Gdy Miry port spał pod kopułą granatu, a morze szepnęło modlitwę do wiatru, wstał Mikołaj, nie biskup, lecz strażnik szeptany; a w jego dłoniach chrzęścił cud nieoczekiwany.
Trzy córki czekały, by los zerwał ich więzy; ich przyszłość wisiała na grotach żelaznej nędzy. Mikołaj wiedział, że złoto to paliwo nadziei, nie zaś łańcuch pychy, co duszę rozsieje.
Nie wzywał smoków ni magii wysokich wież, lecz milczeniem poruszał, jak skryty włamywacz marzeń. Złote sakwy — monety wykute z promieni — przez okno rzucił, gdzie zegar biedy kamienieje.
Trzykroć dar runął, jak meteoryt złocisty, przecinając zasłonę nocy mglistej. To była alchemia czynów, nie zwoje czarów; nieśmiertelność serca — to sens jego darów.
Dziś, szósty dzień zimy, gdy szron maluje szyby, jego magia trwa: w skarpetach się skrywa. Latarnie oczekiwania palą się w małych butach, a Mikołaj to klucz, co zimą zrywa pęta zła.

Fragment Proroka Codziennego:
„Szkoła Magii i Czarodziejstwa Hogwart oraz Departament Międzynarodowej Współpracy Czarodziejów pragną uczcić setną rocznicę ostatniego finału Turnieju Trójmagicznego oraz (prawdopodobną) tysięczną rocznicę założenia Hogwartu wielką fetą na cześć jedności wielu narodów oraz współpracy czarodziejów. W związku z tym mają zaszczyt zaprosić wszystkich absolwentów Hogwartu, Beauxbatons oraz Durmstrangu w mury brytyjskiej szkoły, gdzie odbędzie się Wielki Bal.
Powróćmy wspólnie do najpiękniejszych szkolnych lat, przywołajmy wspaniałe wspomnienia jakie wiążą nas z edukacją i zjednoczmy się, aby celebrować międzynarodową współpracę. Każda szkoła przygotuje dla absolwentów niespodzianki, aby przywołać magię wspomnień i młodości.
Wydarzenie odbywa się pod patronatem Departamentu Międzynarodowej Współpracy Czarodziejów. Więcej przeczytasz o nim na stronie 7..."

„Nadszedł czas, by potwierdzić naszego niezmiennego ducha; by wybrać lepszą wersję naszej historii; by nieść dalej ten cenny dar, tę szlachetną ideę [...] że wszyscy są równi, wszyscy są wolni i wszyscy zasługują na szansę, by dążyć do pełni szczęścia.”