<![CDATA[Serpens - Suffolk, Dunwich, Przeklęta Warownia]]>

<![CDATA[Serpens - Suffolk, Dunwich, Przeklęta Warownia]]> https://serpens.addhost.pl/ Thu, 16 Apr 2026 20:53:04 +0000 MyBB <![CDATA[Stół w jadalni]]> https://serpens.addhost.pl/showthread.php?tid=1715 Sat, 14 Mar 2026 18:40:31 +0000 Mistrz Gry]]> https://serpens.addhost.pl/showthread.php?tid=1715

Stół w jadalni

Na środku jadalni stoi masywny, ciemnobrązowy stół wykonany z ciężkiego, starego drewna. Już na pierwszy rzut oka widać, że przetrwał wiele lat - jego blat nosi ślady czasu: drobne zadrapania, przetarcia i nierównomierne odcienie drewna, które nadają mu surowego, autentycznego charakteru. Powierzchnia stołu jest szeroka i solidna, jakby stworzona do długich uczt, spotkań i rozmów przy blasku świec. Blat spoczywa na potężnych, rzeźbionych nogach z grubego, ciosanego drewna. Każda z nich ozdobiona jest głębokimi żłobieniami i ornamentami. Stół otoczony jest wysokimi, drewnianymi krzesłami z rzeźbionymi oparciami, które niemal wtapiają się w jego ciężką, dostojną formę. ]]>

Stół w jadalni

Gabinet Mitcha

Pracownia znajduje się na strychu Warowni. Znajduje się w niej duże biurko, po którym walają zapisane kartki z projektami i wyliczeniami. Na ścianie naprzeciwko okna wisi tablica korkowa z przyczepionymi dużymi arkuszami, a obok niej tablica kredowa, na której przeważnie widnieją różnego rodzaju wyliczenia i wzory. W pomieszczeniu znajduje się też mała, stara kanapa, a na podłodze rozwinięty jest dużych rozmiarów dywan. W pracowni rzadko panuje porządek, a częściej coś co właściciel lubi nazywać kontrolowanym chaosem.]]>

Gabinet Mitcha

Dzika plaża

Z ogrodów można przedostać się bocznym przesmykiem prosto na malowniczą, opustoszałą plażę. Niewidoczne na pierwszy rzut oka przejście ujawnia widok zapierający dech w piersi. Miejsce zdaje się być zapomniane przez człowieka, oddane nieposkromionej przyrodzie. Przyjemna, złocista plaża gdzieniegdzie poprzerywana jest pojedynczymi wyrzuconymi przez morze kłodami. Docierające do piasku fale wyrzucają na brzeg drobne kolorowe kamienie. Pochylające się ku morzu pojedyncze drzewa zachęcają, by schronić się w ich cieniu. Tuż przy brzegu znajduje się piaszczyste, charakterystyczne wzniesienie, z którego rozciąga się fantastyczny widok na znikające za linią horyzontu popołudniowe słońce. Cisza, poprzerywania jedynie melodią fal i ptasimi głosami, pozwala zebrać myśli i sprzyja odpoczywaniu.]]>

Dzika plaża

Salon - miejsca przy kominku

Ciemne drewniane belki stropowe i ciężkie kotary nadają pomieszczeniu estetycznego klimatu. Ściany są pomalowane na zieleń, ale nie jest to zwykła zieleń. Kolor jest ciemny i głęboki, przypominający barwę lasów w nocy. W pomieszczeniu znajdują się również duże okna, które pozwalają na dostęp światła dziennego i ułatwiają odbiór wnętrza. Okna są ozdobione ciężkimi zasłonami z ciemnego materiału. Kanapy o zielonym, aksamitnym obiciu, o ciekawych, zakrzywionych kształtach, zachęcają do odpoczynku. W salonie znajdują się również wykonane z ciemnego drewna regały, które ocieplają to wnętrze. Na półkach widać mnóstwo starych, skórzanych tomów oraz ręcznie pisanych manuskryptów.]]>

