by mugole zniknęły i by świat stał się wolnym miejscem do życia dla prawdziwych czarodziei.

1961-62 - Życie w mroku
Od śmierci niewiernej żony, żyjąc ze świadomością upokorzenia i osobistej porażki Emrys pogrążał się w pracy i misji dyktowanej przez Lorda Voldemorta. Stał się ponurym człowiekiem, popadającym w szaleństwo z powodu osobistych porażek i coraz mocniej wpływającej na niego czarnej magii.
W rodzinnym biznesie przejął na siebie również kwestie windykacji długów i kierowania odpowiednich osób do niewypłacalnych dłużników. Dla tych celów skupił się na doskonaleniu umiejętności przesłuchiwania i zastraszania, by wydobywać informacje z opornych dłużników. Z czasem coraz częściej zaczął sięgać do tortur fizycznych i psychicznych z pomocą magii i własnej siły, posuwając się do coraz bardziej drastycznych metod.
Mówi się o nim, że bywa gorszy niż pies tropiący, jeśli uprze się na odnalezieniu kogokolwiek, dobrze opłacona sieć kontaktów i cały czas rozwijane umiejętności infiltracji i szpiegowania sprawiają, że staje coraz bardziej skuteczny. Mocno zanurzył się w przemycie i życiu w półświatku, zdobywając odpowiednia reputację na podziemnym rynku, zyskując odpowiednie zdolności w manipulacji i fałszerstwie. Dużym atutem dla niego jest fakt, że jako rodzinny prawnik z wyższym wykształceniem potrafi operować odpowiednimi dokumentami wedle swoich potrzeb, manipulując nimi zgodnie z potrzebami.
W tym czasie zaczął również trenować walkę wręcz, wyznając zasadę, że musi być zawsze gotowy na atak przeciwnika, zwłaszcza w chwili, kiedy zostanie pozbawiony różdżki. Kontakty w londyńskim podziemiu pozwoliły mu znajdował wiele podziemnych ringów, gdzie mógł wyżyć się w walkach, które bardzo często wiązały się z hazardem. Nie zalazło mu na obstawianiu i zarobku, a głównie na adrenalinie, wtedy faktycznie czuł że żyje.
Nieufny wobec obcych dla rodziny jest oddany i tylko przy swoim rodzeństwie zachowuje się tak jak kiedyś, wciąż widząc w Xavierze silnego, starszego brata, który był jego wzorem do naśladowania, a Primrose zawsze będzie jego młodsza siostrzyczką, która mial zamiar bronić przed złem tego świata.
Ponowne ożenek brata nie obył się bez podejrzliwości Emrysa wobec nowej bratowej, mając w pamięci niewierność własnej żony długo przekonywał się do Vivienne, lecz widząc jej oddanie i pozytywny wpływ na brata, powoli zaczął mięknąć wobec jej osoby. Zwierzenie się Xaviera z dobrej nowiny o ciąży Viv sprawiło, że Emrys stał się o wiele bardziej otwarty wobec bratowej, która zyskała bardzo mocno w jego oczach. Wieść o bratanku rozjaśniała odrobine szarość codzienności Emrysa.

Pozostało PP

Pozostało PM

OPCM

Uroki

Czarna magia

Transmutacja

Magia lecznicza

Eliksiry

Siła

Wytrzymałość

Szybkość

Ścieżka V — Starożytne runy

Wiedza o runach północnoeuropejskich

Ścieżka VI — Nauka

Znajomość teorii magii

Ścieżka VIII — Historia i kultura magiczna

Historia cywilizacji

Znajomość obyczajów i etykiety

Mitologia i folklor

Ścieżka X — Polityka i prawo

Znajomość prawa i regulacji

Śledztwa i dochodzenia

Taktyka przesłuchań

Strategia i zarządzanie kryzysowe

Ścieżka XI — Ekonomia i handel

Sztuka negocjacji handlowych

Rozpoznawanie wartości przedmiotów dotyczących profesji postaci

Znajomość prawa handlowego i nielegalnych praktyk

Ścieżka XII — Przestępczość

Fałszerstwo i manipulacja dowodami

Sabotaż i eliminacja śladów

Przemyt i czarny rynek

Ścieżka XIII — Szpiegostwo

Sztuka infiltracji

Fałszerstwo i manipulacja dokumentami

Ścieżka XV — Przetrwanie

Tropienie i śledzenie

Ścieżka XVI — Społeczeństwo i wpływy

Zastraszanie i manipulacja

Odczytywanie emocji i czujność

Sztuka kłamstwa i oszustwa

Ścieżka XVII — Artyzm i twórczość

Gra na skrzypcach

Ścieżka XVIII — Sport

Walka wręcz

Ścieżka XX — Poliglotyzm

Łacina

drzewko

Odpowiedz

Mistrz Gry

Co ma być to będzie, a jak już będzie, to trzeba się z tym zmierzyć.

Wiek

999

Zawód

Mistrz Gry

Genetyka

Czystość krwi

czarodziej

mugol

Sakiewka

Stan cywilny

bezdenna

wdowiec

Uroki

Czarna Magia

OPCM

Transmutacja

Magia Lecznicza

Eliksiry

Siła

Wyt.

Szybkość

Brak karty postaci

06-04-2026, 15:34

Witamy na forum Serpens!

Mistrz Gry utworzył dla Ciebie osobisty dział, w którym została umieszczona Twoja skrytka bankowa. Udaj się do niego i opublikuj temat z sowią pocztą oraz umieść tam swój prywatny kuferek. Na start otrzymujesz też od nas skromny prezent – znajdziesz go w swoim ekwipunku.

Możesz już rozpocząć zabawę na forum! Zachęcamy, abyś sprawdził, co Ci się przyśniło, rozeznał się w aktualnych wydarzeniach oraz spytał, kto zaczyna.

Odtąd Twoje słowa, decyzje i sojusze mają znaczenie. Uważaj, komu zaufasz — wężowe języki są zdradliwe. Dobrej zabawy!

Karta zaakceptowana przez: Lucinda Macnair

Odpowiedz

Mistrz Gry

Co ma być to będzie, a jak już będzie, to trzeba się z tym zmierzyć.

Wiek

999

Zawód

Mistrz Gry

Genetyka

Czystość krwi

czarodziej

mugol

Sakiewka

Stan cywilny

bezdenna

wdowiec

Uroki

Czarna Magia

OPCM

Transmutacja

Magia Lecznicza

Eliksiry

Siła

Wyt.

Szybkość

Brak karty postaci

3 godzin(y) temu

Emrys Burke

Ekwipunek

pozostałe przedmioty spoza automatycznego ekwipunku

darmowa sowa pocztowa

Historia rozwoju

[13.04.2026] zatwierdzenie karty postaci, +1 wytrzymałość

Odpowiedz

Starszy wątek | Nowszy wątek

Skocz do:

Zaloguj się
Login:
Hasło:	Nie pamiętam hasła
	Zapamiętaj mnie