Salon - miejsca przy kominku

U bram

Osadzona w barwnym krajobrazie warownia znajduje się pomiędzy gęstym, zagadkowym lasem i piaszczystą plażą. Bramy dworu otwierają się ku morskim brzegom, a prowadzi do nich prosta, równoległa do linii wody ścieżka pokryta piaskiem i drobnymi kamieniami. Za ogrodzeniem kryją się zielone ogrody, a w ich głębi wznosi się zaklęte domostwo. Architektura wyróżnia się dużymi oknami, kilkoma skrzydłami i charakterystyczną małą wieżyczką. Zewnętrzne ściany budynku osłonięte są płaszczem z gęstego, dzikiego bluszczu. Roślinne pasma odważnie wspinają się ku kolejnym piętrom. Posiadłość jest duża i sprawia wrażenie opustoszałej. Mieszkańcy chronią swą prywatność, choć wieczorami wznoszące się w oknach płomienie wskazują na wyraźną obecność domowników. Zatrzaśnięte wrota dworu nie są chętne do ugoszczenia każdego zbłąkanego wędrowca.]]>

U bram

Ogród

W centrum ogrodu, rozciąga się duża polana otoczona wysokimi drzewami, co zapewnia prywatność i ustronne miejsce na odpoczynek. Wokół polany rosną wysokie drzewa, tworząc naturalną zaporę, która zabezpiecza ogród przed wzrokiem obserwatorów. Ich korony tworzą gęsty dach, chroniący przed nadmiernym nasłonecznieniem i nadając lasowi magicznego wyglądu. Drzewa są pokryte mchem, a ich pień jest pokryty liśćmi i drobnymi gałązkami. Miejsce to jest pełen dzikiego życia - ptaki śpiewają w koronach drzew, a wiewiórki skaczą z gałęzi na gałąź. W ogrodzie znajdują się ścieżki pokryte drobnymi kamyczkami, które prowadzą w różne kierunki i zapraszają do odkrywania tego miejsca. Z ogrodu prowadzi zejście na dziką plażę.]]>

Ogród

Wejście do ogrodu

Barek w piwnicy

Prowadzące do piwnicy schody odsłaniają długi korytarz, na końcu którego znajdują się drzwi do cennego dla rodziny Macnair pomieszczenia. Wewnątrz ustawiono pod ścianami drewniane regały i zamknięty na klucz barek, które zostały dobrze zaopatrzone w pełne szklane butelki. Obklejone zdobnymi etykietami alkohole, mniej i bardziej wytworne, towarzyszą mieszkańcom w wielu spotkaniach. W centralnym punkcie pomieszczenia znajdują się skórzane fotele i wygodna sofa, a także stolik, nad którym wznoszone są głośne toasty. Piwniczny pokój dzięki grubym murom jest dobrze wyciszony, a detale oświetlenia korzystnie wpływają na nastrój wnętrza. Przekraczający próg tych piwnic goście, nieprędko je opuszczają.]]>

Barek w piwnicy

Jadalnia

Przy wejściu do jadalni widoczne są duże, ciężkie drzwi, zdobione ornamentami, co wraz z ich masywnością nadaje im imponujący wygląd. Duże okna w jadalni są osadzone w grubych murach, które chronią przed zimnem i hałasem z zewnątrz. Okna są wykonane z ciemnego szkła, co wprowadza do jadalni tajemniczy klimat. Na parapetach okiennych ustawione są stare, kute świeczniki, które ożywiają przestrzeń swoim blaskiem. W powietrzu unosi się zapach drewna i wosku, który pochodzi od wielu świec, rozstawionych po całej jadalni. Świece o różnych rozmiarach i kształtach stoją na stole, na półkach, na komodach i innych elementach wystroju, a ich płomienie tańczą w powietrzu, tworząc ciepłe i przyjemne światło. W środku jadalni, na centralnym miejscu, stoi ciemnobrązowy stół, wykonany z ciężkiego drewna. Widać na nim wyraźne ślady czasu, otarcia, zadrapania i niejednolite barwy, co tylko dodaje mu uroku i charakteru. Pod blatem stołu znajdują się potężne nogi, wykonane z ciężkiego, ciosanego drewna, które zdają się mocno osadzone w podłodze. Nogi te są pokryte żłobieniami i zdobieniami. Stół jest otoczony przez wiele wysokich krzeseł, również z drewna, z wysokimi oparciami.]]>

Jadalnia

Sypialnia Mitcha

Po przekroczeniu dużych, drewnianych drzwi wkracza się prosto do przestronnej sypialni. Już na pierwszy rzut oka widać, że jej właściciel jest miłośnikiem książek gdyż po prawej stronie od drzwi większość ściany zajmuje wielka półka zapełniona książkami, robiąc miejsce jedynie na drzwi prowadzące do łazienki. Centralne miejsce w pokoju zajmuje duże łóżko, na którym pościel przeważnie bywa zaścielona, ale mimo wszystko leżą na nim koce czy kilka rozrzuconych bez ładu poduszek. W nogach łóżka stoi ławeczka obita niebieskim zamszem, a po obu jego stronach szafki nocne, na których walają się przeważnie książki lub kartki z notatkami. Po lewej od wejścia stoi szafa oraz w zimne dni można ogrzać się przy kominku. Na ścianie za łóżkiem zobaczymy dwie wielkie okna wychodzące na ogród, na noc zawsze zasłaniane ciężkimi granatowymi zasłonami. Jeśli wejdzie się do środka i zamknie się drzwi można również z zaskoczeniem zauważyć, że drzwi od wywnętrz są całe zasłonięte przyczepianymi do drewna kartkami z rysunkami i projektami.]]>

Sypialnia Mitcha

Wejście na plażę

Loch

Skryta w podziemiach cela istniała już za czasów poprzednich właścicieli domostwa i, sądząc po wydrapanych na jej ścianach śladach, była wykorzystywana do przetrzymywania więźniów. By dostać się do celi, należy przejść przez drewniane drzwi prowadzące do przedsionka. Dodatkowe wrota stanowią niezbędne zabezpieczenie. Loch jest dość ciasny, a stare i mocne kraty skutecznie zatrzymują nawet silnego wroga. W powietrzu wznosi się zapach wilgotnych kamiennych murów i wysłużonego metalu. Gdzieniegdzie dojrzeć można resztki śladów po krwistych plamach. W celi nie ma okna, oświetla ją jedynie osadzona w przejściu latarnia, choć zazwyczaj przetrzymywani tam osobnicy skazani są na przerażającą ciemność.]]>

Loch

Wejście do lochów

Zachodnia część podziemnego korytarza prowadzi wprost do ponurego lochu. Piwniczny mrok przecinają pozawieszane w równych odstępach stare latarnie, które zapalają się z chwilą nadejścia człowieka. W ciągu dnia ciszę w tunelu przerywa jedynie odgłos kapiącej gdzieś w kącie wody lub piszczenie rdzawego metalu. Nocą zaś, jeśli cela pozostaje zasiedlona, z tych lochów wydobywa się przerażająca melodia cierpiących katusze wrogów. Powiadają, że krzyk i łkanie więźniów wchłaniają się głęboko w te dawne mury i pozostają tam na wieki. Grube ściany nie pozwalają odgłosom przedostać się na wyższe kondygnacje.]]>

Wejście do lochów

Wejście do jadalni

Korytarz

Drzwi wejściowe znajdujące się na końcu korytarza, posiadają duże, witrażowe szyby, które przepuszczają do pomieszczenia kolorowe refleksy światła. Zielone ściany są ciemne i głębokie, a ich gładka powierzchnia jest lekko połyskująca w świetle żyrandola. Belki stropowe, wykonane z ciemnego drewna mają ozdobne i skomplikowane żłobienia. Podłoga wykonana jest z surowego, ciemnego kamienia, który jest szorstki i chropowaty pod stopami. W korytarzu znajdują się również długie, drewniane ławki. Na ścianach znajdują się obrazy przedstawiające krajobrazy hrabstwa. Kwiaty w ciemnych, metalowych wazonach, są rozmieszczone w różnych miejscach, dodając pomieszczeniu koloru.]]>

Korytarz